Απόψε κάνεις ΜΠΑΜ!

Σήμερα νιώθω μια φούντωση και κάτι να μου τρυπάει τα σωθικά. Όχι, δεν είμαι το μπαλόνι που βγήκε ραντεβού με βελόνα. Είμαι απλά ένα ακόμα ανθρωπάκι που προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα στρογγυλό πλανήτη. Τίποτα το περίεργο! Απλώς σήμερα νιώθω πλήρης.

Πληρότητα, σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση, είναι το αίσθημα του φουσκώματος όταν κάποιος σου πρήζει τα άντερα. Διαφορετικά μπορεί να τη νιώσεις, τη μαγική στιγμή που θέλεις να φτερνιστείς ενώ έχεις γεμάτο στόμα (μη σου τύχει φίλε μου). Μπορεί και να είναι όμως η στιγμή που ρουφάς την κοιλιά σου για να χωρέσεις στο βαγόνι του μετρό γιατί με τον επόμενο συρμό θα αργήσεις στη δουλειά.

Ειδικά όταν συνειδητοποιείς  (με ρουφηγμένη κοιλιά πάντα) ότι πήρες το λάθος τρένο που είναι γρήγορο και δεν κάνει στάση σε όλους τους σταθμούς. Εκεί θέλεις να φωνάξεις «Σταματήστε τη γη να κατέβω» τόσο δυνατά που και στη σκέψη βραχνιάζεις. Το καλύτερο παράδειγμα κατ’ οίκον, είναι όταν με το ένα χέρι μαγειρεύεις, με το άλλο γυρίζεις τις σελίδες ενός βιβλίου την ώρα που μιλάς στο τηλέφωνο και σφυρίζει το πλυντήριο των ρούχων επειδή τελείωσε. Βάλτε μου κι ένα πινέλο στο στόμα να βάφω τον τοίχο να μη νομίζετε ότι κάθομαι. Τώρα που το λέω… Μπεζ. Το ταβάνι θα το βάψω μπεζ!

Αυτές οι χαριτωμένες σκηνές καθημερινής ευτυχίας είναι που σε κάνουν να νιώθεις πλήρης ή υπερπλήρης. Ή υπερωκεάνιο στην περίπτωσή που πήρες και μερικά κιλά. Μεταξύ μας τώρα, το σύμπαν συνωμοτεί. Δεν είναι προς όφελός σου, πάντως συνωμοτεί. Φαντάζει σαν μια κακιά μάγισσα, με μια τεράστια κρεατοελιά στη γαμψή της μύτη και σάπια δόντια να ξεπροβάλλουν καθώς γελάει χαιρέκακα. Six packs έχει κάνει εδώ που τα λέμε, από τα γέλια.

Την ίδια στιγμή, εσύ βιάζεσαι στο δρόμο και μπροστά σου στο πεζοδρόμιο έχεις ένα αναπηρικό καροτσάκι, δύο γριούλες σε slow motion πιασμένες αγκαζέ και μαμά με καροτσάκι για δίδυμα. Βαθμός δυσκολίας 3.  Λίγο πιο κάτω ένας ζητιάνος δυσκολεύει κι άλλο την κυκλοφορία κάτω από τις σκαλωσιές μιας οικοδομής ,τη στιγμή που η βαλίτσα ενός περαστικού περνάει πάνω από το πόδι σου κι από πίσω ένα πιτσιρίκι σου τραβάει την καπαρτίνα. Βαθμός δυσκολίας «ultimate». Τραβάς την καπαρτίνα σου, κάνεις τάκλιν στον τύπο με τη βαλίτσα, έπειτα προσποίηση και περνάς τις γριούλες σαν αίλουρος, δίνεις πάσα και goal!

Κάπως έτσι μια σταγόνα φτάνει για να προκαλέσει τσουνάμι. Είσαι μιαν ανάσα πριν την έκρηξη και ένα βήμα πριν το φόνο.  Σε τέτοιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας,μια δόνηση κινητού προκαλεί ακόμα και σεισμό! Ο εγκέφαλός σου μοιάζει με απανθρακωμένο σφουγγάρι, σε ενημερώνουν από το control πως το τελευταίο εγκεφαλικό κύτταρό σου μόλις αποδήμησε για την Αυστραλία και στο ραδιόφωνο ακούς «απόψε κάνεις μπαμ, απόψε κάνεις μπαμ!».

Προσπαθείς να σκέφτεσαι θετικά. Τουλάχιστον στην Αυστραλία είναι καλοκαίρι. Αλλά πάλι, θα σκας από τη ζέστη. Άμα σκας από ευτυχία θα έχεις πρόβλημα άραγε; Η πληρότητα που λέγαμε. Μήπως αφήσει πίσω της κενό, φοβάμαι. Οπότε μη ζητάς πολλά. Κοινώς, σκάσε και κολύμπα!

Δήμητρα Γκίκα

 

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s