Ένας ήρωας σε τετράτροχο…

«Τι δεν θα έδινα για να βρισκόμουν στην θέση σου! Να μπορώ να τρέχω, να πηδάω, να κρεμιέμαι από τα κλαδιά… Να σκαρφαλώνω στα βουνά να μαζεύω ανεμώνες για μια κοπελιά…. Να πηγαίνω σε μέρη απρόσιτα και να στήνω μια σκηνή σε ένα ξέφωτο μες στο καταπράσινο δάσος ή στην ζέστη άμμο να στήνω παλάτια ονειρικά,  μεγαλεία αλλοτινά που χάθηκαν στον χρόνο. Και το σούρουπο παρέα με τα παιδιά να ανάβουμε φωτιά καθώς βλέπουμε τα άστρα… Μες στο ρυθμό, σπίθες φωτιάς άτακτα θα πετούν σαν σκέψεις φευγαλέες. Παρέα με τα στιχάκια του Μάνου και την κιθάρα του Γιάννη θα τραγουδάμε μέχρι το φεγγάρι να μας κλείσει το μάτι. Και το πρωί θα σου πω ότι είσαι η κρυφή μου αγάπη…»

                                                          [………..]

«Ξέρεις πως το σκοτάδι με τρομάζει… Έπειτα από το ατύχημα του Μαΐου θέλω να πεθάνω… Δεν φταις εσύ μικρή μου ανεμώνη, φταίω εγώ που δεν σε άκουσα και σε άφησα μόνη… Σαν δύο στήλες άλατος ριζώνουν στο μυαλό μου, τα τέρατα που νόμιζα μαζί τους θα μεγαλώνω… Αυτό είναι όλο αγάπη μου, Συγγνώμη αν σε τρομάζω… Ξέρω πως είσαι αερικό και στο κατόπι δεν μπορώ να σε προφτάσω… Έλα κοντά μου και αγκάλιασε αυτόν που αγαπούσες. Ξέρω ότι τώρα μισείς αυτό που αγαπούσες… Κρατά γερά,  μείνε κοντά και θυμήσου. Είμαι αυτός που σε χρειάζεται και κρέμεται από την φωνή σου…»

 

Ένας ήρωας σε τετράτροχο. του Γεώργιου Λογοθέτη

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s