Winter Sleep (Kis Uykusu) – Nuri Bilge Ceylan

winter (1)-μέσα

Με την προηγούμενη ταινία του, «Κάποτε Στην Ανατολία», ο κορυφαίος Τούρκος κινηματογραφιστής Nuri Bilge Ceylan έφτασε μέχρι το μεγάλο βραβείο της επιτροπής του Φεστιβάλ των Καννών. Φέτος, με τη «Χειμερία Νάρκη» (ο ελληνικός τίτλος του «Winter Sleep»), κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα νικώντας μεταξύ άλλων τους Jean-Luc Godard, David Cronenberg, αδελφούς Dardenne και το Mike Leigh.

Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης χθες (01/11/14) της ταινίας του Ceylan (στο κατάμεστο Ολύμπιον) προηγήθηκε το «The Tribe» του Slaboshpitsky, μια ταινία με κωφάλαλους πρωταγωνιστές και με βάση της αποκλειστικά την εικόνα. Με μερικές ώρες διαφορά, μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε το αφηγηματικό αντίθετό της, καθώς η «Χειμερία Νάρκη» είναι μια ταινία απολύτως διαλογική.

Ο Aydin (Haluk Bilginer) είναι πρώην ηθοποιός και νυν ιδιοκτήτης ενός ξενοδοχείου στη στέπα της Ανατολίας, ενώ συλλέγει εισφορές από σπίτια που νοικιάζει. Γύρω του έχει πλάσει το καταλληλότερο τοπίο συνταξιοδότησης πλαισιωμένο από την πολύ νεότερη σύζυγό του Nihal (Melisa Sözen) και την αδερφή του (Demet Akbag), και μόνη του πραγματική έννοια είναι η επιλογή του επόμενου θέματος στη στήλη που διατηρεί στην τοπική εφημερίδα. Η καθημερινότητά του θα διαταραχθεί μόνο όταν θα δεχθεί επίθεση από το γιο ενός υπερχρεωμένου νοικάρη του.

Μια ταινία με χαρακτήρες που δεν τους λείπει τίποτα. Στόχευση του Ceylan με αυτήν την ταινία φαίνεται να είναι η αποτύπωση του ανθρώπινου ανικανοποίητου. Κινητήριος δύναμη της αφήγησης είναι οι πραγματικά εξαιρετικοί διάλογοι που κινούν το ρυθμό της, και κάνουν τις -ακατάπαυστες- συζητήσεις των πρωταγωνιστών της να ρέουν, μέσω ευρηματικών σεναριακών τεχνασμάτων, προσδίδοντας έναν ιδιαίτερο σφυγμό. Ομολογουμένως, πρόκειται για μια απόλυτα ρεαλιστική ταινία. Οι καθημερινές συζητήσεις με τους συγγενείς και φίλους, οι υπαρξιακοί προβληματισμοί, είναι πράγματα που βλέπουμε στην ταινία και βρίσκουν ευθεία απόκριση στη συμβατική πραγματικότητα. Εύλογη λοιπόν κι η απορία: «Αυτό θέλει κανείς από μια ταινία; Να βλέπει τον εαυτό του;» Φυσικά και αυτό. Αυτό γιατί μας χρειάζεται μια γερή ματιά στον καθρέφτη πού και πού.

Η ταύτιση με τους χαρακτήρες γίνεται εφικτή όχι βέβαια λόγω κοινωνικής τάξης, αλλά λόγω των απωθημένων που όλοι έχουν. Αυτά μπορούν να εκδηλωθούν με αναίτιο εκνευρισμό, όπως η αδελφή του Aydin για κάποια σπασμένα ποτήρια από την Πόλη, ή με τον υπερπροστατευτισμό απέναντι στην ιδιοκτησία. Η ταινία του Ceylan παρά τη διάρκειά της, δεν επιτρέπει στο θεατή να ξεστρατίσει -τουλάχιστον για πολύ- γιατί πολύ απλά τον αφορούν όσα λένε οι ηθοποιοί της, αφού και ο ίδιος τα έχει σκεφτεί ως ένα βαθμό.

Αυτή η ταινία είναι κορυφαία γιατί καταφέρνει με αβίαστο τρόπο να οπτικοποιήσει την ανικανότητα του ανθρώπου να εκτιμάει όσα έχει, συναισθηματικά πάνω απ’ όλα, και να καταστήσει την εθνικότητα του φιλμ μια μικρή λεπτομέρεια.
«We don’t know how to be happy.»

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

3 σκέψεις σχετικά με το “Winter Sleep (Kis Uykusu) – Nuri Bilge Ceylan

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s