The Boy – American Unicorn

του Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλου

Καινούριος δίσκος από τον Boy, για τον οποίο δε θυμάμαι κάποια στιγμή που δεν έγραφε μουσική. Κάθε χρόνο είτε θα κυκλοφορήσει full-length δίσκο είτε θα κάνει τη μουσική για μια θεατρική παράσταση είτε θα κάνει τη μουσική για την ίδια του την ταινία (βλ. Χιγκίτα). Το «American Unicorn» λοιπόν είναι η φετινή μας δόση από Boy. Και είναι τέλεια.

Ο Boy είναι ένας από τους απειροελάχιστους παίχτες της ελληνικής σκηνής που η δισκογραφία του περιλαμβάνει αγγλόφωνα κι ελληνόφωνα κομμάτια. Ακόμα λιγότεροι είναι εκείνοι που το ‘χουν κάνει αυτό μ’ επιτυχία. Προσωπική μου άποψη πως ανήκει σε αυτούς τους λίγους. Εξάλλου με τον Boy ή θα πωρωθείς ή θα ξενερώσεις.

Το «American Unicorn» είναι ολοκληρωτικά αγγλόφωνο, κι έχει έναν ξεκάθαρα πλουσιότερο ήχο. Τα σύνθια έχουν ξεφύγει και έχουν για συντροφιά ένα ολότελα διαφορετικό ηχόστρωμα, ειδικά αν ο ήχος συγκριθεί με παλαιότερες κυκλοφορίες. Συγκεκριμένα, είναι σε στιγμές απροσδόκητα ατμοσφαιρικός και σε άλλες στιγμές μετατρέπεται σ’ ένα υπέροχο noise συνονθύλευμα ηλεκτρονικών, κιθάρας (that’s a first), αποσπασμάτων από ταινίες, και φωνητικά (για το άθροισμα αυτών, βλ. «Plague»). Κάτι όμορφο αν μη τι άλλο.

Στιχουργικά, το κάθε κομμάτι λέει και μια διαφορετική ιστορία. Οι στίχοι είναι γεμάτοι αναφορές κυρίως φιλμικές, βιωματικές, αλλά και ο θεός παίζει πολύ σ’ αυτό το άλμπουμ. Η κινηματογραφική διάσταση των κομματιών εντείνεται από τα ηχητικά αποσπάσματα ταινιών που ακούγονται διάσπαρτα στο δίσκο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κομμάτι «Bret Easton Ellis» το οποίο δανείζεται το όνομά του από το συγγραφέα του «American Psycho», που έχει μεταφερθεί στο σινεμά (με έναν κορυφαία καμένο Christian Bale), κι έχει έναν από τους πιο όμορφους στίχους του δίσκου: «I’m God’s lonely man.».

Είναι όμως αρκετά διαφορετικά αυτά τα κομμάτια, χωρίς βέβαια αυτό να ‘ναι κάτι κακό. Το πιο «Boy κομμάτι» είναι το «Catherine O Hara». Αλλά μετά κατηφορίζεις προς τα «The Dark Backward» και «Brittany» που είναι.. pop. Όμως είναι προφανές πως μιλάμε για την καλοπροαίρετη, όμορφη και θετική πλευρά των pop κομματιών. Εδώ ο δίσκος είναι σε στιγμές.. χαρούμενος. Πράγμα που, εγώ έστω, δεν το θυμόμουν να υπάρχει σε προηγούμενα άλμπουμ. Έχει και μπαλάντα ρε.

Τα κομμάτια αυτά θα ακούγονται απίστευτα live. Έχει φτιάξει πια απίστευτο ήχο. Κι είναι ξεκάθαρο πια, στα δικά μου αυτιά και μυαλά, πως με κάποιο τρόπο ο Boy γράφει τα τραγούδια για εκείνα τα παιδιά που αν και γεννιούνται κανονικά, δε μεγάλωνουν κανονικά, ούτε ερωτεύονται κανονικά.

«The city I live in is the city of devils. The white devil is getting closer.»

Ακούστε το άλμπουμ εδώ:

 

2 σκέψεις σχετικά με το “The Boy – American Unicorn

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s