Αφιερωματικό ΤΑPE #3 – Steven Wilson

Ένας από τους καλλιτέχνες που θαυμάζω για το έργο, τον τρόπο σκέψης και την πολυπλοκότητα του είναι ο Steven Wilson γνωστός στους περισσότερους ως front man των άγγλων Porcupine Tree. Ο 45χρονος Steven Wilson ζει και αναπνέει για ότι έχει να κάνει με τη μουσική.  Άλλοτε σε περισσότερο progressive rock, άλλοτε περισσότερο progressive metal ήχους ενώνοντας την δική του μοντέρνα και πιο εναλλακτική ιδέα που έχει για την μουσική. Μέσα από projects και συνεργασίες  αποδεικνύει το ανήσυχο πνεύμα ενός σπουδαίου και ταλαντούχου Καλλιτέχνη.

Οι συνεργασΙες και τα projects

O Steven Wilson έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες και έχει διάφορα προσωπικά project στα οποία συνθέτει και γράφει στίχους. Το πρώτο του σχήμα ήταν οι No – Man κάπου στο 1987. ένα ντουέτο ανάμεσα στον Steven Wilson και τον  Tim Bowness δημιουργώντας Ambient, Jazz και Αrt rock ήχους. Παράλληλα ξεκινώντας την καριέρα του και την απόλυτη επιτυχία του στους Porcupine Tree – Έχοντας βγάλει κάποιους δίσκους, η συνεργασία τους δεν έπαψε ποτέ.

 Το 1996 έφτιαξε το δεύτερο project με τίτλο I.E.M (The Incredible Expanding Mindfuck) ένα σχήμα που φτιάχτηκε ως φόρο τιμής προς την αγάπη του για το Krautrock και το experimental rock. Το οποίο κράτησε μέχρι και το 2001.

Το Τρίτο project του με όνομα Bass Communion δημιουργήθηκε το 1998 σε συνεργασία με τον Robert Fripp έναν σπουδάιο κιθαρίστα και παραγωγό που έχει παίξει με τεράστια ονόματα της Αγγλικής μουσικής σκηνής όπως τους King Crimson, David Bowie, Brian Eno και άλλους. Οι Bass Communion κυμαίνονται κάπου περισσότερο υποτονικά, πειραματικά, progressive και ambient. Το σχήμα υπάρχει μέχρι και σήμερα σε παύση.

Το 2001 συνεργάζεται με τον Ισραηλινό Aviv Geffen φτιάχνοντας τους Blackfield. Οι οποίοι κυμαίνονται σε περισσότερο alternative rock ήχους, έχοντας κυκλοφορήσει τρία στούντιο άλμπουμ, ο Wilson έχει παγώσει την συνεργασία του με τον Geffen γιατί ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο με προσωπικούς δίσκους και άλλα projects.

Το τελευταίο του project εν ονόματι Storm Corrosion σε συνεργασία είναι με τον front man των Σουηδών Οpeth, Michael Akerfeldt, ήταν θα λέγαμε μια συνεργασία όπου και οι οπαδοί των Porcupine Tree και των Opeth περίμεναν με μεγάλη αγωνία ,αφού οι δυο αυτοί καλλιτέχνες συνεργάζονται εδώ και χρονιά (βλέπε το Damnation στο όποιο ο Steven Wilson έγραψε μουσική και έκανε παράγωγη). Τον Μάιο που μας πέρασε κυκλοφορήσαν το πρώτο άλμπουμ με τον ομώνυμο τίτλο. Ένα άλμπουμ γεμάτο πειραματικά και Progressive στοιχεία.

Τα προσωπικα αλμπουμ

Κλείνοντας με τα project, ο Steven Wilson δημιουργεί τελείως προσωπικά άλμπουμ. Το πρώτο κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2008 με τίτλο Ιnsurgentes. Τον Σεπτέμβρη του 2011 κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ του Grace for Drowning και τον φετινό Φεβρουάριο κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ με τίτλο The Raven That Refused to Sing (And Other Stories). Mε τους τελευταίους προσωπικούς  δίσκους του,  μου δίνει να καταλάβω πως οι Porcupine Tree μπαίνουν για λίγο σε ένα pause, αφού και ο ίδιος σε συνέντευξη του έχει πει πως βρίσκεται σε ένα σημείο στο οποίο θέλει να δείξει ότι δεν είναι front man ούτε καθ’ αυτού κιθαρίστας, οι γνώσεις του και η τεχνική του βασίζονται σε αυτοδίδακτη μελέτη, αυτό όμως που ξέρει και θέλει να κάνει σωστά είναι να βρίσκεται στην θέση του παραγωγού/συνθέτη.

Porcupine Tree

Όλα ξεκίνησαν κάπου στο 2009- 2010 μια τραγικά περίεργη εποχή, όταν πρωτάκουστα  το κομμάτι Trains από τον δίσκο «In Absentia» το οποίο ήταν η κυριότερη επιρροή για να ασχοληθώ με τους Porcupine Tree… Θες η μουσική, θες οι στίχοι ήταν ο λόγος να αρχίσω να ακούω  πιο βαθύτερα την μουσική, δεν είχα ξανακούσει κάτι τόσο αντιπροσωπευτικό, θεραπευτικό και μεγαλειώδες, εντάξει, όντας μονό 18 τότε. Σεπτέμβρης του 2010, λοιπόν, ακούγονταν  παντού σε ραδιόφωνα, σε μουσικά κανάλια, σε περιοδικά, αφίσες  κολλημένες παντού στην Αθήνα, πως οι Porcupine Tree έρχονται για μια συναυλία στην Τεχνόπολις στο Γκάζι, με opening act τους Αnathema, μάζευα λεφτά για να τους δω, χωρίς να έχω ακούσει τίποτα παραπάνω από τον In Absentia. Αυτό ήταν…. Φίλοι με γέμισαν με τους δίσκους  τους άλλα και με τις ιστορίες με παλαιότερα live των Porcupine Tree, όπως αυτό στο Ρόδον  μετά την κυκλοφορία του « The Sky Moves Sideways». Οι παλαιότεροι ξέρουν και θυμούνται.

Να σας ευχηθώ καλή ακρόαση, με μάτια στραμμένα στους στίχους, μυαλό και καρδιά στην μουσική.

Χαρα Χατζηιωαννιδου

Ακούστε εδώ την κασέτα αφιέρωμα >> TAPE #3 – Steven Wilson

Υ.Σ.: η πρωτοβουλία για το Αφιερωματικό Tape ήταν της αρχισυντάκτριάς μας Μαρίας Καρανάσιου  και την ευχαριστώ πολύ γιατί ήταν κάτι που ήθελα να κάνω πάντα.

 

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s