2000 Maniacs! – Herschell Gordon Lewis

B movies: ταινίες «δεύτερης διαλογής», χωρίς όμως τις οποίες πολλά κινηματογραφικά είδη δε θα υπήρχαν σήμερα. Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού και «ποιότητας», με άφθονη όμως αγάπη για το μέσο και ακόμα περισσότερο πείσμα για την πραγματοποίησή τους. Από τη δεκαετία του ’30, όταν πρωτοεμφανίστηκαν, έχουν γυριστεί χιλιάδες και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μερικές από αυτές είναι πραγματικά αριστουργήματα, με το δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Μέσα από εκείνες, αναδύθηκαν ορισμένοι αστέρες του σινεμά όπως οι Jack Nicholson και John Wayne, μεταξύ πολλών άλλων. Αν μη τι άλλο, στα b movies βρίσκονται μερικές από τις πιο ατόφιες και τολμηρές στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Τέτοια είναι και η περίπτωση του «2000 Maniacs!» της δέκατης (μέσα σε τρία χρόνια) ταινίας του Herschell Gordon Lewis. Ο Lewis, που στη ζωή του υπήρξε και καθηγητής αγγλικών, θεωρείται πατέρας των gore και splatter ταινιών, δηλαδή των ταινιών με υπερβολική χρήση του αίματος στις εξίσου υπερβολικές σκηνές βίας. Τιμώντας τον exploitation χαρακτήρα των b movies, με λίγα λόγια την απουσία ορίων και περιορισμών ως προς τι μπορεί να κινηματογραφηθεί, απεικόνισε στο πανί πρώτος τεμαχισμούς, διαμελισμούς και εν γένει θανάτους, καθιερώνοντας τον τρόπο με τον οποίο μέχρι και σήμερα τους βλέπουμε στις ταινίες τρόμου.

vlcsnap-2015-03-17-17h45m53s98

Η συγκεκριμένη ταινία, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πνεύματος που επικρατεί στα b movies. Μια πολύ απλή ιστορία, που δίνει το χώρο για να συμβούν τα πάντα. Σε μια μικροσκοπική και ανύπαρκτη πόλη του αμερικάνικου νότου, οι κάτοικοί της θέλουν να γιορτάσουν τα εκατό χρόνια από την ίδρυσή της. Τηρώντας τα ήθη και έθιμά τους, γενεθλιάζουν κανιβαλίζοντας -κυριολεκτικά- τυχαίους περαστικούς, τους οποίους υποδέχονται δήθεν ως εκλεκτούς καλεσμένους.

Οι αδαείς επισκέπτες, καρπώνονται τα μέγιστα από την ειδική μεταχείριση των ντόπιων, οι οποίοι πολύ απλά σιγά – σιγά τους ρίχνουν στην παγίδα τους. Ο Lewis όμως, βρίσκει την ευκαιρία να κινηματογραφήσει αισθησιακές σκηνές, που βρίσκονται εν αφθονία σε κάθε ταινία του είδους, ενώ ταυτόχρονα δίνει έντονα σαδομαζοχιστικό νόημα σε στιγμιότυπα που διαφορετικά θα προξενούσαν τρόμο. Έχοντας εξασφαλίσει τις αφηγηματικές βάσεις, εξαπολύει τόνους αίματος δίχως φειδώ στην οθόνη, που έκαναν πολύ κόσμο να ουρλιάξει το μακρινό 1964.

Ίσως το «2000 Maniacs!» σήμερα να μοιάζει ξεπερασμένο, την εποχή που προβλήθηκε όμως ετοίμασε το έδαφος για ταινίες όπως «Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι» («The Texas Chainsaw Massacre»), η οποία γυρίστηκε δέκα χρόνια μετά, δημιουργώντας το λεγόμενο grindhouse είδος. Ίσως τελικά τα b movies για τον κινηματογράφο, να ήταν ό,τι και το punk για τη μουσική. Μια ωμή βροχή ανθρώπινων εκκρίσεων.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s