Οldboy (Πώς ήταν και πώς έγινε…)

Oldboy (2003)

20090222184305_large

 

Όσα remake ή επανερμηνείες και να κάνουν (μας έπεισες Spike Lee..), ένα Oldboy αγαπήσαμε και θα αγαπάμε!

Η πιο τρελή ιστορία εκδίκησης μέσα από την πιο καμένη φάτσα του Min-sik Choi, ο οποίος ενσαρκώνει τον Dae-su Oh, ανήκει –κατ’εμέ- δικαιωματικά στην λίστα με τις καλύτερες ταινίες που έχω δει ποτέ. Αποτελεί την δεύτερη από την τριλογία ταινιών «εκδίκησης» (Sympathy for Mr.Vengeance, Η εκδίκηση μιας κυρίας) του Κορεάτη σκηνοθέτη Chan-wook Park.

Ο Dae-su Oh είναι ένας καθημερινός άνθρωπος, χωρισμένος με μια μικρή κορούλα. Μέχρι την στιγμή που θα βρεθεί φυλακισμένος για 15 χρόνια μέσα σε ένα δωμάτιο, ξεχασμένος από τους πάντες και χωρίς καμία εξήγηση. Αποκομμένος από κάθε ανθρώπινη επαφή, έχει μοναδικό μέσω επικοινωνίας με τον έξω κόσμο μια τηλεόραση. Βρίσκεται μετέωρος μεταξύ πραγματικότητας και παράνοιας. Μετά τα 15 αυτά χρόνια δραπετεύει, και από εκείνη την στιγμή δεν θα σταματήσει ούτε λεπτό να αναζητά τον υπαίτιο αυτού του μαρτυρίου και ασφαλώς το γιατί. Τότε θα γνωρίσει και την, Mi-do, μια νεαρή κοπέλα που μάλλον θα κορυφώσει –τελικά- και την τραγικότητα της ιστορίας. Ο αγώνας της αναζήτησης και το πάθος για αντεκδίκηση θα κάνει τη ζωή του αυτοσκοπό, ώσπου τελικά θα ξετυλίξει αυτό τον ιστό και θα ανακαλύψει πράγματα που ίσως δεν θα έπρεπε να μάθει ποτέ.

Η ταινία θα μπορούσε να είναι επηρεασμένη από αρχαία τραγωδία. Τα πάθη των ηρώων, η μετάνοια και η εκδίκηση, η συναισθηματική κορύφωση και η αμαρτία είναι βασικά χαρακτηριστικά αυτού του κινηματογραφικού αριστουργήματος. Η τραγικότητα είναι συνυφασμένη με ακατέργαστα αισθήματα ενώ παράλληλα όλο αυτό σφραγίζεται με πολύ αίμα. Ο βίαιος ρεαλισμός αλλά και η σκηνοθετική σκοπιά του Chan-wook Park (η σκηνή της αφήγησης με τον πρωταγωνιστή που βρίσκεται μπροστά από ένα κύμα η οποία μοιάζει με πίνακα, είναι μια από τις ομορφότερες σκηνές του σινεμά) ακόμα και το πανέμορφο «Last Waltz» με το οποίο κλείνει η ταινία και ανήκει στο soundtrack της, δημιουργούν μια αισθητική συγκίνηση. Η ταινία σταματά να είναι μόνο ένα αισθητικό συνονθύλευμα άρτιων τεχνοτροπιών και ερμηνειών και γίνεται βίωμα.

Κείμενο: Κωνσταντίνα Κερκελέ

«Even though I’m no more than a monster – don’t I, too, have the right to live?».

Oldboy35Happy

Oldboy (2013)

maxresdefault

O Spike Lee είναι ένας ικανότατος σκηνοθέτης, ένας από τους καλύτερους εκπροσώπους του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά, με μερικές κορυφαίες –αν όχι αριστουργηματικές- ταινίες (MalcolmX, 25thHour μεταξύ πολλών άλλων). Αυτή τη φορά όμως, αποφάσισε να γυρίσει μια.. επανερμηνεία (όπως επιμένει να λέει ο ίδιος) της cult ταινίας του Chan-wook Park με το ίδιο όνομα, η οποία προβλήθηκε το 2003.

Για να έχουμε μια τίμια άποψη περί της εκδοχής του Lee, θα πρέπει να δεχτούμε τη σύμβαση που μας εισάγει, και να εξετάσουμε την ταινία όντως ως μια επανερμηνεία της πρώτης και όχι ως ένα τυπικό remake. Έτσι, σε αυτό το πλαίσιο, θα ήταν άδικη η σύγκριση με την πρωταρχική ταινία, και παρακολουθώντας το Oldboy του Lee οφείλουμε να αγνοήσουμε την ύπαρξη εκείνου του Park.

Εξαρχής το φιλμ μας συστήνει τον πρωταγωνιστή Joe Douchett (Josh Brolin). Διαφημιστής, χωρισμένος, αλκοολικός. Η πρώτη ενότητα της ταινίας είναι ειλικρινά πολύ καλή, με έντονα τα σημεία γραφής το Lee. Έξυπνα κινηματογραφικά πλάνα, σκιαγραφούν το χαρακτήρα του πρωταγωνιστή, ο οποίος βέβαια ενσαρκώνεται αδύναμα από τον Brolin. Σύντομα θα βρεθεί αιχμάλωτος σε ένα δωμάτιο που μοιάζει με ξενοδοχείου, χωρίς κανένα προφανή λόγο. Όλη η ενότητα του εγκλεισμού, ακυρώνει την προηγούμενη, καθώς πέφτει σε όλα τα κλισέ: αρχική σύγχυση – πανικός, συμφιλίωση με τη νέα κατάσταση, φλερτ με την τρέλα, ανασύνταξη κι αντίσταση, απελευθέρωση. Όσο βρίσκεται φυλακισμένος, θα κατηγορηθεί για το φόνο της πρώην συζύγου του. Θα παραμείνει έγκλειστος εκεί για 20 χρόνια, ώσπου να δραπετεύσει.

original

Μόλις βρεθεί ξανά στην «πραγματικότητα», κύριο μέλημά του είναι να βρει εκείνον που τον απήγαγε και αιχμαλώτισε. Πρώτα όμως, θα εμπλακεί σε ένα πραγματικά ανούσιο καβγά, στον οποίο θα επιδείξει τις ικανότητές του στις πολεμικές τέχνες, κι από οίκτο δε σκοτώσει τους πάντες. Από ‘δω και στο εξής, θα δούμε τον πρωταγωνιστή σε πολλές παρόμοιες καταστάσεις, κάνοντας την ιστορία να θυμίζει ταινία με τον Steven Seagal. Κάπως έτσι θα γνωρίσει τη Marie (η μοναδική Elizabeth Olsen, που δεν καταφέρνει να σώσει πολλά), η οποία θα τον βοηθήσει στην αποστολή του, μαζί με τον Chucky (Michael Imperioli, του αδικοχαμένου «Detroit 1-8-7»).

Η αναζήτησή του, θα τον οδηγήσει τελικά στον άνθρωπο που τον επέβλεπε όσο ήταν έγκλειστος, ο οποίος είναι –ποιος άλλος- ο Samuel Jackson. Ντυμένος με κόκκινο σακάκι, μαύρη φούστα, λευκά κοκκάλινα γυαλιά και ξανθό «κοκκόρι» στη μαύρη φαλάκρα του, επιδίδεται στο γνωστό (και προσωπικά πολυαγαπημένο) βρίσιμο με άπειρα «motherfucker». Ούτε ο S. J. δηλαδή δεν καταφέρνει να φέρει στάτους δέους σε χαρακτήρα της ταινίας. Ή πιο σωστά, τον έδωσε το ντύσιμό του.

Για να φτάσουμε αισίως, κι αφού η ταινία έχασε ρυθμό και σενάριο, στην εύρεση του «κακού» ο οποίος με το διεστραμμένο μυαλό του σχεδίασε τον τρόπο που παγιδεύτηκε ο πρωταγωνιστής. Η επιλογή του Sharlto Copley (βλ. Elysium, District 9) να ενσαρκώσει αυτό το χαρακτήρα ήταν μάλλον ατυχής, όπως σχεδόν όλες σε επίπεδο cast. Κατά τ’ άλλα ταλαντούχοι ηθοποιοί, σε αυτήν την ταινία μοιάζουν αδιάφοροι. Και η ολοκλήρωση της ιστορίας, έρχεται με τέτοιο τρόπο που όλα πια μοιάζουν προβλέψιμα.

Εν κατακλείδι, η συγκεκριμένη ταινία ανεξάρτητη, είναι έτσι κι αλλιώς αδύναμη. Επομένως, από τη στιγμή που θα σταθεί δίπλα στον πρόγονό της, φαντάζει ανύπαρκτη. Ο Spike Lee πήρε ένα ρίσκο, και δεν το κέρδισε. Η υπερβολική σιγουριά δεν είναι πάντα κάτι καλό.

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

 

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s