2013 ακροάσεις άλμπουμ — the top 10

Tα δύο τουτεστινόπαιδα έκατσαν, έβαλαν τα χαρτιά τους κάτω και αποφάσισαν πως αυτός ο χρόνος δεν γίνεται να φύγει χωρίς τοπ 10. Δύο  διαφορετικοί άνθρωποι μια κοινή γλώσσα, η μουσική. Σε ένα πράγμα που ξέρουν να κάνουν καλά, να φτιάχνουν λίστες και να γράφουν για μουσική.  Οι φετινές κυκλοφορίες δείχνουν ότι στις εποχές που ζούμε κάποια πράγματα δεν έχουν χάσει την ουσία τους κάποιες μπάντες ξαναήρθαν στο φως μετά από καιρό σιωπής και γενικά η δημιουργία φέτος απέφερε ωραίους καρπούς για το 2013. Πέραν των καινούριων κυκλοφοριών τα αυτάκια μας δεν περιορίστηκαν επ’ ουδενί και σας παρουσιάζουμε και παλαιότερες κυκλοφορίες που για το 2013 μας έκαναν να μην ξεκολλάμε από τα ηχεία.  Καλή ακρόαση!

Top 5 Δίσκοι του ’13 από τον Γιάννη Καντέα- Παπαδόπουλο:

Savages – Silence Yourself

Savages-Silence-Yourself

Αυτός ο δίσκος μ’ έχει κάψει. Από την αρχή μέχρι το τέλος είναι υπέροχος. Το «Shut Up» σε προϊδεάζει για το χαμό που θα ακούσεις, από τις πρώτες νότες του βαρβάτου μπάσου της ομορφιάς Ayşe Hassan και τα αλλόκοτα φωνητικά της Jehnny Beth, η οποία έχει ακόμα πιο αλλόκοτο παρουσιαστικό που μόνο να σε φτιάξει περισσότερο μπορεί. Ακόμα και noise ακούς σ’ αυτό το δίσκο. Οι κιθάρες της Gemma Thompson είναι τούμπανες.  Η κοπέλα ξέρει τι κάνει. Αυτή η μπάντα παίζει του post punk του σήμερα. Θα ήταν στην πρώτη θέση όμως, ακόμα κι αν είχαν γράψει μόνο το «She Will» που μαζί με το «A Sacred State» των –οριακά- δεύτερων Holograms είναι από τα κομμάτια της δεκαετίας. Κι αυτός είναι ο πρώτος τους δίσκος.

http://www.youtube.com/watch?v=kebq-cENNn0

Holograms – Forever

CT180-holograms-Cover_1400-720x719

Οι Σουηδοί ουσιαστικά είναι πρώτοι μαζί με τους Savages. Το «Forever» είναι δισκάρια. Τόσο απλό. Γίνεται χαμός εκεί μέσα. Το «A Sacred State» είναι απλά η Καύλα. Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Κι αυτοί «post punk» παίζουν. Το μπάσο τίγκα, οι κιθάρα να φτιάχνει ήχους, ο ντραμέρης να κοπανάει όσο πιο δυνατά μπορεί κι ο τραγουδιάρης να φωνάζει τον πόνο του. Κι εσύ κράζεις τα ρεφραίν μαζί τους. Κλάμα. Κι έχουν κι έναν περσινό δίσκο, αλλά αυτός πάει σ’ άλλη λίστα. Απλά υπέροχοι.

http://www.youtube.com/watch?v=E3uRpcXg7g8

Chelsea Wolfe – Pain Is Beauty

Chelsea Wolfe - Pain_is_beauty_cover

Μεγάλη αγάπη η Chelsea. Σαν τώρα θυμάμαι να ακούω για πρώτη φορά το «The Grime And The Glow» του ’10. Απίστευτο κόλλημα. Σε αυτό το δίσκο φαίνεται να έχει βρει μια πιο συγκεκριμένη ταυτότητα. Αυτό γιατί, είναι άριστα μοιρασμένες και συνδυασμένες οι ηλεκτρονικές με τις κιθαριστικές στιγμές, βγάζοντας ένα πανέμορφο αποτέλεσμα. Κι αν το πρώτο «Feral Love» βάζει τον οπαδό σε σκέψεις για τη συνέχεια, η Chelsea στο επόμενο του φωνάζει στο αυτί: «Weee hit a waaaaallll» κι εξαφανίζονται όλα

http://www.youtube.com/watch?v=0wdxTyBTwjU

Ruined Families – Blank Language 

a2355545269_10

Καλά τώρα. Ο εγχώριος δίσκος της χρονιάς, και 100% από τους καλύτερους που θα ακούσουμε φέτος. Θέλω να έρθει πραγματικά ένας και να μου πει: «Οι Ruined Families παίζουν το τάδε» για να γελάσω με χάχανα. Πατάμε play και σε 1” τα μούτρα μας έχουν ήδη πέσει. Μέχρι να τα μαζέψουμε έχει τελειώσει το «Only Need Is Real» (άντε γεια τίτλος) και μας ρίχνει σφαλιάρες το «To New Parents». Κι έτσι πάει όλο το album, με τον ακροατή να προσπαθεί να κάτσει ήσυχος. Αλλά όχι μόνο δεν τον αφήνει η μουσική, γουστάρει κιόλας. Ριφφάρα το «208», black metal ριφ (εκεί πραγματικά έμενα μαλάκας) στη «μέση» του «Human Fence». Kαι μετά σκάει το «Books As Weapons». Υπόκλιση.

http://www.youtube.com/watch?v=57cta8a8Elc

Scout Niblett – It’s Up To Emma

ScoutNiblett_ItsUpToEmma_MINI-1-2

Όποιος γουστάρει (κι όποιος δεν, να φύγει να πάει αλλού) όταν παίζουν μουσική κοπέλες, εδώ θα κάνει μια μεγάλη γιορτή. Η Αγγλίδα έβγαλε ένα δισκάκι που απαιτεί και κατακτά την προσοχή του ακροατή από την αρχή. Γιατί το «Gun» πέρα από κομματάρα, έχει και κορυφαίους στίχους γυναικείας εκδίκησης, και μεταξύ μας καλά του κάνει του συγκεκριμένου. Ουσιαστικά σ’ όλο το δίσκο είναι η φωνή και η κιθάρα της (όχι ακουστική, ηλεκτρική). Πανέμορφο album. http://www.youtube.com/watch?v=93AISBMXReI

Top 5 Δίσκοι του ’13 από την Χαρά Χατζηιωαννίδου

Daughter – If You Leave

daughter - if you leave

Το πρώτο τους ΕP το 2011, αν το πήρε το μάτι σου και αν είσαι λάτρης της indie, σίγουρα δεν θα σου πέρασε αδιάφορο. Λίγο πολύ οι στίχοι, λίγο πολύ η ατμόσφαιρα, σ’ αρεσει. Οπότε εφόσον είδαν πόσο σου άρεσε το The Wild Youth, φυσικά ,προχώρησαν στο εν λόγο δίσκο με τίτλο «If you leave». Παραθέτουν τα ακουστικά σου, σε ένα δικό τους μουντ ατμόσφαιρας. Εδώ που τα λέμε είναι ένας δίσκος που εκτιμάς γιατί αυτό που έχει να σου δώσει στο δίνει ολότελα. Έμενα οι Daughter με γεμίζουν, μου δίνουν την απάντηση.

http://www.youtube.com/watch?v=QFwOr-FzeCg

Grouper – The Man who died In His Boat

GROUPER-THE-MAN-WHO-DIED-IN-HIS-BOAT1-575x575

Περνάμε στην Grouper. Ένας δίσκος που έπρεπε να περάσει από αρκετά ακούσματα για να πείσει, ένα όμορφα δύσκολο άκουσμα.  ‘Eλεγα: «Υπάρχει σοβαρή και όχι μουσική;  η μουσική και τα χρώματα είναι μια παγκόσμια γλώσσα των αισθήσεων…Μην αποκλείσεις τα ενδεχόμενα να νιώσεις όμορφα…Ο άνθρωπος συνεχίζει να φτιάχνει πανέμορφες μελωδίες. Ίσως σε 30 χρόνια από σήμερα να ακούσεις την Grouper , και να πεις, «ω ρε γαμώτο, πως μου είχε ξεφύγει αυτό;» «The man who died in his boat», ένας δίσκος που σου λέει αυτό που αισθάνεται και αυτό που βλέπει, τόσο καθαρά. Αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο υπαρκτό και το ανύπαρκτο.

http://www.youtube.com/watch?v=N7Ge5ZWFJko

Nick Cave & the Bad Seeds – Push the Sky Away

Nick-Cave-and-the-Bad-Seeds

Ο καινούριοςCave μου δίνει να καταλάβω το πόσο γοητευτικός και ρομαντικός μπορεί να γίνει συνδυάζοντας την ωριμότητα και την έμπνευση. Ένας πολύ καλός δίσκος…

http://www.youtube.com/watch?v=XQud7EFQ3zQ

The Oscillation –  From Tomorrow

The-Oscillation-From-Tomorrow

Από ψήγματα του χτες σε μονοπάτια του σήμερα. Ένα mind trip και ένα mindfuck που τελειωμό δεν έχει. Έτυχε να τους δω live ήμουν αρκετά διστακτική και πίστευα πως προσπαθούν αρκετά για αυτή την ψυχεδέλεια και αυτό το νέο occult αλλά με έπεισαν και θα τους ξανάβλεπα. Το «From Tomorrow» είναι ένας δίσκος που δεν σε τοποθετεί πουθενά. Είσαι ανάμεσα στη ψυχεδέλεια του χτες και τον παραλογισμό του σήμερα, κάπου ταυτίζεται το πράγμα. Και  κάπου εκεί, θα συναντήσεις τους Άγγλους Oscillation. Αξίζουν να τους ακούσεις.

Mazzy Star – Seasons Of Your Day

mazzy star

Είχαμε να ακούσουμε Mazzy Star από το 1996 και αυτή η κυκλοφορία με παραξένεψε. WTF? Τι έγινε; Πως και έτσι;  Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη γενικά αυτός ο δίσκος. Δεν έχουν αλλάξει καθόλου τα moods ούτε την 90-ίλα ούτε τίποτα.. Αυτός ο δίσκος είναι ένα χωροχρονικό μέσο. Τον ακούς και ερωτεύεσαι, νιώθεις, μελαγχολείς όπως τότε… Κόβεις τις φλέβες σου με τα απαραίτητα κριτήρια δεν έχει καμιά υπερβολή. Η Hope Sandoval όπως την άκουγες και το “Into Dust”. Και εντάξει, γαμώ.

Και επειδή αυτός ο χρόνος, μας γέμισε και με άλλους δίσκους που δεν κυκλοφόρησαν το 2013 αλλά τους κάψαμε στο άκουσμα μέσα στη χρονιά, σας παραθέτουμε, άλλο ένα τοπίο έτσι γιατί και αυτοί οι δίσκοι έχουν την δίκη τους ψυχή.

  1. The Adicts – Songs Of Praise
  2. The Jesus And Mary Chain – Stoned & Dethroned
  3. Tomorrows Tulips – Eternally Teenage
  4. Antimob – Antimob
  5. Sonic Youth – The Eternal
  6. Slowdive – Souvlaki
  7. Motorama – Calendar
  8. Miles Davis – Ascenseur pour L’echafaud
  9. Quantic – Off The Beaten Track
  10. Balmohea – Stranger 
Επιμέλεια: Χαρά Χατζηιωαννίδου (Tapes ) – Γιάννης Καντέα Παπαδόπουλος (Greek Bands)
Toutestin Week Mode: #DoItLikeTheCouples


2 σκέψεις σχετικά με το “2013 ακροάσεις άλμπουμ — the top 10

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s