Αφιέρωμα στον Νίκο Παπατάκη: Gloria Mundi (1976)

gloria-mundi

Μια νεαρή ηθοποιός, η Galai, προκειμένου να ερμηνεύσει με τον καλύτερο τρόπο την κραυγή βασανιστηρίων μιας Αλγερινής γυναίκας, θα μπει σε έναν κύκλο εμπειριών και βιωμάτων, με στόχο την πιο αληθοφανή της ερμηνεία. Θα υποβάλλει τον εαυτό της σε μια συνεχή ταπείνωση ώσπου εν τέλει θα  καταφέρει να μετατραπεί η ίδια ο ρόλος τον οποίο ενσαρκώνει. Η κραυγή του ρόλου θα γίνει η δική της κραυγή. Σκηνοθέτης όλου αυτού του παραλογισμού θα είναι ο ίδιος της ο άντρας.

Μια ταινία με ασθματικό ρυθμό, που σε καθηλώνει. Η τρομερή ερμηνεία της Όλγας Καρλάτος δεν σε αφήνει να την βγάλεις από το μυαλό σου ούτε λεπτό. Η ταινία γίνεται βίωμα και σχεδόν σε τραβάει από τα μαλλιά.

gloria-mundi (1)

Την εποχή που προβλήθηκε, όπως είναι αναμενόμενο, βρέθηκε αντιμέτωπη με ποικίλες κριτικές. Οι περισσότερες από αυτές ήταν αρνητικές, καθώς η ταινία σόκαρε το κοινό τόσο με το θέμα όσο και με την ωμότητα μερικών σκηνών. Κάποιοι δεν δίστασαν να την χαρακτηρίσου και φασιστική, πράγμα οξύμωρο για τον ίδιο τον Παπατάκη. Ο ίδιος μιλώντας για το «Gloria Mundi» δήλωσε : «Κάποιοι χαρακτήρισαν την ταινία μου φασιστική. Οι λέξεις «φασίστας», «επαναστάτης» όταν εκφέρονται μέσα σε ένα πλαίσιο ιδεολογικού δογματισμού αποκτούν το νόημα που απέδιδε η Ιερά Εξέταση στη λέξη «αιρετικός». Ο χειρότερος φασισμός είναι ο κομφορμισμός. Η πολιτική, ηθική, θρησκευτική, αισθητική υποκρισία. Η πιο δηκτική κριτική στην ταινία έχει ως στόχο τους αριστερούς, εκείνους που ονομάζουν εαυτούς επαναστάτες και στους οποίους αναμφισβήτητα ανήκω και εγώ ο ίδιος. Η κριτική αυτή συνίσταται στην καταγγελία της εύκολης και βολικής αλληλεγγύης των αριστερών προς τη δυστυχία του κόσμου, τα βασανιστήρια, την καταπίεση, την αποικιοκρατία που γίνεται πηγή υλικών ή ηθικών απολαβών: όλα εκτός από τα εκρηκτικά στο δικό μας σπίτι, εκτός από τον πραγματικό κίνδυνο, τη συγκεκριμένη δράση. Πιστεύω ότι, για παράδειγμα, η άνοδος στην εξουσία των συνταγματαρχών στην Ελλάδα οφειλόταν εξίσου στις αντιδραστικές δυνάμεις και σε αυτή την παράλογη έννοια της αλληλεγγύης προς τους καταπιεσμένους, τους βασανισμένους, την οποία προβάλλει η αριστερά των πλούσιων χωρών

gloria-mundi (2)

Παρόλα αυτή η ταινία μετά από μια βδομάδα προβολής, αποσύρεται από τρείς κινηματογράφους του Παρισιού, ενώ το 2005 ξαναμονταρίστηκε από τον ίδιο τον Παπατάκη, αφαιρώντας και προσθέτοντας ορισμένες σκηνές και αλλάζοντας την μουσική επένδυση.

Είναι δύσκολο να ξεχάσεις την συγκεκριμένη ταινία. Είτε σου αρέσει είτε όχι, καταφέρνει με τρόπο σχεδόν μοναδικό να αποτυπωθεί μέσα σου και να την φέρεις και πολύ μετά το τέλος της προβολής. Αυτό μάλλον δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό της εν λόγω ταινίας αλλά μάλλον ολόκληρου του σινεμά του Νίκου Παπατάκη.

Το φεστιβάλ συνεχίζει σήμερα για 2η μέρα μέχρι τις 17/12. Σήμερα με την ταινία «Οι αβύσσοι» και το « Κόκκινο Ρόδο».

Περισσότερες πληροφορίες στο αναλυτικό πρόγραμμα εδώ.

Κείμενο: Κωνσταντίνα Κερκελέ 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Αφιέρωμα στον Νίκο Παπατάκη: Gloria Mundi (1976)

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s