Push & Shove it up your ass

Οι No Doubt δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι ένα συγκρότημα που εμφανίστηκε στα 90s με ska punk ήχο ως βάση αλλά με συνθέσεις που έφταναν μέχρι το pop rock. Από την αρχή η μπάντα φάνηκε πως θέλει να ανήκει στο mainstream και να παίζεται στα ραδιόφωνα αλλά δεν είχε βγάλει ποτέ μια cheesy (με την αρνητική έννοια) ή φτηνή δουλειά. Στην δισκογραφία τους θα βρεις από μέτρια κομμάτια, μέχρι ύμνους όπως το “Don’t speak” (που το έχουν τραγουδήσει στο ντους ακόμα και μεταλάδες) και κάθε τους κομμάτι είτε συνθετικά, είτε στιχουργικά, είτε ερμηνευτικά, είτε ακόμη και παραγωγικά / ενορχηστρωτικά, είχε κάτι να σου προσφέρει, να σε κάνει να κολλήσεις, να σε κάνει να χορέψεις, να σκεφτείς, να αισθανθείς. Μετά από μια δεκαετία, επιστρέφουν στην δισκογραφία. Και το κάνουν με τον χειρότερο τρόπο. Οι No Doubt ακούγονται μέχρι και σήμερα και από τους παλιούς fans τους και από νεότερες ηλικίες. Η μουσική τους θα μπορούσε άνετα να ενταχθεί στη σημερινή πραγματικότητα της μουσικής βιομηχανίας και φυσικά να ανανεώσει την pop, που πλέον διανύει ίσως την χειρότερή της περίοδο (για μένα ήταν μια μεγάλη ελπίδα). Ένα comeback μετά από τόσα χρόνια είναι δύσκολο. Προσδίδει ένα ιδιαίτερο βάρος (και άγχος) στους δημιουργούς. Δεν περίμενε νομίζω κανείς ένα νέο Tragic Kingdom, αλλά περίμενα οπωσδήποτε ένα Return of Saturn, γιατί μετά από τέτοια απουσία, σίγουρα κάτι έχεις να πεις στο κοινό σου. Δεν ξέρω τι πήγε τόσο λάθος, ίσως να θεώρησαν πως πρέπει να «πιάσουν» ένα νέο κοινό ή απλά το «έχασαν», πάντως το νέο τους album,Push and shove, είναι μια πραγματικά αδιάφορη δουλειά. Ό, τι δεν έπρεπε να υπάρχει σε ένα No Doubt album, είναι εκεί.

Cheesy hooks, απλοϊκές συνθέσεις, μελωδίες που ξεχνάς αμέσως μόλις τελειώσει η ακρόαση και μια παραγωγή που επιστρατεύει kicks τύπου David Guetta, synthesizer (σ.σ. Οι No Doubt από την αρχή είχαν πλήκτρα/synths, τα οποία έπαιζε ο αδερφός της Stefani, Eric, που έδιναν το κάτι παραπάνω στα κομμάτια και τα πλαισίωναν, χωρίς όμως να επικρατούν) και γενικά προκάτ ηλεκτρονικούς ήχους, σε βάρος της κιθάρας, του μπάσου, των drums (τρομπέτα ακούσαμε μόνο σε ένα κομμάτι και εκεί μισή). Κανένα ska ή punk (ή κάποιο ενδιαφέρον) στοιχείο, τίποτα το ελκυστικό ή το καινούργιο. Παράλληλα, μέσα στο άψυχο μουσικό σκηνικό, έχουμε και την Gwen Stefani που ερμηνευτικά  για κάποιο λόγο δεν αποδίδει σωστά. Σε ολόκληρο τον δίσκο έχει πέσει βαριά επεξεργασία στη φωνή της (κάτι που δεν είχε γίνει σε τέτοιο ενοχλητικό βαθμό ούτε στη solo δουλειά της), αλλά ειδικά σε κάποια κομμάτια από το vocoder, σχεδόν δεν την αναγνωρίζεις. Χάνει το ιδιαίτερο χρώμα της, τραγουδάει μια οκτάβα κάτω και ακούγεται εντελώς generic.  Σε κάποια άλλα τραγούδια το vibrato της (που μου αρέσει πολύ συνήθως) σε εκνευρίζει, ενώ σε άλλα απλά σέρνεται. Καλά στιχουργικά ας μη το πιάσουμε το θέμα. Ο στίχος ήταν από την αρχή ένα σημαντικό κομμάτι της μπάντας, εδώ έχει αγνοηθεί εντελώς. Το “Undone” έσπασε λίγο την dance/pop μονοτονία γιατί είναι μπαλάντα, αλλά κάνει μόνο για χαλί σε αμερικανική teen σειρά . Βαρετή teen σειρά μάλιστα γιατί teen σειρά που σέβεται τον εαυτό της θα χρησιμοποιούσε το “Don’t speak” ή το “Simple kind of life”. Συμπερασματικά ο δίσκος δεν έχει στίγμα. Δεν έχει άποψη. Δεν ξεχωρίζει. Εξαφανίζει την μπάντα και αφήνει την Stefani μόνη της (χωρίς Andre 3000 και Neptunes όμως) να μας προκαλεί χασμουρητό. Όλα ακούγονται μηχανοποιημένα, κάλπικα και βιασμένα. Διάβολε δεν ήταν καν διασκεδαστικό, ακόμα και το μέτριο Rock steady είχε το “Hey baby” και το “Hella good”. Μια αδιάφορη pop δουλειά που δεν αφορά ούτε τα 15χρονα στα οποία απευθύνεται.

Βαθμολογία: 4/10

Νίκος Δασκαλόπουλος

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s