2 Κριτικές – 1 Ταινία | Her (2013)

her-movie-poster

Κριτική από την Κωνσταντίνα Κερκελέ

Τι να πει κανείς για αυτή την ταινία….;;;

Ας αρχίσουμε με τα βασικά – προλογικά. Σκηνοθετημένη από τον Spike Jonze (Adaptation, Being John Malkovich), με τον φοβερό Joaquin Phoenix στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τρείς πανέμορφες γυναικείες παρουσίες (για την ακρίβεια η μία ακουστική) Amy Adams, Scarlett Johansson, Rooney Mara.

Όταν τελείωσε η ταινία και συνήλθα κάπως, αναρωτήθηκα έντονα πως μπορεί να περιγράψει κανείς αυτή την ταινία;

Όλη η ταινία είναι περιτριγυρισμένη γύρω από τον ένα χαρακτήρα τον Θίοντορ (Joaquin Phoenix) και κυρίως στην ερωτική του ζωή. Ο χρόνος είναι μελλοντικός και κατά μια έννοια φαντασιακός (και ας ελπίσουμε να παραμείνει μόνο εκεί) στο μακρινό Λος Άντζελες. Ο Θίοντορ, προσπαθώντας με δυσκολία να βγει από έναν γάμο και βαθύτατα πληγωμένος βρίσκεται σε ένα ερωτικό τέλμα. Είναι ένας ιδιαίτερος άντρας που βγάζει τα προ το ζην γράφοντας επιστολές άλλων .

 Η ταινία βγάζει ένα όμορφο και απαλό αισθητικό αποτέλεσμα με ωραία φωτογραφία, πλούσια σε χρώματα και ωραίο ρυθμό.

Δεν είναι σε καμία περίπτωση μια κοινότυπη ερωτική ιστορία. Παρουσιάζει ιδιαιτερότητες από όλες τις απόψεις. Προσωπικά τελειώνοντας η ταινία είχα μια πικρή γεύση. Από την μια ένας έρωτας που τελειώνει γιατί δεν υπάρχει ίσως η θέληση για να συνεχιστεί και από την άλλη το συναισθηματικό δέσιμο με μια άυλη και άψυχη παρουσία γεμίζοντας έτσι το κενό που του δημιούργησε η προηγούμενη σχέση. Αυτή η ιδιότυπη ερωτική ιστορία που εξελίσσεται κατά την διάρκεια της ταινίας, από την μια παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο που φαντάζει σχεδόν φυσιολογικό και σε παρασύρει συναισθηματικά, αλλά από την άλλη τρομάζει κάπως η εικόνα ενός νέου ανθρώπου να εγκαταλείπει την επαφή με μια ανθρώπινη συντροφιά και να απορροφάται από μια ψηφιακή φωνή. Ίσως το δέσιμο υπήρξε γιατί άκουγε ότι χρειαζόταν, ίσως γιατί ήταν ο πραγματικός του εαυτός και η «φωνή» είχε προσαρμοστεί στα δεδομένα του..ποιός ξέρει…

Άραγε θα φτάσουν κάποτε οι άνθρωποι να αναπτύσσουν σχέσεις με άυλες οντότητες, ψηφιακές και φαντασιακές επειδή δεν βρίσκουν έμψυχα ότι έχουν ανάγκη ή επειδή εγκαταλείπουν εκ των προτέρων την προσπάθεια; Προσωπικά δεν θα ήθελα να ζήσω ποτέ σε έναν τέτοιο κόσμο. Τα συναισθήματα και είναι και θα παραμείνουν πάντα κρυμμένα σε ανθρώπινα λόγια, πράξεις και βλέμματα…

her-movie

Κριτική από τον Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο

Το «Her» είναι η νέα ταινία του Spike Jonze (βλ. Being John Malkovich, Adaptation.) με πρωταγωνιστή το Joaquin Phoenix. Για άλλη μια ταινία, ο Jonze παίρνει μια όμορφη –αν όχι ευφυή- ιδέα και τη μετατρέπει σε μια όμορφη ταινία.

Είναι εξαρχής αφοπλιστική, αφού ξεπροβάλλει ξαφνικά ένα πάρα πολύ κοντινό πλάνο του Joaquin Phoenix, ο οποίος απευθύνεται κατευθείαν στην κάμερα. Έτσι εισαγόμαστε σε μια ιστορία που μόνο προβληματισμούς και έντονη συναισθηματική φόρτιση μπορεί να προσφέρει, χωρίς αυτά να προκύπτουν εκβιαστικά, αλλά αβίαστα μέσω της κινηματογραφικής εμπειρίας.

Χρονικά βρισκόμαστε στο αφηρημένο –αλλά κοντινό- μέλλον, όπου όλα γίνονται με την αφή και την ομιλία. Ο Phoenix μπορεί και δίνει εντολές στο κινητό του να παίξει «a melancholy song», κι εκείνο αυτόματα βρίσκει το κατάλληλο κομμάτι.

Η ταινία είναι μια ωδή στη μοναξιά που προκαλείται από την προσκόλλησή μας στη βόλη του διαδικτύου, αλλά και γενικότερα της τεχνολογίας. Ξεχνάμε το άγγιγμα και τη γεύση. Μόνο βλέπουμε και ακούμε.  Η διαρκής συντροφιά με τον εαυτό μας και ο εγκλωβισμός σ’ εμάς τους ίδιους είναι φυσικό επακόλουθο της απόλυτης οικειοποίησης με το τεχνολογικό αγαθό. Η ενσάρκωση των παραπάνω είναι το O.S. (Operating System) που αγοράζει σε μια στιγμή αναπάντεχης ανακάλυψης ο Joaquin Phoenix. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από μια ανθρώπινη συνείδηση, ή μάλλον, έναν ανθρώπινο νου που γεννιέται μόλις πατήσουμε το κουμπί του. Μαθαίνει να «ζει» χωρίς σώμα, αλλά «υπάρχει» μέσω της εμπειρίας του ήχου. Μπορεί όχι μόνο να διατυπώνει έλλογες προτάσεις, αλλά και να «αισθάνεται». Ακριβώς. Ο υπολογιστής μπορεί να γελά, να παρεξηγείται, να πληγώνεται, να έχει υπαρξιακούς προβληματισμούς, να ερωτεύεται. Όλα αυτά μέσω της φωνής της Scarlett Johansson.

Ο συναισθηματικά ευάλωτος και πληγωμένος (από τη Rooney Mara) Joaquin δένεται με τη «Samantha» (Scarlett Johansson), η οποία όσο συχνότερα βρίσκονται σε «επαφή» τόσα περισσότερα αφομοιώνει και «βιώνει». Σε αυτήν βρίσκει καταφύγιο και θαλπωρή. Η Samantha δεν είναι περίπλοκη όσο οι ανθρώπινες σχέσεις, και βρίσκεται πάντα «εκεί».

Ερωτευόμαστε την ιδέα που έχουμε για τον Άλλο, γι’ αυτό μας ξεριζώνει η πραγματικότητα.

200_s

Η πραγματική ζωή του Phoenix, περιορίζεται στη δουλειά του και στη φιλία που έχει με ένα ζευγάρι, την Amy (Amy Adams) και τον Charles (Matt Letscher). Έπειτα ασχολείται με τη Samantha και ένα –διασκεδαστικό- ζωάκι που βρίσκεται σε ένα βιντεοπαιχνίδι.

Το πραγματικά ευφυές σενάριο του Jonze στήνεται εξαιρετικά. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοθαύμαστη, καθώς το φουτουριστικό περιβάλλον απεικονίζεται πολύ απλά και με αφανείς παρεμβάσεις, κυρίως μέσω των ρούχων που φορούν οι άνθρωποι στην ταινία. Ακόμη, το μοντάζ της ταινίας είναι ιδιαίτερο: δίνει έναν καλώς περίεργο ρυθμό που συνδυάζεται με τα flashback του πρωταγωνιστή, κι ο τρόπος που ξεπετάγονται δίνει την αίσθηση πως είμαστε εμείς εκείνοι που θυμούνται.

Το «Her» είναι μια ταινία πάνω στην αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις. Διαδραματίζεται σε έναν κόσμο κοντινό μας, όπου υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που «they still print books». Ίσως το όλο νόημα της ταινίας να συγκεντρώνεται στην τελευταία ενότητα, όπου ο Phoenix με την Amy Adams καταλήγουν στην ταράτσα μιας πολυκατοικίας. Ανήκουμε στον έξω κόσμο, και όχι στο ψευδές και κατασκευασμένο προφίλ μας. Να μην ξεχνάμε να αισθανόμαστε.

«You ‘re mine or you ‘re not mine.»

WATCH TRAILER HERE

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s