Αλέξης Φουσέκης,”​Μαρία”

 <<Γιατί “Μαρία” Αλέξη;>>

– <<Γιατί πολύ απλά,βλέπεις μία κοπέλα που σου παίρνει το μυαλό με την κίνησή της. Ρωτάς τ’όνομά της..σου απαντάει “Μαρία” ..,και έτσι το έργο σου αποκτά τίτλο.>>

Την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου,στο Perfect Massin ήταν η πρώτη μέρα παρουσίασης της χορογραφίας “Μαρία” του Αλέξη Φουσέκη.

Ο Αλέξης-πτυχιούχος της Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης-ζωγράφισε στο χώρο ένα δυνατό έργο με πινέλο του την κίνηση στην πιο απέριττη μορφή της.

Το σκηνικό αρχίζει να φωτίζεται και αποκαλύπτει τους ήρωες ενός Τότε λίγου θαμπού, ενός Τότε που παραμονεύει στη γωνία κάθε στιγμή του Τώρα μας. Παύση και Σιωπή. Έπειτα..μία φωνή.

Μία φωνή αλλιώτικη σχεδόν εξωκόσμια μας παρασύρει μ’ένα νανούρισμα-μοιρολόι σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της παλιάς Ελλάδας, εκεί που η κοινωνία γίνεται θεριό ανήμερο και κατασπαράζει με τα νύχια της οτιδήποτε όμορφο, οτιδήποτε είναι τόσο δυνατό ώστε ν’αδιαφορεί για τα θέλω και κυρίως τα πρέπει της. Θέλει να κατασπαράξει και τον Έρωτα. Γίνεται όμως αυτό;

“Κατά πόσο αυτό που νιώθεις για κάποιον είναι απαγορευμένο;” Αυτό είναι ένα από τα βασικά θέματα που διαπραγματεύεται ο Αλέξης στη “Μαρία ” του.

Και γω αναρωτιέμαι ποιος δύναται να απαγορεύσει τον Έρωτα. Οποιονδήποτε Έρωτα.

Μπροστά στο απορριπτέο μιας Αγάπης το πρέπει γιγαντώνεται και βρίσκει υποστηρικτές του τους πιο σκληρούς δήμιους. Τους ανθρώπους. Εμένα και σένα. Μεταμορφώνονται σε αγρίμια και κυνηγούν το πιο λευκό στίγμα-θύμα του Έρωτα. Το Πρέπει έχει βρει το θήραμά του και η σκέψη μας οργιάζει μπροστά στο ανελέητο κυνηγητό της νύφης που κατατρέχεται από παντού. Ένα στρατιωτικό εμβατήριο αντί για γαμήλιο ύμνο που γίνεται ουρλιαχτό και την οδηγεί στα όρια της τρέλας. Ο φρενήρης αυτός αγώνας της σωτηρίας φαντάζει ατελείωτος στην ψυχή μας που θυμάται τα Πρέπει που της επέβαλλαν και της επιβάλλουν ακόμα. Στην πραγματικότητα όλο αυτό κρατάει μόνο μια στιγμή. Η “Μαρία ” με ταξίδεψε στο Ματωμένο Γάμο του Φ.Γ.Λόρκα,και μ’έκανε να νιώσω το αίμα στο φόρεμα της ηρωίδας που θρηνεί για τον χαμένο της Έρωτα. Και πρόκειται για ένα θρήνο σιωπηλό,από αυτούς που μόνο το μέσα μας μπορεί να νιώσει. Οι ουλές που δε φαίνονται είναι οι βαθύτερες,είναι αυτές που δεν επουλώνονται ποτέ.

Η ιστορία του Αλέξη έχει το δικό της χωροχρόνο. Οι τέσσερις σκηνές που συνθέτουν την ιστορία-ανάμνηση συνδέονται με το δικό τους μυστικό τρόπο έτσι ώστε να μην υπάρχει αρχή μέση και τέλος, αλλά μία αενάως συνεχιζόμενη πορεία,ένας ατέρμονος κύκλος .Το διάχυτο ελληνικό στοιχείο είναι οικείο και μας καθιστά εξαρχής μέρος της “Μαρίας” ενώ ταυτόχρονα κάτι μας κρατάει σε απόσταση. Ίσως μια θεμιτή απόσταση ασφαλείας από το βίαιο ανθρωποκυνηγητό που θ’ακολουθήσει. Μέσα και έξω από τη “Μαρία” ταυτιστήκαμε μαζί της. Ταυτιστήκαμε μ’εκείνο το κορίτσι που σαν Ομηρική τραγική ηρωίδα πέφτει θύμα της προκαθορισμένης μοίρας της, του τραγικού της τέλους που είναι κ η μόνη λύση στο δράμα. Η κάθαρση έρχεται με μια σιγή,μια στιγμή προσευχής που μας ελευθερώνει από τη θηλιά που μας απειλεί. Τα αγρίμια ημέρευσαν.

Η κοινωνία είναι ικανοποιημένη και οι πιστοί της υπήκοοι-υπηρέτες του συνθηκών ενός χάρτινου δικαίου συνεχίζουν ν’ακολουθούν τυφλά έναν αόρατο τύραννο.

“Κεκραμένον τῆς παρθένου τὸ εἶδος αἰδοῖ καὶ στερρότητι”.Σεμνότητα και σταθερότητα. Η “Μαρία” θα μπορούσε να είναι ζωγραφικός πίνακας περιγραφής του μαρτυρίου μιας Αγίας.

Η αγνότητα και η ανδρεία της ψυχής της,το θάρρος της εικόνας της,με συνόδευαν όλο το βράδυ. Μετά το τέλος της παράστασης πλησίασα τον Αλέξη και τον ρώτησα ποια ήταν η πρώτη σκέψη που τον οδήγησε στη δημιουργία του έργου του..

<<Δεν υπήρξε μόνο μία σκέψη,ούτε ένα συγκεκριμένο πλάνο σχεδιασμού. Το ένα έφερε το άλλο,και αυτό το παζλ κάποια στιγμή ολοκληρώθηκε και μου έδωσε τη Μαρία.>>

Είναι ένα έργο που αξίζει να του επιτρέψετε να σας συνεπάρει.

<<Η παράσταση είναι ένας ζωντανός οργανισμός..πότε δεν είναι ο ίδιος>>. Αλέξης Φουσέκης

Επιμέλεια στήλης | Αστερόπη Χατζηνικόλα

>>>> Περισσότερες Πληροφορίες

Χορογραφία: Αλέξης Φουσέκης

Χορευτές: Χαρά Κότσαλη,΄Αντι Τζούμα, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Νατάσα Σαραντοπούλου, Μαρία Παπαδοπούλου, Κατερίνα Χριστοφόρου, Διονύσης Αλαμάνος, Ελλάδα Δαμιανού, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος.

Μητέρα: Ελένη Βεργέτη,Αντιγόνη Ευστρατόγλου

Μουσική: Βαλς της νύφης, Ελένη Καραίνδρου, Μuammer Ketencoglu

2 – 3 – 4 Νοεμβρίου 2012 | Ωρα: 21:00 | Τιμή: 6 €

Perfect Massin, Θωμά Οικονόμου 11, Παράλληλος Κατεχάκη (Κόμβος Κατεχάκη – Κηφισίας)

Πρόσβαση με λεωφορεία στη στάση Κατεχάκη ( 50m από το P.M.) επί της Κηφισίας: 550 , 036 , 140 , 602 , 610 , Α7 , Β 7 , και τρόλευ 10 , 13 , 18 , 19. Επίσης στάση Μετρό Κατεχάκη 6 λεπτά περπάτημα, (χάρτης).

Για κρατήσεις θέσεων : 6985570632 – 6932735356 perfectmassin74@gmail.com

Μαζί με την δημιουργία του Αλέξη Φουσέκη θα παρουσιαστούν και οι χορογραφίες των Αναστασίας Μπρουζιώτη και Μαριάννας Τσαγκαράκη.

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s