Ήταν Ένας Ήσυχος Θάνατος – Φρίντα Λιάππα

Itan_Enas_Isixos_Thanatos_FL_8AAGFF_3

Μετά τις μικρού μήκους της Φρίντας Λιάππα, στο πρόγραμμα του 8ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου σειρά είχε η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της «Ήταν Ένας Ήσυχος Θάνατος».

Όταν ένας κινηματογραφιστής, για διάφορους λόγους, πραγματοποιεί πολύ συγκεκριμένο αριθμό ταινιών, γίνεται με κάθε έργο ευδιάκριτο το παραμικρό χαρακτηριστικό του ύφους του και ταυτόχρονα του δίνεται η δυνατότητα να αναπτύξει στο έπακρο καθένα από αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση, εκείνο που πάντα θα προσέχει κανείς στις ταινίες τις Φρίντας Λιάππα, είναι η επιλογή των ηθοποιών. Ελεονώρα Σταθοπούλου, Πέμη Ζούνη και Τάκης Μόσχος (βλ. «Γλυκιά Συμμορία»), αποτελούν τους κεντρικούς χαρακτήρες μιας ιστορίας απόλυτα προσωπικής (για τους ίδιους).

Οι περισσότερες ταινίες όταν προβάλλονται δίνουν ανεπαίσθητα την εντύπωση πως «ξέρουν» ότι κάποιος τις παρακολουθεί. Αντιθέτως, οι ήρωες στο «Ήταν Ένας Ήσυχος Θάνατος» είναι συγκεντρωμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, κι αδιαφορούν πλήρως για τις σειρές καθισμάτων που βρίσκονται απέναντί τους. Μια συγγραφέας που παραληρεί, μπλέκει το παρελθόν με το παρόν, την αλήθεια με τη φαντασία και οδηγείται αφηγηματικά από το μοντάζ και τη σκηνοθεσία, ώστε να βρει ισορροπία. Πλάνα απολύτως στοχευμένα, και φωτογραφία εξαιρετική με κορυφαία κάδρα, στήνουν μια αφαιρετική όσο και ποιητική ταινία. Οι ηθοποιοί, δίνουν το συναίσθημα στις φράσεις που κουβαλά η κίνηση της κάμερας.

Μετά από τέσσερις ταινίες, η σκηνοθέτρια μαζί με το μόνιμο συνεργάτη και διευθυντή φωτογραφίας Νίκο Σμαραγδή, φτάνουν εδώ στο αποκορύφωμά τους, την ταινία που «έπρεπε» να γυρίσουν, καθώς ο καθένας στον τομέα του βρίσκεται σε υψηλότατο επίπεδο. Με αρκετές δόσεις πειραματισμού, ειδικά στη δόμηση του μοντάζ που δε χάνει σε ρυθμό, το «Ήταν Ένας Ήσυχος Θάνατος» είναι ένα φιλμ που αν μπει κάνεις στο ύφος του, δε θα βγει απογοητευμένος. Είναι η ταινία της δημιουργού της, που πια έχει μια πλήρως διαμορφωμένη αισθητική και άποψη πάνω στον κινηματογράφο.

Το αποτέλεσμα αυτής της ολοκλήρωσης φαίνεται και από τη συγκομιδή της ταινίας σε βραβεία: Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας, Φωτογραφίας, Μοντάζ, Ήχου,  Ειδικών εφέ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1986, ενώ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν κέρδισε το βραβείο Ciga.

Τέλος, η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί επίσης ενδεικτική της εποχής της -όπως κάθε ταινία της Λιάππα- ιδιαίτερα για τον τρόπο που έκαναν σινεμά σκηνοθέτες του Ν.Ε.Κ. (Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου), στον οποίο η συμβολή της σκηνοθέτριας ήταν ανεκτίμητη.

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

2 σκέψεις σχετικά με το “Ήταν Ένας Ήσυχος Θάνατος – Φρίντα Λιάππα

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s