Πήγαμε στο Plissken Fest 2015 και η ψυχή μας είναι ακόμα on stage.

PLISSKEN FEST // ΜΕΡΑ 1Η |.

Η ώρα είναι 8 και κάτι το απόγευμα, περπατώ στο γνωστό πια στενό και κάπου εκεί ακούω το Plissken να με καλεί. Μαζί με μένα, συρροή κόσμου περιμένει να φορέσει το βραχιολάκι και να εισέλθει στο φεστιβάλ. Ακούω από το main stage τον Beardyman να φωνάζει «It’s gonna be like fuckin’ awesome and shit”…και ξέρω πως έχει δίκιο. #plissken2015 is now a fact. Ο Βρετανός Beardyman γνωστός και ως Darren Foreman ειδικεύεται στην τεχνική του beatboxing και πειραματίζεται με λούπες.

BEARDYMAN

Κόσμος παντού να τρέχει από το ένα stage στο άλλο ώστε να προλάβει να ακούσει αγαπημένους και μη. Το «μη» αναφέρεται στην μαγεία του φεστιβάλ να σου συστήσει καλλιτέχνες που δεν έτυχε να έχεις ακούσει και μερικοί από αυτούς θα μείνουν μαζί σου. Στο περσινό Plissken για παράδειγμα είχα την καλή τύχη να μπω στο main stage λίγο πριν τους 65daysofstatic και να γνωρίσω τους πλέον αγαπημένους Wild Beasts. Φέτος ποιος είχε σειρά; Θα μάθουμε παρακάτω.

Συντονίζομαι λίγο με τον χώρο, εντοπίζω το κάθε stage και τσεκάρω τις σημειώσεις μου σύμφωνα με το line up. Επόμενος στόχος, Austra. Μου είχαν δώσει συστατική επιστολή φίλοι plisskeners ότι αυτούς δεν πρέπει να τους χάσω, και φυσικά είχαν δίκιο. Η frontwoman με εξαιρετικό outfit και σχεδόν διαστημικό γυαλί μας μέθυσε με την ηλεκτρονική της διάσταση.

Έχοντας λάβει την απαραίτητη δόση ηλεκτρονικών ηχοτοπίων, οδεύω για μια δόση σωστού ροκ από τα παλιά. Μπορούσες να αντιληφθείς με το που έφτανες στο stage ότι μερικοί από το κοινό πιθανόν να είχαν πάρει εισιτήριο μόνο για τους Mudhoney, ήταν ίσως αποθημένο από τα παλιά και η μπάντα τους την έκανε τη χάρη. Έπαιξαν κλασσικές κομματάρες και όλοι μα όλοι χτυπιόμασταν σαν οργισμένα νιάτα. (σαν;…).

Κάπου εδώ θα ολοκληρώσω με την πρώτη μέρα, κάνοντας αναφορά στο μάλλον (όχι μάλλον), στο απόλυτο live της βραδιάς. Για κάποιο λόγο, μετά από αυτό χρειαζόσουν ένα κρύο douche για να έρθεις στα ίσια σου. Ο λόγος για 4 κυρίες που το 2011 αποφάσισαν να συνθέσουν τη μπάντα Savages και το 2012 να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Silence Yourself”. Μπορείς να το θέσεις και ως irony, όταν σε καμία περίπτωση δεν θέτουν ως στόχο τους τη σιωπή. Οι Savages ήρθαν φέτος στο Plissken για μας ξεσηκώσουν και να πας πάρουν κυριολεκτικά το μυαλό. Η Jehnny Beth, στεκόταν απέναντι μας και μας κοιτούσε μες τα μάτια, αυτό μπορεί και να μην το έχω ξαναβιώσει σε live. Μετά έκανε βουτιές στο κοινό και δεν μας άφησε κανένα περιθώριο να μην συμμετέχουμε στο performance της. Όταν έπαιξαν το Adore, κομμάτι που θα ακούσουμε στον επόμενο δίσκο, τα μάτια μου έπεσαν πάνω στην drummer η οποία χτυπούσε με γοητεία τα τύμπανα καθώς ο αέρας δημιουργούσε κύματα στη κοτσίδα της. Αφού εξανεμίσαμε τη ψυχή μας με το “fuckers”, το “she will” και το “shut up” φτάσαμε στο αποκορύφωμα με το “husbands”. In fact, το «fuckers” ήταν ειδική αφιέρωση από την Jehnny προς την παρούσα οικονομικοπολιτική κατάσταση της χώρας μας. Ναι δηλώνω χωρίς φόβο αλλά με πάθος πως οι Savages ήταν η top στιγμή της πρώτης μέρας.

PLISSKEN FEST // ΜΕΡΑ 2Η |.

Γύρος δεύτερος, ημέρα Σάββατο και όντας σε καλύτερη φόρμα μπαίνω βραδάκι πάλι στο fest με πρώτη στάση τους Electric Wizard. O τόπος μύριζε doomίλα και το κοινό κουνούσε νωχελικά το κεφάλι, παραδομένοι στους ήχους της μπάντας και για κάμποση ώρα το Plissken πήρε διαφορετική όψη στο κεφάλι μου. Σκέφτηκα ότι κάτι τέτοιες στιγμές γίνεται ένας διαχωρισμός του κοινού: αυτοί που ήρθαν για ηλεκτρονική μουσική και αυτοί που ήρθαν για «όλα» και οι τελευταίοι θα τολμήσω να πω πως ξέρουν κάτι παραπάνω. No offence.

PLISSKEN2

Λίγη ώρα μετά συνέβη το εξής, σκεφτόμουν ότι ήθελα να μεταβώ στους Acid Baby Jesus γιατί ήταν η ώρα τους, αλλά οι Electric Wizard συνέχιζαν δυναμικά και κάτι δεν με άφηνε να φύγω και έλεγα, οκ ακόμη ένα. Και αυτό μεταφράζεται ως «η μαγεία να σε παρασέρνει η μουσική και να μην έχεις πια εσύ τον έλεγχο».

Τρέχω λοιπόν προς το Republic Stage, και προλαβαίνω ίσα ίσα να μπω στο mood των Acid Baby Jesus, πρώτη εγχώρια μπάντα που άκουσα στο φετινό φεστιβάλ και προς έκπληξή μου ήταν άξιοι προσοχής. Συγκαταλέγονται σε αυτούς που θα γυρίσεις σπίτι να ψάξεις τη δισκογραφία τους και φυσικά όπως ανέφερα νωρίτερα, θα μείνουν μαζί σου. Η ατμόσφαιρα ήταν πιο μελωδική, καθαρά ψυχεδελική και το κοινό σε μία μόνιμη λούπα κίνησης των γοφών δεξια-αριστερά.

Συνεχίζω λοιπόν το tour και αυτή τη φορά επιλέγω να βρεθώ σε ένα από τα κλειστά stages, το Aquarium. Εκεί, με μεγάλη μου χαρά θα δω για πρώτη φορά live τον Andy Stott. Η χαρά έγκειται στο ότι τον ανακάλυψα λίγο καιρό πριν μάθω ότι θα βρίσκεται στο Plissken. O κύριος αυτός μας έρχεται από το λατρεμένο Manchester και η μουσική του είναι στα πλαίσια του dub / techno. Long time no see, για μένα αυτά τα ακούσματα, αλλά ναι ήταν και αυτό ένα πέρασμα για μένα, με ελάχιστη επαφή πλέον, αλλά ο Andy φρόντισε να μου θυμίσει ότι είναι fun time και ήταν μάλιστα ιδανική στιγμή για χαλάρωση των μυών, πάντα με μία μπύρα στο χέρι. Top moment όταν έπαιξε το “Faith in Strangers”, πρώτο κομμάτι που άκουσα από τον Andy και με κράτησε πιστή σε αυτόν. Πιστή στους αγνώστους λοιπόν. Οι άγνωστοι έχουν άπλετο ενδιαφέρον όταν γίνουν οικείοι. Άλλωστε όλα αρχίζουν από ένα «άγνωστο» σημείο ώσπου αυτό να εξελιχθεί.

Συνεχίζοντας στα πλαίσιο του αγνώστου, πάμε μια βόλτα πάλι στο Stage: Republic. Δεύτερο ανοιχτό stage του Plissken, και αυτή τη φορά θα γνωρίσω από κοντά τους Cult Of Youth. Όπως είπε και ο frontman, οι μπάντες της underground σκηνής έχουν ανάγκη να τους στηρίζουν τέτοια φεστιβάλ, να τους καλούν και στη συνέχεια εμείς οι fans να τους ακολουθούμε στα ίντερνετς! Αν για κάτι χαίρομαι, είναι αυτές οι underground μπάντες που σου δίνουν κάτι παραπάνω με το να τους έχεις στη μουσική βιβλιοθήκη σου. Κρατάμε λοιπόν bookmark για Cult Of Youth και συνεχίζουμε με Plissken.

Εάν υπήρχε ένας και μόνος λόγος για να πάω στο Plissken (γιατί στην ουσία οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι), φέτος θα ήταν οι Mogwai. Έχοντας ήδη γίνει ένα repeat junkie τον τελευταίο καιρό, έχοντας στο τσεπάκι μου ως ένα ακόμη αγαπημένο άλμπουμ το Rave Tapes αλλά και το Les Revenants, soundtrack της ομώνυμης σειράς εκ Γαλλίας, τα facts ήταν παραπάνω από αρκετά για να συμβάλλουν στην ανυπομονησία μου να τους ακούσω. Σημειώστε εδώ, ότι βρίσκονται στο στούντιο για το επερχόμενο soundtrack του Les Revenants: Season 2.

Μου την έκαναν τη χάρη και το live ξεκίνησε έτσι όπως ξεκινάει το Rave Tapes, δηλαδή με το “Heard about you last night” και όλα μετά απλά κύλισαν. Το κοινό υπνωτισμένο από την απεραντοσύνη των Mogwai, ναι οι περισσότεροι παλιοί γνώριμοι, σπάνιο το να τους άκουγε κάποιος πρώτη φορά. Σπάνιο. Αν υπήρχε top στιγμή του live αυτή ήταν όταν έπαιξαν το Remurdered, και ναι εκεί μάλλον συμφωνήσαμε όλοι ότι είναι από τα αγαπημένα μας κομμάτια πλέον, δηλαδή από το 2013 και μετά. Ε και τι άλλο θα έπαιζαν μετά οι θεοί από την Γλασκόβη; Πολύ ορθά και με την επιβεβαίωση του κοινού, μας αποχαιρέτησαν με το “We are no here” και η έκσταση έφτασε στο άπειρο. Δεν ήθελες τίποτε άλλο, βίωνες το συναίσθημα του «άδειασα». Είμαι εντάξει τώρα, αφήστε με να κάτσω κάπου. Να το σκεφτώ λιγάκι, αν καταφέρω να σκεφτώ ετούτη τη στιγμή.

Κάπου εκεί, γύρω στις 02.00 αποχαιρέτησα για φέτος το Plissken. Γεμάτη.

To sum up, το Plissken δεν είναι ακόμα ένα φεστιβάλ, είναι το φεστιβάλ που θα πας και θα το κουβαλάς μαζί σου μέχρι να ξαναγίνει ώστε να σε εκπλήξει και πάλι. Φέτος, οι διοργανωτές μελέτησαν πολύ καλύτερα το χώρο και η ύπαρξη τεσσάρων stage, δύο ανοιχτά & δύο κλειστά, ήταν η ιδανική δομή. Είναι άριστα οργανωμένο από κάθε άποψη, φέρει αέρα Ευρώπης και αν εσείς που πάτε σε άλλα φεστιβάλ το βαφτίζετε ως στέκι των hipster, σας επιτρέπω να το έχετε έτσι στο νου σας, αν αυτό σας κάνει να νιώσετε καλύτερα. Αν δεν το δοκιμάσεις έστω μια φορά, όλα τα άλλα είναι απλά εικασίες. We got plisskened και φέτος και το χάρηκε η ψυχή μας βρε παιδιά. Και του χρόνου είπαμε;

Φωτογραφίες – Κείμενο: Μαρία Καρανάσιου

© All rights reserved by #toutestinmag

Δώσε μας feedback

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s