Life Hacks #6

Αν αυτό το άρθρο είχε εναλλακτικό τίτλο, θα ήταν άνετα το The Perks of Growing Up. Θυμάμαι που μικρά και ανόητα, θέλαμε όλα μας να μεγαλώσουμε, να βγούμε στον μεγάλο τρομακτικό κόσμο, και να τον κατακτήσουμε με τις υπερδυνάμεις μας. Το απαγορευμένο των γονιών το έκανε όλο αυτό να μοιάζει σούπερ ντούπερ φανταστικό, αφού πιστεύαμε ότι μας έκρυβαν τον κόσμο (και από τον κόσμο), όπως κρύβανε τα Χριστουγεννιάτικα δώρα στο υπόγειο του σπιτιού για να μην τα βρούμε πριν την ώρα τους. Όταν μεγαλώσαμε όμως, και ήρθε η ώρα να ανοίξουμε το «δώρο» μας, αντιληφθήκαμε σιγά-σιγά, καθώς βγάζαμε την κορδέλα και σκίζαμε με ανυπομονησία το περιτύλιγμα, ότι αυτό που κρυβόταν μέσα όχι μόνο δε μας άρεσε ιδιαίτερα, μα κυρίως, δεν είχε κάρτα αλλαγής, ή δικαίωμα επιστροφής με αποζημίωση.

adultdisguise

Αν δεν είσαι ακόμα 20 κάτι, τότε δε θέλω να σου χαλάσω τη φαντασίωση περί ενηλικίωσης. Αν όμως είσαι, τότε σίγουρα έχεις ζήσει κάποια πράγματα και έχεις αντιληφθεί ότι οι εποχές που οι γονείς σου σε είχαν μη στάξει και μη βρέξει, και φρόντιζαν για τα πάντα, περνάνε ανεπιστρεπτί, αφού ενηλικίωση δε σημαίνει ασταμάτητο πάρτι, μεθύσια, και έρωτες. Στην αρχή δηλαδή, σημαίνει ακριβώς αυτό. Αλλά όπως το αγαπημένο σου ρούχο ξεφτίζει από την πολυφορεσιά, έτσι και η μαγεία του ξενυχτιού φθίνει μετά από λίγο καιρό. Πόσο μάλλον όταν οι γύρω σου αρχίζουν να «σοβαρεύονται» με δουλειές, παντρειές, και ξενιτειές, και μένεις μόνος να προσπαθείς να αναστήσεις το πάρτι που έχει «ψοφήσει» εδώ και καιρό.

Αν δεν έχεις πάρει ακόμα είδηση «τα σημάδια», ας σου πω πώς κατάλαβα εγώ ότι μεγαλώνω. Άρχισα να μισώ τις ουρές στα club, και να ανέχομαι λίγο περισσότερο αυτές του supermarket. Άρχισα να ψωνίζω με βάση την ποιότητα και όχι την ποσότητα. Κουράστηκα να κυνηγάω και δήλωσα ξεκάθαρα πως όποιος με θέλει, ξέρει πού να με βρει. Σταμάτησα να ενθουσιάζομαι υπερβολικά με κάθε καινούριο φλερτ, αφού κατάλαβα πως όσο μεγαλύτερος ο ενθουσιασμός τόσο πιθανότερη και η απογοήτευση. Αποφάσισα πως αντί να γκρινιάζω για την dream job που δεν έχω, να κάνω όσο καλύτερα μπορώ αυτή που έχω, όχι μόνο γιατί μαθαίνω κάθε μέρα και κάτι καινούριο, μα γιατί δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να βγάζεις τα δικά σου χρήματα, να σε συγχαίρουν, και να νιώθεις περηφάνια που κατάφερες να αντεπεξέλθεις σε εκείνο το δύσκολο project που σε άφησε άυπνο πολλές νύχτες.

cummings

Το να μεγαλώνεις σημαίνει να αλλάζεις, να αλλάζει ο κόσμος, να αλλάζουν οι συνθήκες και οι καταστάσεις. Σημαίνει να προσαρμόζεσαι, να δέχεσαι χωρίς να ανέχεσαι, να γίνεσαι επιλεκτικός, και να ξεχωρίζεις τι είναι σημαντικό και τι ανήκει στον κάδο των απορριμμάτων. Σημαίνει να έχεις λιγότερες αντοχές, να μην μπορείς (και να μην θέλεις) να τρέξεις ή να «παίξεις» όπως παλιότερα, αλλά ταυτόχρονα, να ανακαλύπτεις ένα καινούριο παιχνίδι: αυτό του μυαλού, που αν έχεις σωστό αντίπαλο, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, σέξι, και αναζωογονητικό.

Μπορεί να μη γουστάρουμε που μεγαλώνουμε, που αλλάζουμε, που αν θες, «γερνάμε» day by day, αλλά θα σου πω το εξής: δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’αυτό. Οπότε, suck it up και enjoy this moment, γιατί όπως λέει και ένα απόφθεγμα, today you’re the youngest you’ll ever be again. We are not getting any younger, baby, άρα, το βουλώνουμε και κολυμπάμε. Γιατί όταν δεν κολυμπάμε, βουλιάζουμε. Και you’re welcome, να μη χαλάμε και τη «γεροντική» συνήθεια.

Άλκηστη Φάρου

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s