Νέγκατιβ και δεν θέλω,δε μ’αρέσει

Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες οτιδήποτε που να μην με έχει ευχαριστήσει σε διάφορα μέρη που έχω πάει. Και η αλήθεια είναι ότι όλο και κάποια πράγματα μου ήρθαν στο μυαλό. Όμως,πραγματικά αμφιταλαντεύομαι σχετικά με το αν ήταν κάποια άτυχη στιγμή, καθώς…ε, άνθρωποι είμαστε. Γι’αυτό θα αναφερθώ πιο γενικά για να μην στιγματιστεί, ίσως άδικα, κάποιο μέρος.

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ να υπάρχει καφές φίλτρου μόνο με σιρόπι και όχι με γεύση. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ.

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ να είναι βρώμικο το τραπέζι,κι αν ζητήσεις να καθαριστεί αυτό να γίνεται με το κλασικό, υπέρμετρα βρώμικο πανί που αν είχε μιλιά…και τι δεν θα είχε πει. (το έζησα σε ένα σουβλατζιδικο -και καλά κυριλέ- στο Θησείο.)

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ οι αγενείς σερβιτόροι.

Εν μέρει μπορώ να το δικαιολογήσω λόγω ωραρίου,βλαμμένων πελατών,προσωπικών θεμάτωνκ.λπ , αλλά όπως και να ‘χει δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί.(Κάπου στα Εξάρχεια… Ι.)

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ να βρίσκω τουαλέτες σε πλήρη εξαθλίωση,ειδικά δε,όταν δεν είναι αργά το βράδυ σε μπαρ με πολύ κόσμο ή άλλες ώρες αιχμής σε τέτοια σημεία.Το μπάνιο ανήκει και αυτό στην εικόνα του μαγαζιού ρε αδερφέ, δωσ’ του λίγη σημασία.

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ τα μαγαζιά στα οποία η μουσική είναι πολύ δυνατή.Μπορώ να αντέξω τη μουσική που δεν ταιριάζει στα ακούσματά μου αρκεί να είναι βράδυ.Το βράδυ μάλιστα επιβάλλεται να παίζει δυνατά.Αν είναι μεσημεράκι όμως και κάνεις διάλειμμα για να ηρεμήσεις…γιατί μου το κάνεις αυτό; Πώς θα επέλθει η ηρεμία; (Ά…)

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ τα περιθωριοποιημένα πάρκα,δρόμοι,πλατείες της Αθήνας εξαιτίας της χρήσης ναρκωτικών.Κατανοώ από τη μια ότι δεν θα το προτιμήσεις εκείνο το παγκάκι για να καθίσεις,απ’την άλλη χάνεις μέρη απ’την πόλη σου, Γκέτο; Σκέψου το.

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ οι τύποι που επιχειρούν να μπουν στο μετρό πριν βγουν εκείνοι που βρίσκονται μέσα.Και στις κυλιόμενες σκάλες!Η αριστερή μεριά δεν είναι για να αράζουμε. Άντε να συντονιστούμε λίγο.

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ότι η Ερμού είναι τόσο αποπνικτική κυρίως κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων,όσο και ο η μαρίνα του Φλοίσβου το καλοκαίρι.Αν και αυτό μόνο εμένα ενοχλεί.(Δεν έχω κοινωνικοποιηθεί,τι τρέχει εδώ;)

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Δεν μου αρέσει που νιώθω άβολα όταν οδηγώ και έχω κοντά μου ποδηλάτη. Επίσης όμως,δεν μ’αρέσει να είμαι με το ποδήλατο και να νιώθω πίεση από τα “τέρατα-αυτοκίνητα” και φόβο ότι μπορεί απλά να πεθάνω.Δεν μου αρέσει να μου κορνάρουν αν για λίγο περπατήσω εκτός πεζοδρομίου (πράγμα που ούτως ή άλλως δεν συνηθίζω να κάνω), εκνευρίζομαι όμως όταν είμαι με το αυτοκίνητο και βλέπω πεζούς να περπατούν αμέριμνοι στο δρόμο.

Και μετά σκέφτομαι…τι πρόβλημα έχει το μυαλό σου, Χριστιάννα;;; Νομίζω πως δεν ξέρεις τι θες. Όλα αυτά κάτι πρέπει να σημαίνουν για τον ψυχισμό σου!

Υπάρχουν πολύ όμορφα και άλλα λιγότερο όμορφα πράγματα σ’αυτή την πόλη. Βρείτε τα. Ας τα βρούμε όλοι. Να γνωρίσουμε τα όμορφα και να ομορφύνουμε τα άσχημα. Ας κάνουμε το ίδιο και με τους εαυτούς μας. Λάθη γίνονται, ατυχίες και ζημιές το ίδιο. Είμαστε μέρος αυτής της πόλης. Ένας αισιόδοξος επίλογος για να επαναστατήσει απέναντι στο αρνητικό κλίμα του υπόλοιπου άρθρου!

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s