Αποχαιρετισμός Στη Γλώσσα (Adieu Au Langage) – Jean-Luc Godard

Για τον Jean-Luc Godard είναι περιττές οι συστάσεις. Στα 85 του χρόνια, συνεχίζει και αλλάζει το πρόσωπο του κινηματογράφου με μοναδικό τρόπο. Απόδειξη: η τελευταία του ταινία διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών, κερδίζοντας το Βραβείο της Επιτροπής μαζί με το «Mommy» του Xavier Dolan. Πειραματιζόμενος αδιάκοπα με το μέσο στο οποίο κυριολεκτικά ζει, επιστρατεύει ξανά την τρισδιάστατη εικόνα (όπως και στο «3x3D», που δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα) για ν’ αφηγηθεί μια «απλή» ιστορία αγάπης.

Η ιστορία αυτή δεν είναι βέβαια παρά μια αφορμή, για να αποσυναρμολογήσει όχι μόνο την ίδια την κινηματογραφική γλώσσα, αλλά την ανθρώπινη επικοινωνία εν γένει. Η τεχνολογία, στο βαθμό που ωφελεί και βοηθάει, άλλο τόσο περιπλέκει και αποπροσανατολίζει. Βιβλία συνυπάρχουν με ψηφιακές σελίδες, άνθρωποι μιλούν μεταξύ τους μέσω μηχανημάτων, αλλά διστάζουν πρόσωπό με πρόσωπο, και το ίδιο το σινεμά αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο φιλμ και το άψυχα ψηφιακά ίχνη. Και εκείνος μετατρέπεται σε απορημένο παρατηρητή της εποχής, όπως ένας σκύλος στέκεται κοιτώντας τα πλήθη που διασχίζουν το δρόμο.

Adieu au Langage 5 μέσα

Με μια μοναδική ευκολία, δημιουργεί κάδρα σουρεαλιστικής δύναμης, μια αλληλουχία μεταφορών, αλλά στο κέντρο πάντα το ζευγάρι: η γυναίκα, ο άντρας, τα συναισθήματά τους. Ο φόβος της ύπαρξης, και της παύσης της, της αδυναμίας να κατανοήσει ο ένας τον άλλο. Οι διερμηνείς στο μέλλον θα ‘ναι αναγκαίοι σε όλους για να ‘ναι αυτό εφικτό.

Οι ταινίες του Godard ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να είναι μοναδικές και ρηξικέλευθες. Παρά το γεγονός πως εδώ και πολλά χρόνια, μοιάζει να φτιάχνει ταινίες αποκλειστικά για τον εαυτό του (στον αντίποδα της θέσης «πρέπει να κάνουμε ταινίες που θα μπορούμε να τις βλέπουμε μαζί μ’ εκείνους για τους οποίους προορίζονται» που πρέσβευε το ’60),  αδιαφορώντας για την οποιαδήποτε προσβασιμότητα του έργου του. Ο Godard δεν είναι λόγιος, δεν είναι δημοσιογράφος, είναι κινηματογραφιστής. Κι αυτά που σκέφτεται μπορεί να τα πει μόνο με την κάμερα.

Σε ερώτηση του Thierry Lounas, για το περιοδικό «Sofilm», γιατί του πήρε τέσσερα χρόνια ώστε να ολοκληρώσει αυτήν την ταινία (που ξεπερνά ελάχιστα τη μία ώρα), απάντησε: «Αν την κάνατε εσείς, θα βλέπατε πόσο καιρό χρειάζεται για να αποχαιρετίσετε τη γλώσσα.» Και δε χρειάζεται παραπάνω διάρκεια για να μας πείσει.

Ο Godard ετοιμάζει ήδη τη νέα του ταινία.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s