Zero Theorem

the-zero-theorem

Φανταστικός κόσμος, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, και το αιώνιο ερώτημα:  ποιο- εν τέλει- το νόημα της ύπαρξης; Η πολλά υποσχόμενη ταινία του Terry Gilliam, σκηνοθέτη των ταινιών «12 Monkeys», «Brazil», «Fear and Loathing in Las Vegas», κατέφθασε στις μεγάλες οθόνες! Η ταινία δεν κερδίζει- προφανώς- βραβείο πρωτότυπου σεναρίου, αλλά μόνο και μόνο που την σκηνοθεσία την έχει αναλάβει ο άνθρωπος που έχει γυρίσει επικές ταινίες τύπου 12 Monkeys, Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης, Fear and Loathing in Las Vegas (και λιγότερο πετυχημένες βέβαια όπως το Αδερφοί Γκρίμ) σου τραβάει το ενδιαφέρον εξαρχής. Πόσο μάλλον όταν τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον ενσαρκώνει ο Ταραντίνιος Christoph Waltz και εμφανίζονται σε μικρότερους ρόλους ο David Thewlis και η Tilda Swinton!

the-zero-theorem-christoph-waltz-david-thewlis-620x413

Ο Qhoen Leth (Christoph Waltz), ένας ιδιοφυής χαρακτήρας, απομονωμένος σε έναν εγκαταλελειμμένο ναό και σχεδόν απροσάρμοστος (στα όρια του ρομποτικού), ζει μέσα σε έναν πλασματικό κόσμο, σχεδόν παρακμάζοντα αλλά παρόλα αυτά τεχνολογικό μέχρι το κόκκαλο. Ο μοναδικός σκοπός του είναι να ζει προσπαθώντας μανιωδώς να λύσει το «θεώρημα μηδέν» και τελικώς να αποδείξει- ή και όχι- τον λόγο της ύπαρξης. Πίσω όμως από κάθε του κίνηση βρίσκεται η «διεύθυνση» (Matt Damon), η οποία παρακολουθεί κάθε του βήμα. Σε αυτή την μίζερη καθημερινότητα θα γνωρίσει δύο άτομα, τα οποία θα εισβάλουν στην ζωή του και θα τον ταράξουν, δημιουργώντας σκέψεις και συναισθήματα τα οποία μάλλον θα τον προβληματίσουν για την πορεία που τελικά θα ακολουθήσει.

The-Zero-Theorem-Image-04-535x342

Η ταινία είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να δίνει την εντύπωση ενός «καρτουνίστικου» κόσμου, γεμάτος έντονα χρώματα αλλά σκοτεινή ζωή. Μπορεί να διαχειρίζεται ένα –πλέον- τετριμμένο θέμα για τον κινηματογράφο, αλλά ως συνολικό αποτέλεσμα είναι κάτι που δεν έχεις ξαναδεί. Η σκηνή με την κάμερα που έχει αντικαταστήσει το κεφάλι στο σώμα του Χριστού,  η εκκλησία που είναι καλωδιωμένη, ο έφηβος που ζει μια ζωή βαρετή και μίζερη αλλά και το γεγονός ότι όλη η ζωή ενός ανθρώπου έχει «προγραμματιστεί» για να ζει με έναν σκοπό, κάνοντας τον αυτόματα και σκοπό ζωής, παρατώντας έτσι κάθε ευκαιρία ανθρώπινης επαφής, ήταν νοήματα τόσο εύστοχα που σου μένουν. Τελικά το τι ήταν το θεώρημα μηδέν, και αν τελικά άξιζε ή όχι, η ίδια η  ταινία θα το αποκαλύψει από μόνη της. Θα μπορούσε πάντως εύκολα να είναι μια αλληγορία και ένας παραλληλισμός για τον κόσμο τον οποίο βιώνουμε.

Όπως και να έχει η ταινία ανταποκρίνεται επάξια σε κάθε προσδοκία.

Κείμενο: Κωνσταντίνα Κερκελέ

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Zero Theorem

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s