Βρώμικα Λουλούδια

 < Στην Μαρία είπαν ότι κάποτε θα πάει σχολείο να μάθει και άλλους αριθμούς ,προς το παρόν, της φτάνει  μόνο το δύο και το τρία, όσο κάνουν  δηλαδή και τα λουλούδια που πουλάει>

Πάντα πίστευα ότι η ψυχολογία που δεν έχει τις ρίζες της στο κοινωνικό, είναι εγωκεντρική και αργά η γρήγορα ξεθυμαίνει. Η κοινωνία του σήμερα ζητιανεύει. Ανάμεσα σε χιλιάδες άπορους, άστεγους και ναρκομανείς, κάποια παιδιά  πουλούν  χαρτομάντιλα, λουλούδια, καθαρίζουν τζάμια, συντηρώντας με αυτόν τον τρόπο μια παραοικονομία που στηρίζεται στην παιδική εργασία.

Ξεκινούν γύρω στα τρία και τα τέσσερα. Έχουν τους δικούς τους κανόνες, συμμορίες και κοινωνίες. Κάθε μέρα συνασπίζονται για να επιβιώσουν στα πιο επικίνδυνα σημεία της πόλης.

Η αστυνομία  προσπαθεί να τα πιάσει αλλά αυτά τρέχουν για να ξεφύγουν. Έτσι έχουν μάθει. Πρόκειται για παιδιά από κοινωνικά περιθωριοποιημένες ομάδες, τα οποία δεν λαμβάνουν ένα πολύτιμο αγαθό,  την παιδεία. Αλλά αυτό μπορεί να είναι και το λιγότερο, δυστυχώς. Είναι εκείνα τα παιδιά που τις περισσότερες φορές δεν νιώθουν το χάδι, τη ζεστασιά.  Ζουν εκεί έξω, υπό το βλέμμα της απειλής του «κηδεμόνα» εισπράκτορα. Τρώνε όποτε τύχει. Όλα στην τύχη βασίζονται εξάλλου, έτσι έχουν μάθει.

Η Ευρωπαϊκή ένωση δίνει αρκετά κονδύλια για αυτά τα παιδιά, γιατί χρειάζονται ειδικά σχολεία. Σε άλλες χώρες όπου τα παιδιά στον δρόμο χαλάνε την δημόσια εικόνα της χώρας, η αστυνομία τα  μαζεύει. Στην Ελλάδα τα ποσά από τα κονδύλια απορροφώνται και η αδιαφορία καλά φυσάει.

Η Μαρία στέκεται μπροστά από την κεντρική καφετέρια της Νέας Σμύρνης. Μια ξανθιά κοπέλα την κοιτάει συμπονετικά και της αγοράζει ένα λουλούδι. Η Μαρία έκλαιγε χτες για να μην την χτυπήσει ο πατέρας της. Δεν έφερε πολλά χρήματα το βράδυ. Είναι γύρω στα 7. Το δέρμα της θυμίζει σοκολάτα και τα μάτια της είναι άγρια και αστραφτερά. Μόλις πάρει τα χρήματα, φεύγει από το τραπέζι. Η ξανθιά κυρία συνεχίζει να πίνει το κοκτέιλ της.

Αλλά η ζωή συνεχίζεται, η Μαρία θα γυρίσει στο κατάλυμα. Γύρω στα 15 θα έχει παντρευτεί. Αναρωτιέμαι τι δουλειά  θα κάνει μετά αφού ούτε αγγελίες δεν θα μπορεί να διαβάζει. Μετά τα λουλούδια μάλλον θα κάνει παιδιά, για να συνεχίσουν την παράδοση.

Κρίμα. Αυτό θα πει η πλειοψηφία. Έτσι σου έχουν μάθει να λες για να νιώθεις ανώτερος. Αλλά η λύση δεν είναι στην τυρόπιτα που θα αγοράσεις στην Μαρία.

Στις 12 Ιούνη είναι η παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής εργασίας. Αρκετοί εθελοντικοί οργανισμοί φανερά η μη, προσπαθούν μαζί με κοινωνικούς λειτουργούς να ασκήσουν πιέσεις, ώστε αυτά τα πρόσωπα, να γίνουν αυτά που θα βρουν ένα εισιτήριο για ένα καλύτερο μέλλον.

Μην λυπάσαι πίνοντας κοκτέιλ λοιπόν. Η στασιμότητα είναι συνενοχή.

Ευδοκία Μουντζούρη

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s