Life Hacks #17

Καταρχήν ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, aka back to basics. Όλοι εσείς που εύχεστε με στόμφο καλό χειμώνα, ήδη από τον Ιούλιο, just because δεν προγραμματίσατε καλά τις άδειες σας και φάγατε όλο τον Αύγουστο στο κούτελο, μπορεί να καείτε στην πυρά όλων εκείνων των απαγορευμένων εκφράσεων που γέννησαν το καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Κι αυτό γιατί αν ζείτε και εσείς στην Αθήνα τα τελευταία τουλάχιστον είκοσι χρόνια, χειμώνας πιάνει το Δεκέμβριο, και το δαγκώνουμε για τα καλά λίγο πριν τον Μάρτη γδάρτη και κακό παλουκοκάφτη. Συνεπώς, δαγκώστε τη γλώσσα σας μπας και λυσσάξετε να βρούμε εμείς οι υπόλοιποι την ησυχία μας, που από ό,τι φαίνεται την ξεχάσαμε σε κάποια παραλία, ή στο κάθισμα του high speed καθώς αποβιβαζόμασταν βαριεστημένα. Διακοπές καπούτ, τα κεφάλια μέσα, πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες. 2d8bf387772cdd5c7d9293473dc059a1

Ο Σεπτέμβρης δεν ήταν ποτέ ένας από τους αγαπημένους μου μήνες, αν και κρυφοαπολάμβανα όλο τον πανικό της προετοιμασίας για το σχολείο, μετά από τρεις μήνες καθισιό, κολατσιό, και κρυφτό, όπως επίσης και εκείνες τις πρώτες μέρες πίσω στα θρανία που κάναμε τα αυτιά μας δορυφορικά πιάτα για να πιάσουμε πρώτοι τα τελευταία κουτσομπολιά: ποιος έκανε τι και με ποιον στις διακοπές, ποιος καθηγητής πήρε πόδι, κι αν θα έχουμε επιτέλους κανέναν καινούριο συμμαθητή να βγούμε από το λήθαργο του Βασιλάκη και του Νικολάκη που μας βασάνιζε από την πρώτη δημοτικού.

Μαζοχιστικές τάσεις όμως aside, ο Σεπτέμβρης είναι ένας δύσκολος μήνας, ειδικά αν το καλοκαίρι σου κυλάει σαν ποτάμι, με σένα να μαδάς μαργαρίτες προσπαθώντας να μαντέψεις αν θα βρέξει ή όχι, αν θα πάρεις σανδάλια ή γαλότσες, γιατί ΓΟΥΑΤ, γίναμε Αγγλία, και τελοσπάντων, αν επιβεβαιώνεται το τρομακτικό μότο της γιαγιάς μου κάθε πέρσι και καλύτερα, που όχι μόνο παρήγορο δεν είναι αλλά με κάνει να θέλω να αρπάξω τις στιγμές από τα μαλλιά και να κρεμαστώ από τις φούστες τους εκλιπαρώντας τες να με πάρουν μαζί τους, όπως κάνουν τα νήπια που πρωτοπηγαίνουν σχολείο.

Γιατί Σεπτέμβρης αγαπητέ μου σημαίνει νέα σεζόν, που συνεπάγεται το «άντε πάλι από την αρχή», όπου ξεκινάς γυμναστήριο, διατροφές, και τα πρωινά σου φρούτα (να ενημερώσεις μόνο τον σουβλατζή μη σε ψάχνει και εκδώσει silver alert), όπου αρχίζεις πάλι μαθήματα και εξεταστικές, όπου η δουλειά παίρνει ξανά μπρος, με έναν τρόμο και ένα σφίξιμο στο στομάχι για τα καινούρια project που θα βρουν να σου αναθέσουν, με μια γενικότερη δυσφορία τελοσπάντων, γιατί όλο αυτό το θεσσαλονικιώτικο χαλαρά τελειώνει ξαφνικά σαν σινεφιλ ταινία, πάνω που άρχισες να λυσσάς από τα ποπ κορν. Όλα όσα αφήσαμε ανοιχτά το καλοκαίρι, με τη δικαιολογία «ραντεβού το Σεπτέμβρη», μας περιμένουν στην πόρτα με την παντόφλα στο χέρι έτοιμα να μας κυνηγήσουν που τα αφήσαμε σε εκκρεμότητα τόσο καιρό. Δεν είναι λοιπόν μόνο το ότι μπαίνουν ξανά οι μέρες μας σε ένα πρόγραμμα, αλλά και το ότι ερχόμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, και να δούμε τι καταφέραμε μέχρι τώρα, πού στρουθοκαμηλίσαμε, και τι θέλουμε επιτέλους από τη ζωή μας.

d657bfc8f55d983cc6a51de1bb23dc47Φυσικά, όπως συμβαίνει με κάθε κατάσταση, αργά ή γρήγορα βρίσκουμε τον τρόπο να προσαρμοζόμαστε στα νερά, και απλά να κολυμπάμε. Άλλωστε καινούρια σεζόν δε σημαίνει μόνο παλιές γνώριμες ευθύνες, αλλά και νέες δυνατότητες, φιλίες, συνεργασίες, έρωτες, και ό,τι άλλο θετικό μπορεί να συνεπάγεται κάθετι καινούριο. Γιατί είναι στο χέρι μας αν θα δούμε την καινούρια σεζόν σαν κανάλια που χάλασαν και θέλουν επαναπρογραμματισμό, ή σαν ένα νέο πρόγραμμα που αξίζει να παρακολουθήσουμε. Ναι; You’re welcome.

Κείμενο: Άλκηστη Φάρου

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s