ΦΑΣΙΣΜΟΣ. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΒΙΑΣΜΟΥ.

Ο  φασισμός έχει τις ρίζες του στην ιταλική λέξη Fascismo, γόνος της λατινικής fasces. Πρόκειται για  αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ». Συγκεκριμένα στην αρχαία Ρώμη ήταν σύμβολο της εξουσίας των δικαστών και συμβόλιζαν την «ισχύ δια της ενώσεως»: μια μόνο ράβδος σπάει εύκολα, ενώ μια δέσμη πολύ δύσκολα.

Ο ορισμός για την έννοια του φασισμού δεν διατυπώθηκε ποτέ ως ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση. Αυτό ήταν έργο των μετέπειτα μελετητών του. Αυταρχισμός, Δικτατορία, Άρια φυλή, Ολοκληρωτισμός, Βιολογική, Ιστορική και Πολιτισμική ανωτερότητα του έθνους, συνθέτουν τα φασιστικά παζλ.

Γεννήθηκε σαν μικρόβιο του μίσους από τον Μουσολίνι το 1919 και λίγο αργότερα το 1939 ο Χίτλερ θα θέσει τις σκληρές του βάσεις. Είναι αυτός που θα διατάξει επίθεση, πυροδοτώντας τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ακολουθεί το ολοκαύτωμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου διανοητικά ή σωματικά ανάπηροι, Ομοφυλόφιλοι, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Κομμουνιστές και άλλοι Πολιτικοί αντιφρονούντες, Συνδικαλιστές, Καθολικοί και Προτεστάντες, Κληρικοί καθώς και πολλοί άλλοι θα βρεθούν στο στόχαστρο του μίσους.

Στην σημερινή Ελλάδα το φάντασμα του Χίτλερ θα αναβιώσει μέσα από γνωστό <εθνικιστικό> κόμμα και θα μας ταράξει τα ύδατα. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι οι ίδιοι οι Γερμανοί έφτιαξαν τον Χίτλερ και του έδωσαν τον χώρο να απολαύσει το παθολογικό του μίσος.

Πως ψυχολογείται όμως ένα τέτοιο άτομο σε όποια χώρα και αν βρίσκεται; Τι το γεμίζει φανατισμό και μένος στην  πιο ακραία του  μορφή;

Ο φασισμός έχει πολλά προσωπεία. Βρίσκεται παντού και μπορεί να πάρει την πιο άγια μορφή. Αυτό τον κάνει και τόσο ισχυρό. Δεν έχει υπόβαθρο. Χρησιμοποίει ψήγματα σοφίας και μυστικισμό για να κατευθύνει την ημιμαθή μάζα. Εκεί στοχεύει. Ο Χίτλερ άλλωστε δεν είχε πάρει καν απολυτήριο Λυκείου. Ο φασισμός διαθέτει ωστόσο πονηριά και έχει ψυχολογικά εργαλεία χειραγώγησης του κοινού (π.χ. φασιστικός λόγος). Στοχεύει στο λαϊκισμό, στην απογοήτευση του κόσμου, στην ανεργία, στο ΧΑΟΣ. Όπου το χάος γεννιέται και φασισμός.

Ποιοι είναι αυτοί που περιφρονούν, κακοποιούν και σκοτώνουν όμως ανθρώπους με βάση το ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΓΗ; Πρόκειται για άτομα που υπό το πρίσμα ενός ηγέτη με υστερικά και μη φυσιολογικά χαρακτηριστικά, ακολουθούν εντολές. Ο Χίτλερ άλλωστε είχε οριστεί ως ψυχοπαθής σύμφωνα με πολλούς ψυχιάτρους. Τι ωθεί όμως τους αυλικούς η αλλιώς   οπαδούς στην υποταγή;

Η κατωτερότητα κυριεύει το <είναι> τους. Αυτή προέρχεται από ψυχολογικά τραύματα όπως κάποιον δυνάστη πατέρα, κακοποίηση ή και βιασμό. Τέρας δεν γεννιέσαι, μεγαλώνει μέσα σου από μικρός. Η ανάγκη για υπεροχή, ομορφιά, δύναμη και κυριαρχία τους ωθεί στον φασισμό. Θέλουν να γίνουν ήρωες και αρχηγοί αλλά κυρίως εκδικητές. Στην ουσία μιλάμε για άπλετη οργή που τους διακατέχει.

Από πίσω  βέβαια υπάρχει η απώθηση ή το κενό. Μπορεί και να μην αισθάνονται τίποτα ενοχικό για τις πράξεις τους. Σε αυτή την φάση υπάρχει το κενό. Εκεί μιλάμε για εμμονή ως αυτοσκοπό και ψύχωση.

Στο πείραμα του Μίλιγκραμ* προκύπτει ότι το 65 τοις εκατό των ανθρώπων είναι ικανό να βασανίσει άλλους ανθρώπους υπό την μορφή εξουσίας. Τρομακτικό. Καρότα και μαστίγια και ο λαός υποκύπτει. Ψηφίζει. Η αδιαφορία μυρίζει αίμα. Εικόνες μαύρες. Αγανάκτηση, φόβος και συνενοχή. Όλα μαζί. Ψάχνουμε θύτες και βγαίνουμε θύματα. Εκείνος που δεν θυμάται  όμως την ιστορία, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

Κριτική σκέψη, πολιτισμός και ενεργός δράση είναι τα μόνα αντισώματα σε αυτή την φρίκη που τρομοκρατεί, κρύβεται σε ρουσφέτια και δρα προπαγανδιστικά. Είναι αστείο αλλά ο συγκεκαλυμμένος φασισμός ζούσε αόρατα. Θυμηθήκαμε τώρα ότι είμαστε ειρηνιστές. Αλλά μάθαμε να απογοητευόμαστε και να μας αρέσει το εύκολο. Μέσα από τον πεσιμισμό ξεφυτρώνουν τα μανιτάρια εν τέλει.

Η ελευθερία και η απελευθέρωση είναι μια ατέρμονη διαδικασία. Αυτό δεν έχει περαστεί ακόμη στο ελληνικό υποσυνείδητο. Καφές, ποτό και καλή καρδία. Ο <φίλος> που αγαπά τον φασισμό δεν έχει καιρό για γλέντια, μόνο για σχέδια εξανδραποδισμού. Μήπως είναι καιρός να σηκωθείς από το κρεβάτι και να κοιταχτείς στον καθρέφτη; Γιατί οι ηθικοί αυτουργοί είναι είδωλα  σε πολλά ελληνικά σπίτια.

editor: Ευδοκία Μουντζούρη

*Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία .Ο ίδιος ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή -που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών .Και το απέδειξε μέσα από το πείραμα του. 

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s