Ήρωες

Ένας καλλιτέχνης στην Νέα Υόρκη πιστεύει σε παραμύθια με άσχημο τέλος. Για αυτό και έβαλε όλους τους ήρωες της Ντίσνεϋ αντιμέτωπους με την σύγχρονη πραγματικότητα. Και ενώ ο γοητευτικός Ratatouille είναι προφανώς θύμα κάποιου εργαστηρίου, εγώ αναρωτιέμαι αν συμφωνώ με αυτή την θεωρία.

Το να βλέπω τους αγαπημένους μου ήρωες συμβολικά και πραγματικά θλιμμένους από την σύγχρονη ζωή, με λυπεί ενδόμυχα. Δεν είναι που πιστεύω ότι είμαι η Σταχτοπούτα, αλλά σε κάθε περίπτωση όλοι έχουμε ένα παραμύθι. Ο Jeff όμως μας τα χαλάει. Και δεν έχει και άδικο θα μου πεις. Θίγει τις μάστιγες μια κοινωνίας με τον πιο ευρηματικό τρόπο, μέσα από τα μάτια ενός καρτούν. Παγκοσμιοποίηση και αποξένωση, χημικά, πειραματόζωα, λειψυδρία, κάψιμο δέντρων, νεοπλουτισμός. Βλέπω αυτό το έρημο το ποντικάκι στο εργαστήριο θλιμμένο, κατσουφιασμένο και καταλαβαίνω ότι πλέον έχουμε χάσει την ανθρωπιά  μας. Οι ήρωες της Disney είναι πιο άνθρωποι από εμάς. Γκρινιάζουμε για το άθλιο αφεντικό μας και την εκνευριστική συνάδελφο, για τα χρήματα που εξαφανίζονται αμέσως, τα πτυχία που είναι διακοσμητικά βάζα, τους γονείς μας που έχουν κατάθλιψη τόλμη και γοητεία και φυσικά για την σχέση μας.

tumblr_n62kbpyp7O1taxhuco1_1280

Ε λοιπόν πιστεύω ότι όλοι σαν το Γουίνι το αρκουδάκι την πάθαμε. Ψάχναμε μέλι και ξαφνικά βρεθήκαμε και χωρίς δάσος. Και γίναμε τέρατα. Πως θα γίνω πιο, πιο όμορφος, πιο πλούσιος, πιο κοσμικός, πως θα βγω ακόμα και στις εκλογές. Έχει δίκιο ο Jeff. Καμία φορά παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου δικούς μου και μη. Κάπου μπαίνει νερό στο παραμύθι Ευδοκία λέω.

tumblr_n5791qhRJu1taxhuco1_1280

Υπάρχει όμως και μια άλλη φωνή αντισυμβατική και κλισέ που αγαπά τα παραμύθια, που γελά με την μιζέρια και δίνει μπουνιά στην ζωή που μυρίζει θάνατο, που αποδέχεται και συγχωρεί το μίσος. Που ξυπνάει το πρωί γυμνή και ψιθυρίζει. Αφού αναπνέω θα τα ρισκάρω όλα. Υπάρχει μια ευαισθησία εκεί μέσα. Όχι  Jeff δεν συμφωνώ, αν θες να μάθεις. Η πεντάμορφη μπορεί να κάνει πια λίφτινγκ αλλά εγώ δεν θα πω τι κρίμα. Θα τους σώσω τους ήρωες. Και θα ξεκινήσω από εμένα. Υπάρχει happyend. Και αν όχι θα το βρω, όπου χαμηλά και αν φτάσει η μάχη.

Υ.Γ. Η κυρία στο δίπλα κρεβάτι, γύρισε από το χειρουργείο, με το νέο της σώμα και ετοιμάστηκε να πάει στα παιδιά της. Πέταξε τους όρους και γελούσε. Μάλλον ήταν κάποιος ήρωας της Ντίσνεϋ που μου έστειλε ο Θεός για να γελάω. Η απλά that’s reality baby. Λίγη μέθη ακόμα παρακαλώ…

http://disneyunhappilyeverafter.tumblr.com/

Κείμενο: Ευδοκία Μουντζούρη

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s