Whiplash – Damien Chazelle

whiplash-miles-teller-jk-simmons

Αυτή η ταινία από την εναρκτήρια σκηνή της, θέτει τα θεμέλια για την ολομέτωπη επίθεσή της. Εκμεταλλεύεται πλήρως το στοιχείο του αναπάντεχου, καθώς κανείς δεν ξέρει τι να περιμένει από μια ταινία «άγνωστων». Είναι η δεύτερη μόλις του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Damien Chazelle, ο οποίος με το «Whiplash» κατάφερε να αποσπάσει πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μία Χρυσή Σφαίρα και ένα standing ovation από το κοινό του Φεστιβάλ των Καννών που αρνιόταν να βγει από την αίθουσα.

Ο ήρωας της ταινίας (Miles Teller) είναι ντράμερ φοιτητής μουσικής. Στη ζωή του τού λείπει η ώθηση, η κινητοποίηση που θα τον πιέσει να εξελιχθεί και να διεκδικήσει τη θέση του ανάμεσα στους κορυφαίους. Αυτά θα του τα προσφέρει ο εκπληκτικός J.K. Simmons, ο οποίος θα τον πάρει στην ορχήστρα του.

Για όσους έχουν ασχοληθεί με την τέχνη, αυτή η ταινία θα λάβει αυτόματα βιωματικό χαρακτήρα. Καμιά μορφή της δεν θέτει προαιρετικά το μόχθο, η εξάσκηση και η δουλειά απαιτούν όλο το 24ωρο, επιτρέποντας μόνο μερικές ώρες ύπνου. Φυσικά κι αυτή δεν είναι ζωή για όλους, η επιλογή της όμως ή όχι ξεχωρίζει τους πραγματικούς καλλιτέχνες από τους απλούς οπαδούς.

Δεν αρκεί όμως η εξάσκηση. Ο δάσκαλος είναι εκείνος που θα εκμαιεύσει το ταλέντο μέσα απ’ το μαθητή. Ο Chazelle, επιλέγει το βίαια ακραίο τρόπο. Για να αντέξει κανείς οφείλει ν’ ανταπεξέλθει στον ακατάπαυστο ανταγωνισμό, με κινητήριο δύναμη τη φιλοδοξία. Η ταινία παίρνει διαστάσεις πολέμου ανάμεσα στον Teller και τον Simmons, με το διακύβευμα να μην είναι απολύτως ξεκάθαρο. Ποιος είναι εκείνος που τελικά έχει να κερδίσει τα περισσότερα; Στην πορεία του έργου, η μουσική, τα ντραμς μοιάζουν να είναι μονάχα τα μέσα για την ικανοποίηση δύο ανατροφοδοτούμενων εγωισμών. Γι’ αυτό κι η ατμόσφαιρα παραμένει εκρηκτική.

Η υπερβολή είναι συνυφασμένη με τη σκηνοθεσία του φιλμ. Καμία ταινία όμως δεν είναι πραγματικά κορυφαία, όταν συμβιβάζεται με τους κανόνες τις πραγματικότητας. Δεχόμενοι τη σύμβαση, ζούμε την εμπειρία. Για ποιον άλλο λόγο εξάλλου να δει κανείς μια ταινία; Η μαγεία του «Whiplash» κρύβεται στο ότι σε κάθε χτύπημα των τυμπάνων χτυπά κι η καρδιά μας πιο γρήγορα. Σφίγγεται η ανάσα μαζί με τους ήρωες. Κάθε πλάνο είναι μια ηθική επιλογή, όπως πρώτος είπε ο Godard, το μοντάζ μοναδικό. Αυτά είναι στοιχεία που κάνουν μια απλή ιστορία κορυφαία. Κι ο τίτλος της δε θα μπορούσε να είναι καλύτερος.

«Not quite my tempo.»

Κείμενο: Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s