Foxcatcher – Bennett Miller

??????????

Όταν κάποιος είναι αμύθητα πλούσιος εκ γενετής (John Du Pont – Steve Carell), δεν έχει παλέψει κυριολεκτικά για τίποτα στη ζωή του, και περιτριγυρίζεται από πληρωμένους κόλακες, πολύ γρήγορα αποκτά την εντύπωση πως η ύπαρξή του είναι σημαντική, και μάλιστα ηγετική. Αναπόφευκτα, θεωρεί ότι τα πάντα είναι εμπορεύσιμα.

Την ίδια στιγμή, ένας αθλητής (Mark Schultz – Channing Tatum) με μηδενική προσωπική ζωή, παρακαλεί να βγει από την εκκωφαντική μοναξιά του, η οποία οφείλεται σχεδόν σε απόλυτο βαθμό στο γεγονός πως ο μόνος «φίλος» του, είναι ο αδερφός του (Mark Ruffalo). Ως από μηχανής θεός, εμφανίζεται ο προαναφερθείς πλούσιος και τον αγοράζει (εν αγνοία του), για να υποστηρίξει και να χορηγήσει τις μελλοντικές επιτυχίες του, για το «καλό» της κοινωνίας.

Για να αιτιολογήσει αυτήν του την επιθυμία, αλλά περισσότερο, για να καλύψει τα προσωπικά του κόμπλεξ και ψυχολογικά αδιέξοδα, ο Du Pont επικαλείται το «έθνος», την ανικανότητα του κράτους να τιμήσει τους «ήρωές του» και φυσικά την αγάπη του για το άθλημα της ρωμαϊκής πάλης. Οι ενέσεις πατριωτισμού και η δημιουργία ενός επίπλαστου οράματος, σε συνδυασμό με τον επίγειο παράδεισο που ‘χει πλάσει ο Du Pont, δεν αργούν να πείσουν τον Mark να τα παρατήσει όλα και να μετακομίσει στην έπαυλη του «μεγάλου ηγέτη».

Στην τρίτη (μόλις) ταινία του, αλλά ήδη μία φορά υποψήφιος για Όσκαρ, ο Bennett Miller καταφέρνει να δημιουργήσει ένα φιλμ όπου ναι μεν η υποκριτική των ηθοποιών το κουβαλάει, αλλά δίνει δε το χώρο για να το γεμίσει σταδιακά με συναίσθημα, χωρίς εκβιασμούς και σκηνοθετική φλυαρία. Όλοι οι χαρακτήρες βιώνουν μια διαρκή μοναξιά, την οποία εξαλείφουν μέσω του κοινού ενδιαφέροντός τους, αλλά όχι πάντα και μόνο για λίγο. Το χτίσιμο των χαρακτήρων προς το τραγικό και αναπάντεχο τέλος, είναι το πιο δυνατό σημείο της ταινίας (μετά την ηθοποιία), και ίσως αυτό να ήταν που της χάρισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών. To «Foxcatcher», βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, μας υπενθυμίζει ότι στον κινηματογράφο, πολύ συχνά (αν όχι πάντα) μυθοπλασία και πραγματικότητα στέκονται δίπλα-δίπλα.

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

2 σκέψεις σχετικά με το “Foxcatcher – Bennett Miller

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s