Athens Jewelry Week: μια περιπλάνηση στον κόσμο του σύγχρονου καλλιτεχνικού κοσμήματος

ATHENS JEWELRY WEEK

Τέχνη + Κόσμημα : Τεμνόμενοι χώροι

Το ATHENS JEWELRY WEEK είναι ένας θεσμός που φέτος ξεκινά για πρώτη φορά την πορεία του στην Αθήνα. Από τις 29 Ιουνίου έως τις 3 Ιουλίου έντεκα εκθέσεις και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις (ομιλίες, σεμινάρια) θα χαράξουν τις δικές τους διαδρομές στο κέντρο της πόλης προσκαλώντας τους κατοίκους της πρωτεύουσας σε μια περιπλάνηση-αποκάλυψη των τάσεων του σύγχρονου καλλιτεχνικού κοσμήματος. Στο φετινό ATHENS JEWELRY WEEK συμμετέχουν περισσότεροι από σαράντα Έλληνες καλλιτέχνες που εργάζονται εντός και εκτός της χώρας, ομάδες, σχολές και γκαλερί. Όλοι μαζί, και ο καθένας ξεχωριστά με τη δουλειά του θα αποκαλύψει στο κοινό της πόλης τα σημεία και τους τρόπους με τους οποίους ο χώρος της τέχνης τέμνει τον κόσμο του σύγχρονης κοσμηματοποιίας.

artemis Valsamakievang_printKaterinaGlyka_weapon or fortress-1_pendantHIGHNiki Stylianou NeckpiecePolentas_TheOrientation_Neckpiecethomloudis_vientoblock12_broochEratoKouloubi_Monomolecular_Neckpiece1

Ομάδα διοργάνωσης & επιμέλεια: Anticlastics ( Αναστασία Κανδαράκη, Ερατώ Κουλουμπή, Ιωάννα Νατσίκου, Νίκη Στυλιανού )

Συμμετέχοντες:
 
-Έλληνες καλλιτέχνες που ζουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό:
Alepides Efharis, Βαλσαμάκη Άρτεμις, Βόγκλη Γιώτα, Γλύκα Κατερίνα, Δειμέζη Ξένια, Δημητρίου Εύαγγελία, Διπλάρη Άγγέλικα, Ζάχου Μαρίνα, Ιωαννίδου Βικτώρια, Κανδαράκη Αναστασία, Κασκάνη Ηρώ, Κόμη Αγγέλικα, Κουλουμπή Ερατώ, Κουτούζη Κορίνα, Κωνσταντακάτος Άγγελος, Λειβαδά Ιόλη, Messi Elisavet, Moustaki_Zei Revekka, Νατσίκου Ιωάννα, Πανταζοπούλου Δέσποινα, Παττίχη Λιάνα, Polentas Nicole, Πρασίνου Άντρια,Thomloudis Demitra, Touloumidi Vivi, Χαραλαμπάκη Δώρα.
– Ομάδες
RagTag Collective: Γιαννούτσος Γιώργος,Θεοδωροπούλου Καλλιόπη, Παπαχατζή Χρυσούλα, Πάχη Βάσια, Πάχη Ισμήνη,Τσαλαπάτης Γιάννης.
 Ομάδα JAW ( Jewelry Art Workers)
– Αγγλοπούλου Αναστασία, Κουρταλή Χαρά, Οικονόμου Υακίνθη
-Στυλιανού Νίκη, Τσιμπισκάκη Μαρία.
Σχολές
 Εργαστήριο Άναμμα, Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας, Mokume – ΙΙΕΚ Αργυροχρυσοχοϊας
 Γκαλερί
Ελένη Μαρνέρη Gallery, Popeye Loves Olive Art Space

Οι 11 εκθέσεις θα φιλοξενηθούν σε ισάριθμους χώρους στο κέντρο της Αθήνας.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων στο:

 http://athensjewelryweek.com/ (under construction)

Χορηγός Επικοινωνίας: #toutestinmag

Το IN-EDIT επιστρέφει στην Αθήνα

12525194_1097802680230485_7768670306651164212_o

Το 2003, στη Βαρκελώνη, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά ένα φεστιβάλ που πρόβαλε ντοκιμαντέρ για σπουδαίους μουσικούς και μουσικές, φέρνοντας στο φως ένα παραμελημένο μέχρι εκείνη τη στιγμή κινηματογραφικό είδος: το μουσικό ντοκιμαντέρ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | EVENT | OFFICIAL PAGE | TICKETS

Δεκατρία χρόνια μετά, το IN-EDIT, είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ στον κόσμο. Έχει πραγματοποιηθεί σε περισσότερες από δεκαπέντε πόλεις παγκοσμίως, από την Πόλη του Μεξικού μέχρι το Βερολίνο και από το Σαντιάγο μέχρι τη Μαδρίτη, ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς των απανταχού φίλων της μουσικής και του σινεμά. Το In-Edit Festival είναι το παρασκήνιο του μουσικού κόσμου. Καταγράφει με την ίδια ειλικρίνεια τις στιγμές δόξας αλλά και τις εντάσεις, τις αποτυχίες και τις συγκινήσεις που μόνο η μουσική μπορεί να προκαλέσει. Καταγράφει τον παγκόσμιο χαρακτήρα της μουσικής αλλά και την αλλαγή των αποχρώσεών της, ανάλογα με τη χώρα, την πόλη ή τη γλώσσα.

Το IN-EDIT Festival, ήρθε στην Ελλάδα το 2014, με πρώτη στάση τη Θεσσαλονίκη ενώ την επόμενη χρονιά, διοργανώθηκε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις: στην Αθήνα το Φεβρουάριο και στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο. Το 2016, έχοντας συμπληρώσει τα δεκατρία του χρόνια, το IN-EDIT ξεκίνησε το παγκόσμιο ταξίδι του από τη Βαρκελώνη και πριν ταξιδέψει για πρώτη φορά στην Ιταλία και την Ολλανδία, επιστρέφει στην Αθήνα!

Tracks του Γενάρη #twothousandsixteen

Μία μέρα πριν κλείσει ο πρώτος μήνας του νέου έτους, μαζέψαμε τα κομμάτια που εμφανίστηκαν και μας έκαναν να ελπίζουμε ότι μας περιμένει μία άκρως δημιουργική χρονιά από άποψη μουσικών κυκλοφοριών και σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον καθώς βιώνουμε παράλληλα την επιστροφή καλλιτεχνών που δεν είχαμε ακούσει για καιρό. #toutestinmag #twothousandsixteen

MOGWAI – το άλμπουμ Atomic κυκλοφορεί 1η Απρίλη από την Rock Action.
DAVID BOWIE – το άλμπουμ Black Star ήταν το δώρο του προς εμάς με 7 κομμάτια διαμαντάκια.
MASSIVE ATTACK – επέστρεψαν με το EP Ritual Spirit για να μας γοητεύσουν για ακόμη μια φορά. Η μουσική τους όπως πάντα επιβλητική. 
EXPLOSIONS IN THE SKY – το άλμπουμ Wilderness κυκλοφορεί 1η Απρίλη.
SAVAGES – μετά την breathtaking εμφάνισή τους στο φετινό Plissken, επιστρέφουν με το δεύτερο studio άλμπουμ τους Adore Life.
DAUGHTER – τρία χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ, επιστρέφουν με το Not to Disappear.
JENNYLEE – η μπασίστρια των Warpaint, κάνει solo απόπειρα που τιτλοφορείται Right On! και είναι άξια προσοχής πραγματικά. 

Υποψηφιότητες Oscars 2016

Δείτε τις φετινές υποψηφιότητες που μόλις ανακοινώθηκαν: 

file_610726_2016-oscar-predictions-best-actor-640x320

ΤΑΙΝΙΑ
“The Big Short” Brad Pitt, Dede Gardner and Jeremy Kleiner, Producers
“Bridge of Spies” Steven Spielberg, Marc Platt and Kristie Macosko Krieger, Producers
“Brooklyn” Finola Dwyer and Amanda Posey, Producers
“Mad Max: Fury Road” Doug Mitchell and George Miller, Producers
“The Martian” Simon Kinberg, Ridley Scott, Michael Schaefer and Mark Huffam, Producers
“The Revenant” Arnon Milchan, Steve Golin, Alejandro G. Iñárritu, Mary Parent and Keith Redmon, Producers
“Room” Ed Guiney, Producer
“Spotlight” Michael Sugar, Steve Golin, Nicole Rocklin and Blye Pagon Faust, Producers

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
“The Big Short” Adam McKay
“Mad Max: Fury Road” George Miller
“The Revenant” Alejandro G. Iñárritu
“Room” Lenny Abrahamson
“Spotlight” Tom McCarthy

Α’ ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Bryan Cranston in “Trumbo”
Matt Damon in “The Martian”
Leonardo DiCaprio in “The Revenant”
Michael Fassbender in “Steve Jobs”
Eddie Redmayne in “The Danish Girl”

Β’ ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Christian Bale in “The Big Short”
Tom Hardy in “The Revenant”
Mark Ruffalo in “Spotlight”
Mark Rylance in “Bridge of Spies”
Sylvester Stallone in “Creed”

Α’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ
Cate Blanchett in “Carol”
Brie Larson in “Room”
Jennifer Lawrence in “Joy”
Charlotte Rampling in “45 Years”
Saoirse Ronan in “Brooklyn”

Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ
Jennifer Jason Leigh in “The Hateful Eight”
Rooney Mara in “Carol”
Rachel McAdams in “Spotlight”
Alicia Vikander in “The Danish Girl”
Kate Winslet in “Steve Jobs”

ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
“The Big Short” Screenplay by Charles Randolph and Adam McKay
“Brooklyn” Screenplay by Nick Hornby
“Carol” Screenplay by Phyllis Nagy
“The Martian” Screenplay by Drew Goddard
“Room” Screenplay by Emma Donoghue

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
“Bridge of Spies” Written by Matt Charman and Ethan Coen & Joel Coen
“Ex Machina” Written by Alex Garland
“Inside Out” Screenplay by Pete Docter, Meg LeFauve, Josh Cooley; Original story by Pete Docter, Ronnie del Carmen
“Spotlight” Written by Josh Singer & Tom McCarthy
“Straight Outta Compton” Screenplay by Jonathan Herman and Andrea Berloff; Story by S. Leigh Savidge & Alan Wenkus and Andrea Berloff

ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ
“Anomalisa” Charlie Kaufman, Duke Johnson and Rosa Tran
“Boy and the World” Alê Abreu
“Inside Out” Pete Docter and Jonas Rivera
“Shaun the Sheep Movie” Mark Burton and Richard Starzak
“When Marnie Was There” Hiromasa Yonebayashi and Yoshiaki Nishimura

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
“Carol” Ed Lachman
“The Hateful Eight” Robert Richardson
“Mad Max: Fury Road” John Seale
“The Revenant” Emmanuel Lubezki
“Sicario” Roger Deakins

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
“Bridge of Spies” Production Design: Adam Stockhausen; Set Decoration: Rena DeAngelo and Bernhard Henrich
“The Danish Girl” Production Design: Eve Stewart; Set Decoration: Michael Standish
“Mad Max: Fury Road” Production Design: Colin Gibson; Set Decoration: Lisa Thompson
“The Martian” Production Design: Arthur Max; Set Decoration: Celia Bobak
“The Revenant” Production Design: Jack Fisk; Set Decoration: Hamish Purdy

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
“Carol” Sandy Powell
“Cinderella” Sandy Powell
“The Danish Girl” Paco Delgado
“Mad Max: Fury Road” Jenny Beavan
“The Revenant” Jacqueline West

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
“Amy” Asif Kapadia and James Gay-Rees
“Cartel Land” Matthew Heineman and Tom Yellin
“The Look of Silence” Joshua Oppenheimer and Signe Byrge Sørensen
“What Happened, Miss Simone?” Liz Garbus, Amy Hobby and Justin Wilkes
“Winter on Fire: Ukraine’s Fight for Freedom” Evgeny Afineevsky and Den Tolmor

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
“Body Team 12” David Darg and Bryn Mooser
“Chau, beyond the Lines” Courtney Marsh and Jerry Franck
“Claude Lanzmann: Spectres of the Shoah” Adam Benzine
“A Girl in the River: The Price of Forgiveness” Sharmeen Obaid-Chinoy
“Last Day of Freedom” Dee Hibbert-Jones and Nomi Talisman

ΜΟΝΤΑΖ
“The Big Short” Hank Corwin
“Mad Max: Fury Road” Margaret Sixel
“The Revenant” Stephen Mirrione
“Spotlight” Tom McArdle
“Star Wars: The Force Awakens” Maryann Brandon and Mary Jo Markey

ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΤΑΙΝΙΑ
“Embrace of the Serpent” Colombia
“Mustang” France
“Son of Saul” Hungary
“Theeb” Jordan
“A War” Denmark

ΜΑΚΙΓΙΑΖ
“Mad Max: Fury Road” Lesley Vanderwalt, Elka Wardega and Damian Martin
“The 100-Year-Old Man Who Climbed out the Window and Disappeared” Love Larson and Eva von Bahr
“The Revenant” Siân Grigg, Duncan Jarman and Robert Pandini

ΜΟΥΣΙΚΗ
“Bridge of Spies” Thomas Newman
“Carol” Carter Burwell
“The Hateful Eight” Ennio Morricone
“Sicario” Jóhann Jóhannsson
“Star Wars: The Force Awakens” John Williams

ΤΡΑΓΟΥΔΙ
“Earned It” from “Fifty Shades of Grey”
Music and Lyric by Abel Tesfaye, Ahmad Balshe, Jason Daheala Quenneville and Stephan Moccio
“Manta Ray” from “Racing Extinction”
Music by J. Ralph and Lyric by Antony Hegarty
“Simple Song #3” from “Youth”
Music and Lyric by David Lang
“Til It Happens To You” from “The Hunting Ground”
Music and Lyric by Diane Warren and Lady Gaga
“Writing’s On The Wall” from “Spectre”
Music and Lyric by Jimmy Napes and Sam Smith

ΜΟΝΤΑΖ ΗΧΗΤΙΚΩΝ ΕΦΕ
“Mad Max: Fury Road” Mark Mangini and David White
“The Martian” Oliver Tarney
“The Revenant” Martin Hernandez and Lon Bender
“Sicario” Alan Robert Murray
“Star Wars: The Force Awakens” Matthew Wood and David Acord

ΗΧΟΣ
“Bridge of Spies” Andy Nelson, Gary Rydstrom and Drew Kunin
“Mad Max: Fury Road” Chris Jenkins, Gregg Rudloff and Ben Osmo
“The Martian” Paul Massey, Mark Taylor and Mac Ruth
“The Revenant” Jon Taylor, Frank A. Montaño, Randy Thom and Chris Duesterdiek
“Star Wars: The Force Awakens” Andy Nelson, Christopher Scarabosio and Stuart Wilson

ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ
“Ex Machina” Andrew Whitehurst, Paul Norris, Mark Ardington and Sara Bennett
“Mad Max: Fury Road” Andrew Jackson, Tom Wood, Dan Oliver and Andy Williams
“The Martian” Richard Stammers, Anders Langlands, Chris Lawrence and Steven Warner
“The Revenant” Rich McBride, Matthew Shumway, Jason Smith and Cameron Waldbauer
“Star Wars: The Force Awakens” Roger Guyett, Patrick Tubach, Neal Scanlan and Chris Corbould

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ
“Bear Story” Gabriel Osorio and Pato Escala
“Prologue” Richard Williams and Imogen Sutton
“Sanjay’s Super Team” Sanjay Patel and Nicole Grindle
“We Can’t Live without Cosmos” Konstantin Bronzit
“World of Tomorrow” Don Hertzfeldt

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
“Ave Maria” Basil Khalil and Eric Dupont
“Day One” Henry Hughes
“Everything Will Be Okay (Alles Wird Gut)” Patrick Vollrath
“Shok” Jamie Donoughue
“Stutterer” Benjamin Cleary and Serena Armitage


Πηγή: Cinemag

87th

Κασέτα 19: Desire

285613_4487639864653_1001329810_n


Mια κασέτα για τα σώματα που θέλουν να ενωθούν.

Λέξεις-κλειδιά: Μάτια, χείλη, δέρμα, άγγιγμα, αισθήσεις

Χωρίς άλλα λόγια

ούτε εδώ

ούτε όταν θα ακούτε αυτή τη λίστα

//Απολαύστε υπεύθυνα//



City Lights – October Edition

I’m so glad I live in a world where there are Octobers.” Η Άννα των αγρών

Υπάρχει κάτι όμορφο στον Οκτώβρη. Μια μετέωρη αίσθηση ανάμεσα στα απομεινάρια του καλοκαιριού και τις εξάρσεις του χειμώνα. Υπάρχει κάτι το απρόβλεπτο, και κάτι το μαγικό, καθώς τα φύλλα γίνονται κίτρινα και ο αέρας κάπως πιο ψυχρός. Τον Οκτώβρη ανοίγεις διστακτικά το σεντούκι των χειμερινών αναμνήσεων, καθώς ξεχύνεσαι στους δρόμους σε μια προσπάθεια να πιάσεις τις τελευταίες ηλιαχτίδες του απογεύματος.

Αυτόν τον Οκτώβρη λοιπόν βγήκαμε στην πόλη και…

Ήπιαμε

Ένα ζεστό τσάι σε μια καινούρια καφετέρια στου Ζωγράφου, εν ονόματι Anthropology. Πρόκειται για έναν μικρό χώρο με ένα ξεχωριστό mix and match επίπλων, που σου θυμίζει το παλιό διαμέρισμα της γιαγιάς σου και νιώθεις άσχημα που πήγες με άδεια χέρια. Ζεστός χώρος, ιδανικός για διάβασμα και χαλαρές συζητήσεις, καθώς χαζεύεις τα σεμεδάκια στους τοίχους και πιπιλάς τις καραμέλες βουτύρου που φέρνουν για κέρασμα.

anthropology

Ψωνίσαμε

Για ακόμα μια φορά στο Meet Market στις 17 και 18 Οκτωβρίου, την λατρεία που έγινε συνήθεια, που έγινε κατεστημένο στην αθηναϊκή ζωή. Αυτή τη φορά πραγματοποιήθηκε στην αγαπημένη Τεχνόπολη στο Γκάζι, σε έναν χώρο που προσφέρεται για τέτοιες εκδηλώσεις. Όπως κάθε φορά, τα handmade κοσμήματα έκλεψαν τις εντυπώσεις, ενώ δεν έλειπαν και stands με ρούχα, καλλυντικά, διακοσμητικά για το σπίτι, και φυσικά, διάφορες λιχουδιές στις οποίες κανείς δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Ακόμα κι αν δεν θέλει κάποιος να ψωνίσει, αξίζει μια βόλτα για την φανταστική περατζάδα που ξεδιπλώνεται μπροστά του.

meet market

Ενημερωθήκαμε

Για τις τελευταίες τάσεις της μόδας και για την επόμενη σεζόν S/S 2016 από τις επιδείξεις της 18ης Athens Xclusive DesignersWeek. Πολύ δέρμα, κρόσσι, και διαφάνεια, πολύ χρώμα και αέρινα υφάσματα, οι φετινές επιδείξεις μόδας είχαν λίγο από όλα, και φυσικά, τον πολυποίκιλο κόσμο με τα εντυπωσιακά ντυσίματα που μας εισάγουν στιγμιαία στον λαμπερό κόσμο της μόδας.

axdw

Γιορτάσαμε

Τα εγκαίνια του νέου καταστήματος των H&M στην Ερμού, σε ένα λαμπερό πάρτι με πολλούς καλεσμένους, άφθονο ποτό, και πολλά δώρα. Ήταν ένα πολύ ωραίο event, σε ένα από τα πιο όμορφα κτίρια της Ερμού, που είχε μείνει πολύ καιρό κλειστό, αλλά πλέον στέκει σαν στολίδι στον πολυσύχναστο αυτό δρόμο.

h&m

Γυμναστήκαμε

Στο 4ο Adidas open run, μια μεγάλη αθλητική εκδήλωση όπου μαζεύτηκαν όλοι οι λάτρεις του αθλητισμού και έτρεξαν δίπλα στο κύμα στην παραλία του Μπάτη στο Φάληρο. Είτε ανήκες στους γυμνασμένους, είτε πήγες απλά με την παρέα σου, ήταν μια ωραία εμπειρία να τρέχεις δίπλα στο ηλιοβασίλεμα, και έπειτα στο ψιλόβροχο, ενώ και μόνο η θέα εκείνων των θαρραλέων που τόλμησαν τα 10 χιλιόμετρα, μας έδωσε κίνητρο να βγούμε από το σπίτι και να αρχίσουμε την προπόνηση. Αν όχι σήμερα, πότε;

running-body-factory-torrelavega

Είδαμε

Το «The Lobster» του Γιώργου Λάνθιμου, μια ταινία που ήδη πριν την κυκλοφορία της είχε αποσπάσει πολύ θετικές κριτικές, και την περιμέναμε όλοι με ανυπομονησία. Ένα αφηγηματικό παραλήρημα γύρω από την αγάπη, που αναμένεται να κερδίσει πολλά βραβεία, και δικαίως.

the-lobster

Ακούσαμε

Την κασέτα του φθινοπώρου, που μας ταξίδεψε σε εξωτικά και μακρινά μέρη, ντύνοντας με πλούσια ηχοχρώματα τις όλο και πιο μικρές ημέρες του Οκτώβρη. Imagination is the best transportation in the world; it takes you everywhere. Ταξιδέψτε μαζί μας.

kaseta

Επιμέλεια: Άλκηστη Φάρου

 

Τι είναι τελικά αυτό το τρομερό Ισλαμ; [Μέρος Πρώτο]

H σχέση Ισλάμ και Δύσης ήταν, από την αρχή της επέκτασης του πρώτου, αρκετά κακή για διάφορους λόγους, ίσως κυρίως γιατί η άνθιση του Ισλάμ και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Μεσαίωνα βρήκε τη φεουδαρχική Δύση στη δύση της. Με την δημιουργία των εθνικών κρατών και την μετάβαση αρχικά στη βιομηχανική εποχή και αργότερα την νεωτερικότητα, το Ισλάμ αναδιπλώθηκε, διασπάστηκε και θα μπορούσε κάποιος να πει πως διχάστηκε ανάμεσα στο Ισλάμ που προσπαθεί να εναρμονιστεί με το πολιτικό του περιβάλλον (όπως συνέβαινε πάντα) και στο Ισλάμ του Ισλαμισμού, το αναχρονιστικό, που αναπολεί τη φωτιά και το μαχαίρι του Προφήτη. Σήμερα η Δύση όπως τότε, στο Μεσαίωνα, που ο Προφήτης ήταν στο κατώτερο επίπεδο της Κόλασης του Δάντη, φαίνεται να ξέρει ελάχιστα για οτιδήποτε πέρα από τον εαυτό της και κυρίως ελάχιστα για τον διαφορετικό και ταυτόχρονα τόσο ίδιο γείτονα της, ίσως γιατί μετά τη πτώση του ανατολικού μπλοκ δεν έχει κάποιον αποδιοπομπαίο τράγο να του φορτώσει τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου. Σε αυτό το κείμενο (αλλά και στα επόμενα) θα γίνει μια προσπάθεια να προσεγγιστεί το Ισλάμ σαν κυρίως πολιτικό εργαλείο, αλλά και να ξεκαθαριστεί το πόσο ρευστό είναι σαν δόγμα καθώς όχι μόνο δεν είναι ενιαίο και αυταρχικά εγωκεντρικό, αλλά αντίθετα είναι αχανές ευπροσάρμοστο και πολύπλευρο (ίσως και για αυτό να θεωρείται επικίνδυνο).

Θα ήταν αδύνατο να απαντηθεί οτιδήποτε χωρίς να γίνει μια τρομερά σύντομη αναδρομή στη δημιουργία του Ισλάμ. Κατά τον 7ο αι. στην Αραβία κατοικούσαν οι Βεδουίνοι, νομάδες κτηνοτρόφοι, παγανιστές, χωρισμένοι σε φυλές, που η κάθε μία είχε αρχηγό τον σεΐχη. Ο σείχης κάθε φυλής ήταν πρόεδρος ενός συμβουλίου αρχηγών του κάθε κλαν (ομάδες που ενώνονται με δεσμούς συγγένειας), που όμως δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο δικαίωμα επιβολής. Ο βασικός θεσμός της πολιτικής δομής των Βεδουίνων ήταν οι σχέσεις ανταγωνιστικότητας και η βεντέτα, που οδηγούσε σε συνεχείς εχθροπραξίες και νόμους εκδίκησης. Με άλλα λόγια ήταν αρκετά άναρχες ομάδες σε σχέση με τους γείτονες τους, τους ζωροαστριστές Πέρσες, την Ιουδαϊκή Παλαιστίνη και το χριστιανικό Βυζάντιο. Η Μέκκα ήταν ο κόμβος των Καραβανιών και κέντρο των παγανιστικών τελετών και σήμαινε «καταφύγιο». Ήταν ο μόνος χώρος στον οποίο συνυπήρχαν ειρηνικά και ανασυγκροτούνταν.

1

Ο Μωάμεθ γεννήθηκε στη Μέκκα κοντά στον 7ο αι. και είχε ξεχωρίσει για το υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης που τον χαρακτήριζε. Οραματίστηκε έναν ενωμένο αραβικό κόσμο και καθώς ήταν έμπορος, είχε έρθει σε επαφή τόσο με τις μονοθεϊστικές θρησκείες όσο και με την ελληνορωμαϊκή παράδοση. Έτσι παρουσίασε τον αραβικό θεό τον Αλλάχ του οποίου και έγινε προφήτης. Ο Αλλάχ προϋπήρχε όλων και το Κοράνι το ιερό του βιβλίο υπήρχε στο παράδεισο. Οι εβραϊκές και χριστιανικές παραδώσεις ήταν εν μέρει λόγος του. Από την άλλη η πόλη Γιαθρίμπ, (500 χιλιόμετρα) βόρεια της Μέκκας, ήταν μια εύφορη έκταση στην οποία κατοικούσαν εξιουδαισμένα αραβικά φύλα καθώς και μη εβραϊκές φυλές παγανιστών. Ο εβραϊκός νόμος ρύθμιζε τη ζωή των εβραϊκών φυλών, κάτι που δεν συνέβαινε για τα αραβικά παγανιστικά φύλα. Έτσι έχοντας ακούσει για τον Μωάμεθ τον κάλεσαν σαν διαιτητή σε μία διαμάχη τους. Στο πρόσωπο του πιθανότατα είδαν ένα τρόπο να εισέλθουν στο πολιτικό πλαίσιο των Εβραίων συμπολιτών τους, μέσα από ένα δικό τους προσωπικό μονοθεϊσμό που θα έλυνε τις διαφορές τους. Ο Μωάμεθ είδε στους πολίτες της Γιαθρίμπ μια κοινότητα που θα μπορούσε να γίνει καθαρά ισλαμική, καθώς στη Μέκκα δεν είχαν γίνει αποδεκτά τα κηρύγματα του. Η Γιαθρίμπ δέχθηκε τον Μωάμεθ, ονομάστηκε Μεδίνα και εκστράτευσε εναντίον της Μέκκας. Σε λίγο ο πολυμήχανος αραβικός κόσμος ενώθηκε όπως το είχε οραματιστεί ο προφήτης και δόξασε τον Αλλάχ.

2.

Βλέπουμε λοιπόν ότι το Ισλάμ ήταν γέννημα μιας ανάγκης για τάξη ενός μεγάλου αριθμού φυλών που αλληλοσκοτώνονταν και ήταν περιτριγυρισμένοι από μονοθεϊστές που ευημερούσαν. Στη πορεία εξελίχθηκε σε μέσο επέκτασης και εδραίωσης της εξουσίας μια τεράστιας αυτοκρατορίας, της Οθωμανικής και κατονόμασε οποιονδήποτε διαφορετικό, άπιστο που είτε θα πλήρωνε φόρο υποτελείας είτε θα εξισλαμίζονταν, αν δεν ήθελε να οδηγηθεί στο θάνατο, δημιουργώντας μια πανίσχυρη πολιτική οντότητα. Έτσι το Ισλάμ ιστορικά ξεπέρασε το πλαίσιο της πνευματικότητας και συνδέθηκε με τη πολιτική. Ουσιαστικά δημιουργήθηκε για να βάλει σε τάξη τόσο τη σχέση και τη θέση του πιστού σε ένα σύνολο ίσων, όσο και τη σχέση του με τους διαφορετικούς, δηλαδή τους άπιστους. Το ίδιο το εθιμοτυπικό του Ισλαμ το οποίο θέλει τους Πιστούς να προσεύχονται την ίδια ώρα όλοι μαζί, ο ένας κοντά στον άλλο, τους υπενθυμίζει καθημερινά τη θέση τους και την σχέση τους και ισχυροποιεί τους δεσμούς τους με μοναδικό τρόπο, ασκώντας τους καλώς η κακώς έλεγχο και περιορισμό. Παρόλα αυτά είναι αρκετά αυθαίρετο αν όχι επικίνδυνο να θεωρήσουμε το σύνολο του δόγματος ως κάτι ενιαίο και συγκεκριμενοποιημένο καθώς ακόμα και η ισλαμική ορθοδοξία είναι κάτι ρευστό που προσαρμόζεται στις εκάστοτε πολιτισμικές τάσεις ανά τους αιώνες.

Για παράδειγμα μια γνωστή πηγή διαφοροποίησης μέσα στους κύκλους της μουσουλμανικής πίστης είναι η τζιχάντ, ο Ιερός Πόλεμος. Οι στήλες του Ισλάμ είναι πέντε (Πίστη, Προσευχή, Ελεημοσύνη, Αποχή κατά το Ραμαζάνι και το Προσκύνημα στη Μέκκα). Πολλοί θεωρούν ότι η τζιχάντ είναι άλλη μια στήλη, ενώ διαφοροποιήσεις υπάρχουν και στην ερμηνεία του όρου. Για μεγάλη μερίδα πιστών η λέξη τζιχάντ συνδέεται ετυμολογικά με την αραβική λέξη που περιγράφει το καθήκον και κατ’ επέκταση ερμηνεύουν την έννοια ως το καθήκον του πιστού να ζει σύμφωνα με τις επιταγές του Κορανίου. Άλλο παράδειγμα είναι η θέση του ισλαμικού μυστικισμού, όπως το τάγμα των Σούφι, στον κεντρικό άξονα της πίστης αλλά και η διαφοροποίηση Σουνιτών και Σιιτών καθώς και η θέση των ulama, των ερμηνευτών της Πίστης.

(συνεχίζεται)

Επιμέλεια: Γιούλη Ρέτζικα

Επίσημη Πρεμιέρα του «Forget Me Not» του Γιάννη Φάγκρα στην Αλκυονίδα

Μια από τις ταινίες που περιμέναμε ήδη από το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, έκανε χθες το βράδυ την επίσημη πρεμιέρα της στον κινηματογράφο Αλκυονίς. Η αίθουσα γέμισε από κόσμο, καθώς και από ορισμένους συντελεστές, ενώ ο ίδιος ο σκηνοθέτης Γιάννης Φάγκρας μας καλωσόρισε προλογίζοντας εν συντομία αυτό το ταξίδι – όπως το ονόμασε ο ίδιος- το οποίο ελπίζει να  ταξιδέψει καθέναν από μας. Η ατμόσφαιρα της ταινίας, το ταξίδι ενός σύγχρονου Οδυσσέα, η άγρια ομορφιά των κυμάτων της θάλασσας, και η ατόφια αγάπη που δεν δαμάζεται από τίποτα, είναι μερικά από τα αυτά που μας άφησε το γκριζωπό έργο του Γιάννη Φάγκρα. Έτσι λοιπόν στις παγωμένες θάλασσες της Αλάσκας το ταξίδι του “Forget Me Not” μας φέρνει πιο κοντά στη ζωή, την αγάπη και τα όριά μας.

47-1--2-thumb-large

Με ένα μελαγχολικό στριπτίζ σε μπαρ της Ν. Ορλεάνης, εισαγόμαστε στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Φάγκρα, δεκατρία χρόνια μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο του «Πες στη Μορφίνη Ακόμα τη Ψάχνω». Το «Forget Me Not» είναι μια ταινία για τη μοναξιά, για την αγάπη που φτάνει ως την άκρη του κόσμου (κυριολεκτικά).

Ο άξονας της ταινίας είναι ο κεντρικός της χαρακτήρας, δηλαδή ο Άλεξ (Γιάννης Στάνκογλου) που ζει στη Ν. Ορλεάνη και δουλεύει τα βράδια σε μπαρ, όμως η πραγματική του ικανότητα είναι οι καταδύσεις. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, τον περιμένει η Δάφνη (Αλίκη Δανέζη-Knutsen) που είναι αφοσιωμένη σε αυτόν, προειδοποιώντας τον πως «δεν υπάρχουν Πηνελόπες πια», δηλαδή πως εκείνη δεν είναι διατεθειμένη να τον περιμένει άπραγη να επιστρέψει. Μία κλήση στον Άλεξ για δουλειά στην άλλη πλευρά της χώρας (και το τέλμα του κόσμου) δίνει το έναυσμα στη δράση της ταινίας και την αρχή του ταξιδιού του ήρωα.

Δεν παρακολουθούμε συχνά road movies που γίνονται με πλοία, αλλά στο «Forget Me Not» ο όρος αυτός βοηθά να κατανοήσουμε, ως ένα βαθμό, την πορεία του φιλμ. Η μοναξιά του ήρωα, μεταφράζεται σε μοναξιά του τόπου, των ντόπιων, στην απομόνωση που προσφέρουν οι απόκρημνες περιοχές της Γης, αλλά και οι δρόμοι, είτε αυτοί είναι θαλάσσιοι είτε στη στεριά. Παράλληλα, ο χρόνος που νοείται ως κανονικότητα βασανίζει όλους τους χαρακτήρες της ταινίας. Στο Βορρά ο χρόνος αλλάζει μορφή, οι ρυθμοί χωλαίνουν. Και ο Jeff (Thor Gouker), ο πιο ευδιάθετος από τους χαρακτήρες, υπενθυμίζει στον Άλεξ -και κυρίως σε όλους εμάς- όσα έχουν πραγματικά σημασία στη ζωή, σ’ έναν πολύ όμορφο διάλογο που μοιράζονται οι δυο τους.

tbssozi9chm4mcivl7r0reykugw1wpxbu_swz8h8rck06a3cxwseovvkohe8vlrd9rhbtuol9ojwhkeungrljs8kqcbga2u2mburyi7_n4qdyerrbu8dwfsssxkhjnlom

Από την άλλη βρίσκεται η Δάφνη. Ο άνθρωπος που αγάπησε πραγματικά ο Άλεξ, αλλά φαίνεται να αποφεύγει. Εκείνη προσπαθεί να τον πλησιάσει, ώσπου τελικά να πάρει την απόφαση να έρθει να τον βρει. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ταινίας η παρουσία της Δάφνης επεμβαίνει στη βασική δράση, ακριβώς όπως και στη ζωή του ήρωα. Ταξιδεύουν «μαζί» οι δυο τους, μέχρι τη στιγμή που θα «συναντηθούνε».

Η ταινία είναι καλλιτεχνικά άρτια, από τη σκηνοθεσία μέχρι το soundtrack. Η κινησιολογία και χρήση της κάμερας από το διευθυντή φωτογραφίας Πέτρο Σαλαπάτα χωρίς φλυαρίες, παραδίδει μια εξαιρετική εικονογράφηση, ενώ στον τομέα του ήχου, οι country ντόπιες αναφορές συνδυάζονται ιδανικά με τις ηλεκτρικές επεμβάσεις του Άκη Καπράνου. Μια ταινία «χειροποίητη», όπως μας είπε ο σκηνοθέτης μετά την προβολή, που είχε ως βασικό συνεργείο σε μεγάλο μέρος της ταινίας μόλις τέσσερα άτομα, και που φτιάχτηκε με τη συμβολή όλων σε κάθε τμήμα της δημιουργίας.

Το «Forget Me Not» είναι μια ταινία που μας υπενθυμίζει πως σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Γι’ αυτό και το -ανοιχτό- τέλος της ταινίας είναι τόσο όμορφο. Ο Γιάννης Φάγκρας δεν ήθελε να μοιραστεί με το κοινό τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί θα χανόταν όλη η μαγεία του φιλμ, και αντιπρότεινε να κουβεντιάσουμε μεταξύ μας την ταινία και να βρούμε μια δική μας απάντηση. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

Επιμέλεια κειμένου: Κωνσταντίνα Κερκελέ

Κριτική ταινίας: Γιάννης Καντέα- Παπαδόπουλος

Athens Xclusive Designers’ Week – Panos Apergis

Το τελευταίο fashion show της 18ης Athens Xclusive Designers’ Week που παρακολουθήσαμε ήταν γεμάτο χρώμα, μουσική, και συναίσθημα. Ο Panos Apergis παρουσίασε την collection Spring/Summer 2016 η οποία ήταν απόλυτα ελληνική, μοναδικά bohemian, και εξαιρετικά πλούσια με μεγάλη ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων.

IMG_2148

Το show ξεκίνησε με ένα ανατολίτικο soundtrack που μας μετέφερε κατευθείαν σε κάποιο εξωτικό τοπίο, ενώ η playlist συνεχίστηκε με ελληνικά (ένα mix του “Αν θυμηθείς το όνειρο μου”) και ξένα κομμάτια της δεκαετίας του 1960-1970. Όλη η επίδειξη είχε έναν κάπως νοσταλγικό χαρακτήρα αφού μας έφερε στο μυαλό τις ταινίες μιας άλλης εποχής, αποπνέοντας μια αίσθηση vintage και έναν χαρακτήρα folklore. Άλλωστε το έχει δηλώσει και ο ίδιος ο σχεδιαστής πως εμπνέεται από την ιστορία των λαών, στοιχείο εμφανές στη συλλογή του.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα σχέδια που παρουσιάστηκαν κάλυψαν μια πολύ μεγάλη γκάμα, με τα αέρινα φορέματα σε πολύπλοκα μοτίβα να πρωτοστατούν. Εντύπωση μου έκαναν τα μεγάλα κοσμήματα που συμπλήρωναν τα σύνολα, όπως τα σκουλαρίκια, τα μακριά κολιέ με τις φούντες, και φυσικά, τα πλεχτά βραχιόλια που έρχονται να αντικαταστήσουν τα μεγάλα μεταλλικά περιβραχιόνια του χειμώνα. Οι πλεχτές τσάντες με τις χειροποίητες λεπτομέρειες, ιδανικές για τις καλοκαιρινές διακοπές, έδωσαν έναν ανέμελο χαρακτήρα, ταιριαστό στο πολυαγαπημένο ελληνικό καλοκαίρι. Μέσα στην πολυχρωμία, υπήρξαν και κάποια μονόχρωμα λευκά και μαύρα φορέματα, για εκείνες τις γυναίκες που επιμένουν κλασσικά, και φορέματα με συνδυασμό μαύρου και μπεζ, ως κάτι λίγο πιο σοφιστικέ. Η επίδειξη έκλεισε με μια σειρά από μακριές φαρδιές τουνίκ με πολύ όμορφα μοτίβα, τα οποία θα ήθελα να δω και σε φορέματα, παντελόνες, ή μπλουζάκια.

Συνολικά ήταν μια πολύ ωραία επίδειξη μόδας, η οποία καταχειροκροτήθηκε από το κοινό, και μου άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις για τον σχεδιαστή. Ήταν δικαίως ένα από τα καλύτερα show της 18ης Athens Xclusive Designers’ Week και ένα ωραίο κλείσιμο για το αγαπημένο μας τετραημέρο μόδας!

Επιμέλεια: Άλκηστη Φάρου

Athens Xclusive Designers’ Week – ΣΟΜΦ

Το ελληνικό brand ΣΟΜΦ, που ιδρύθηκε από την Mariaflora Lehec, το είχαμε πρωτοεντοπίσει πριν κάποια χρόνια, σε μια άλλη AXDW, όπου είχε παρουσιάσει ένα άνετο, καθημερινό, και απλό look για εκείνη τη γυναίκα που αγαπάει την άνεση χωρίς να θυσιάζει το στυλ. Η φετινή του παρουσία στην 18η AXDW έμεινε πιστή σε αυτή τη φιλοσοφία, αφού οι προτάσεις που έθεσε επί του catwalk αντιπροσώπευαν μια μέση ανοιξιάτικη βιτρίνα στα καταστήματα της γειτονιάς μας.

IMG_2051

Η μάρκα ΣΟΜΦ φημίζεται στην αγορά για τις συνεργασίες της με διάφορα brands, κάτι το οποίο επέλεξε να κάνει και σε αυτή την επίδειξη, όπου προέβαλε ένα “κοινωνικό” μήνυμα υπερ της μητρότητας με την υποστήριξη της εταιρείας STOKKE, η οποία εμπορεύεται βρεφικά είδη. Γι’αυτό άλλωστε και η συγκεκριμένη επίδειξη έκρυβε μια μεγάλη έκπληξη: μοντέλα που έσερναν καροτσάκια με αληθινά μωρά, ένα θέαμα που δεν είχαμε ξαναδει μέχρι τώρα. Αρκετά τολμηρό θα έλεγα, και σίγουρα μεγάλη έκπληξη για το κοινό.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Σχετικά με τη συλλογή, η γενική αίσθηση που αποκόμισα ήταν αυτή μιας άλλης δεκαετίας, κάτι ανάμεσα στα hippie 70s και τα grunge 90s. Είδαμε δηλαδή πολλά patterns με λουλούδια σε διάφορες αποχρώσεις, όπως μπλε, πράσινο, και επαναλαμβανόμενα, κόκκινο, και ασπρόμαυρα κολάν και φορέματα. Την ίδια στιγμή όμως, ρούχα όπως το αμάνικο jean jacket με τη φράση bad girls club, με μετέφερε σε εκείνη την εποχή της μόδας που πολλοί χαρακτηρίζουν ως μία από τις πιο αποτυχημένες. Είδαμε πολλά χαμηλά loafers, φορεμένα με λευκή κάλτσα, αλλά και ψηλές δετές γόβες, οι οποίες ήρθαν να ισορροπήσουν τα σύνολα. Πιο πολύ μου άρεσαν τα φορέματα της συλλογής, γιατί μου φάνηκαν πολύ οικεία, και μου θύμισαν ρούχα τα οποία είτε έχω ήδη στην γκαρνταρόμπα μου, είτε θα μπορούσα εύκολα να φορέσω. Γενικότερα, η εντύπωση μου από τη συγκεκριμένη επίδειξη ήταν ότι και λόγω της συνεργασίας με τη STOKKE, τα κομμάτια ήταν πιο ισορροπημένα και προσγειωμένα, σε μια προσπάθεια να φανεί ότι η μόδα δεν είναι απαραίτητα exclusive και απόμακρη, αλλά μπορεί να είναι οτιδήποτε μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα και άνετα. Αυτό είναι ένα θετικό μήνυμα το οποίο δεν ακούγεται αρκετά συχνά μέσα στον κόσμο της μόδας των αυστηρών προδιαγραφών.

Επιμέλεια: Άλκηστη Φάρου

Athens Xclusive Designers’ Week – Tassos Mitropoulos

Γεμάτο Σάββατο για την Εβδομάδα Μόδας με ηχηρά ονόματα όπως ο Tassos Mitropoulos, η ΣΟΜΦ, ο Vassilis Zoulias και πολλοί άλλοι. Ο κόσμος τη δεύτερη μέρα της εκδήλωσης ήταν πολύς, και όπως κάθε φορά, το προσωπικό που εργάζεται ακούραστα στην AXDW προσπάθησε να μας εξυπηρετήσει όλους με τη μικρότερη δυνατή αναστάτωση.

Τον Tasso Mitropoulo τον είχαμε παρακολουθήσει και στην 17η AXDW, όπου είχε παρουσιάσει όμορφες καλοκαιρινές προτάσεις, και φυσικά, νυφικά, τα οποία θυμάμαι μου είχαν τραβήξει το ενδιαφέρον. Στην χειμερινή του collection εντόπισα πολλές διαφορετικές προτάσεις, πιο θηλυκές, πιο αυστηρές, με μικρότερη ποικιλία χρωμάτων. Αισθάνθηκα ότι ο σχεδιαστής προσπάθησε να εντάξει σε αυτή τη συλλογή πολλά διαφορετικά στοιχεία, και αυτό κάπου σαν να αποσυντόνιζε. Δεν βοηθούσε επίσης και η επιλογή των χτενισμάτων, με τα ατημέλητα, σχεδόν άγρια, buns, τα οποία έδιναν την αίσθηση ενός look κάπως βιαστικού, που τραβούσε την προσοχή από τα ρούχα τα οποία θα έπρεπε να πρωταγωνιστούν. Ωστόσο, η ποικιλία που προσέφερε η συλλογή ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα, και τα κομμάτια μεμονωμένα στεκόντουσαν άνετα ως αξιόλογες προτάσεις για το χειμώνα, όπως για παράδειγμα κάποια jackets με βολάν ή γούνα. Είδαμε επίσης και πάλι πολύ κρόσσι, σε διάφορες εκδοχές (δερμάτινο, με κλωστές), και τούλι, σε ένα φόρεμα που θύμιζε gothic νυφικό με τις ασύμμετρες γραμμές του. Δεν έλειπαν φυσικά και τα λαμπερά φορέματα με πούλιες, κατάλληλα για τις γιορτές που έρχονται.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Και ο συγκεκριμένος σχεδιαστής έπαιξε με το ασπρόμαυρο, αλλά αυτό το οποίο με εντυπωσίασε πιο πολύ ήταν ένα mixed prints μακρύ φόρεμα, το οποίο επιβεβαιώνει τις υποψίες μου ότι ο Mitropoulos χειρίζεται καλύτερα το χρώμα και τα αέρινα πατρόν, όπως έγινε φανερό και σε δύο ακόμα μακριά φορέματα σε κόκκινο και άσπρο χρώμα. Στην ίδια λογική, λάτρεψα τη μακριά άσπρη ημιδιαφανή φούστα με μοτίβο από φύλλα, η οποία είχε συνδυαστεί με ένα ασημένιο crop top, τα οποία τραβούσε -κυριολεκτικά- τα φώτα. Το πιο ξεχωριστό κομμάτι της συλλογής, αν και όχι το πιο εντυπωσιακό απαραίτητα: το μακρύ, τύπου mermaid, φόρεμα με την πράσινη ιριδίζουσα απόχρωση.

Σε γενικές εντυπώσεις, ο σχεδιαστής πειραματίστηκε με πολλά σχέδια και patterns, αλλά αυτά που ξεχώρισαν ήταν εκείνα με τα οποία έχει δουλέψει στο παρελθόν και τα οποία αντιπροσωπεύουν καλύτερα το ύφος του. Μια ενδιαφέρουσα επίδειξη συνολικά, αφού ακόμα και το αντιφατικό έχει τη χάρη του.

Επιμέλεια: Άλκηστη Φάρου

Athens Xclusive Designers’ Week – Kathy Heyndels

Πρώτη ημέρα στην Εβδομάδα Μόδας, στο γνωστό κτίριο της Εθνικής Ασφαλιστικής, και τα βλέμματα στραμμένα στις άδειες θέσεις στον χώρο των επιδείξεων, φαινόμενο πρωτοφανές για αυτή την εκδήλωση που έχει αγαπήσει τόσο ο κόσμος της μόδας. Λίγο ο άστατος καιρός, λίγο τα άλλα παράλληλα events του απογεύματος, ο κόσμος που αποφάσισε να τιμήσει τους σχεδιαστές της πρώτης ημέρας ήταν μετρημένος. Γεγονός βέβαια εξαιρετικά θετικό για όλους εμάς που δεν χρειάστηκε να περιμένουμε στην ουρά του press που κάθε χρόνο σαν να αυξάνεται όλο και περισσότερο σε σχέση με εκείνη των επισκεπτών.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Kathy Heyndels λοιπόν, με τη συλλογή Geometrical Figures, που όπως λέει και το όνομα της, υιοθέτησε ένα μοτίβο αυστηρών γραμμών, σχημάτων, και χρωμάτων, με κυρίαρχο το σταθερά αγαπημένο total black. Αισθησιακά office looks, με πονηρές διαφάνειες που ισορροπούσαν ανάμεσα στο προκλητικό και το συγκρατημένο, καυτά δερμάτινα σορτσάκια, και sky-high ankle boots, που είχαν την τιμητική τους σε πολλά από τα catwalks του 18ου Athens Xclusive Designers’ Week. Μοντέλα με χτενίσματα αέρινα, με κυρίαρχες τις ρομαντικές μπούκλες, οι οποίες συνδυασμένες με το σκούρο μακιγιάζ (είδαμε μπορντό, καφέ, και σχεδόν μαύρα, βαμμένα χείλη) μου θύμισαν παρεξηγημένες ηρωίδες ενός Μεσαιωνικού μυθιστορήματος. Δερμάτινα jackets και μαύρα καλσόν με σχέδια, γούνες, pencil φούστες που φοριούνται άνετα σε ένα αυστηρό εργασιακό περιβάλλον, και μακριά μπλουζοφορέματα (αυτή η τάση καλά κρατεί). Όλα αυτά μου έδωσαν την εντύπωση μιας συλλογής η οποία μπορεί να υποστηριχθεί από μια καθημερινή γυναίκα που της αρέσει να αναδεικνύει την θηλυκότητα της και τα πιο δυνατά της στοιχεία. Εντόπισα πολλά φορέματα και φούστες που δεν απέπνεαν αυτό το απόμακρο που χαρακτηρίζει πολλούς σχεδιαστές haute couture, στοιχείο πολύ θετικό για τα δικά μου δεδομένα. Εκτός από το μαύρο, υπήρξε και ένα παιχνίδι με ασπρόμαυρες λεπτομέρειες, κάπως πιο ανάλαφρες στο μάτι. Δεν έλειψαν βέβαια η δαντέλα και οι πούλιες, αφού χειμώνας δίχως αυτές, πώς μπορεί να υπάρξει; Τέλος, είδαμε και κάποια νυφικά, αφού ο οίκος εξυπηρετεί και τέτοιες περιστάσεις, τα οποία ήταν πολύ θηλυκά, ελάχιστα προκλητικά, και πολύ μετρημένα. Στην έκπληξη της βραδιάς, η Αγγελική Ηλιάδη η οποία περπάτησε δύο φορές στο catwalk υποστηρίζοντας άνετα την collection του οίκου.

Επιμέλεια: Άλκηστη Φάρου