Pleasant Days (Szép Napok) – Kornél Mundruczó

pleasant

Στο φετινό Φεστιβάλ των Καννών, το βραβείο «Ένα Κάποιο Βλέμμα» (ίσως η διάκριση με το μεγαλύτερο κύρος μετά το Χρυσό Φοίνικα) απονεμήθηκε στον Kornél Mundruczó για την ταινία «White God» («Fehér Isten»). Μ’ αφορμή λοιπόν αυτή τη βράβευση, στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης αφιερώθηκε μέρος του προγράμματος στο σύνολο της φιλμογραφίας του Ούγγρου σκηνοθέτη, καθώς επίσης και η τελετή έναρξης.

Το «Pleasant Days» αποτελεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους του, μετά το «This I Wish And Nothing More» («Nincsen Nekem Vágyam Semmi») και τέσσερις μικρού μήκους, κι η οποία προβλήθηκε στην Ελλάδα πρώτη φορά δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή της, το 2004. Ανάμεσα στα συνολικά οκτώ βραβεία που κέρδισε η ταινία, το σημαντικότερο είναι η δεύτερη θέση στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, μια διάκριση με επιρροή.

Βασικοί ήρωες του «Pleasant Days» είναι ο Peter (Tamás Polgár) και η Maja (Orsolya Tóth). Ο πρώτος μόλις έχει αποφυλακιστεί κι επιστρέφει σπίτι του προσδοκώντας καλύτερο μέλλον, ενώ η Maja είναι η παρένθετη μητέρα της αδερφής του. Όταν θα γνωριστούν, ο Peter αναπόφευκτα θα την ερωτευτεί, επιθυμία αδιέξοδη όμως, καθώς η Maja βρίσκεται ήδη ανάμεσα σε δύο άντρες.

Στην ταινία αυτή παρακολουθούμε έναν κινηματογραφιστή που ακόμη πλάθει το ύφος του. Ένα ενδιαφέρον θέμα, δεν εξασφαλίζει απαραίτητα μια καλή ή εξίσου ενδιαφέρουσα ταινία. Η αποσβολωτική όσο και αναπάντεχη εναρκτήρια ενότητα, κερδίζει -κάπως εκβιαστικά- την προσοχή του θεατή, την οποία μάλλον χάνει στη συνέχεια. Χαρακτήρες εγγενώς βίαιοι και άγαρμποι, συμπεριφέρονται όλοι επιθετικά απέναντι στη Maja (ακόμη και ο ερωτευμένος Peter), ενώ εκείνη βάλλεται και φέρεται ανάλογα με τις ορέξεις του καθενός. Αυτή η ανυπαρξία βούλησης τη μετατρέπει σε ένα αντικείμενο απόλυτα χρηστικό, που μετά το πέρας της χρήσης του δεν έχει καμία αξία.

Πλεονέκτες και εγωιστές, οι χαρακτήρες της ταινίας μάλλον επιδιώκουν να μας υπενθυμίσουν όλα τα άσχημα του ανθρώπινου γένους. Ο Mundruczó κινηματογραφεί τακτικά στην ταινία σκηνές σοκαριστικές, όπως η απαράδεκτα αχρείαστη προτελευταία σκηνή, με αποτέλεσμα ως απόλυτα εκβιαστικές, να χάνουν την όποια δύναμή τους. Ο ρεαλισμός που προσπαθεί να επιτύχει με έναν ωμό τρόπο, καταλήγει να είναι ακριβώς το αντίθετο. Μια παράξενη ταινία, ακόμα πιο παράξενο soundtrack, όχι όμως με τη θετική έννοια του επιθέτου.

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Pleasant Days (Szép Napok) – Kornél Mundruczó

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s