Restless (2011)

Σκηνοθετημένη από τον τεράστιο Gus Van Sant, με μια υπέροχη μουσική δια χειρός Danny Elfman, και ένα δυνατό κάστ (Mia Wasikowska, Henry Hopper), είναι τρία χαρακτηριστικά που νομίζω αρκούν για ένα τόσο δυνατό αποτέλεσμα!

Restless 1

Η ταινία είναι ένα υπέροχο κράμα του έρωτα από την μία και το αδιάκοπο παιχνίδι με τον θάνατο από την άλλη, παίρνοντας σάρκα και οστά μέσα από δύο νεαρά άτομα. Ο Ίνοχ (Henry Hopper), είναι ένα μελαγχολικό αγόρι, που έχοντας βιώσει τον τραγικό θάνατο των γονιών του, απόκτα το χόμπι να παρευρίσκεται σε κηδείες ανθρώπων που δεν γνώρισε ποτέ. Σε κάποια από τις κηδείες γνωρίζει την Άναμπελ (Mia Wasikowska), μια όμορφη κοπέλα γεμάτη αισιοδοξία. Παρότι την αισιοδοξία που πλανάται σε όλη την διάρκεια της ταινίας, οι χαρακτήρες δεν μπορούν να νικήσουν την ανατρεψιμότητα της ζωής. Η Άναμπελ πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και έχει μόλις τρεις μήνες ζωής. Δύο αντίθετοι χαρακτήρες, ένα αδιάκοπο παιχνίδι με την ζωή και τον θάνατο, μια ιδιόμορφη σχέση με το φαντασιακό. Ο ένας με το βίωμα του θανάτου στο παρελθόν και εκείνη με την εικόνα του στο προσεχές μέλλον.

restless8

Παρόλο το συναισθηματικό μελοδραματισμό του σεναρίου, η ταινία έχει ένα ευχάριστο και καθόλου -θα έλεγα- μελοδραματικό κλίμα. Στοιχεία όπως η φωτογραφία, οι ενδυματολογικές αντιθέσεις, και το μουσικό background κορυφώνουν το αισθητικό αποτέλεσμα. Ακόμα και τα χρώματα της ταινίας αντανακλούν με τον καλύτερο τρόπο στα συναισθήματα του θεατή. Ανοιχτόχρωμα αλλά παράλληλα μουντά, όπως ακριβώς και τα συναισθήματα, γλυκά αλλά παράλληλα ενέχουν την πικρία μιας επικείμενης ή βιωθείσας απώλειας. Μια ταινία που σίγουρα περνάει αισιόδοξα μηνύματα μέσα από έναν, όχι και τόσο αισιόδοξο τρόπο. Βαθύτατα ρομαντική και ονειροπόλα.

REST

Ίσως ο ένας να βρήκε ζωή από τον άλλον, και ο έρωτας τους να ήταν το μεγαλύτερο όπλο ενάντια στον θάνατο. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ήταν έρωτας με προσχεδιασμένο τέλος. Εγώ από την άλλη πιστεύω πως κανένας έρωτας δεν έχει προσχεδιασμένο τέλος, και ειδικά ο συγκεκριμένος μάλλον θα παραμείνει απέθαντος…

Και στην τελική ποιος είπε ότι ο έρωτας πεθαίνει και μετά τον φυσικό θάνατο;

Κωνσταντίνα Κερκελέ

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s