Akira: Η ταινία που εδραίωσε την μόδα των Ιαπωνικών Κινουμένων σχεδίων στη Δύση

Το 1988 μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη ένα μέρος του manga σταθμού που έγραψε και εικονογράφησε ο Katsuhiro Otomo σε σκηνοθεσία του ιδίου. Πρόκειται για το Akira, ένα δυστοπικό έργο επιστημονικής φαντασίας που λαμβάνει μέρος στο Νέο Τόκυο του 2019, τριάντα χρόνια μετά τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πολίτες μέσα σε ένα μουντό, βρώμικο, χαοτικό και εφιαλτικά καταναλωτικό πλαίσιο, κινούνται μεταξύ επανάστασης και λανθάνοντα ηδονισμού, προς άγνωστες χαοτικές κατευθύνσεις, με τη βία να είναι η απάντηση σε κάθε ψυχολογικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Συμμορίες, αντιεξουσιαστές και διαδηλώσεις διαμορφώνουν το αφηγηματικό περίγραμμα γύρο από το σενάριο: Κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης ένα παράξενο παιδί κινδυνεύει και θα έρθει σε επαφή με έναν παραβατικό έφηβο, τον Tetsuo, τον οποίο θα μετατρέψει σε κυβερνητικό πείραμα.

akira_wallpapers_cartoon_hd_wallpapers__backgrounds_free_download_nexus_6_samsung_galaxy_s5

Ο κεντρικός άξονας της πλοκής, συνεπώς, είναι τα κυβερνητικά πειράματα σε ανθρώπους που έχουν δημιουργήσει άτομα με υψηλές τηλεπαθητικές και τηλεκινητικές ικανότητες και που οδηγούν τον πρωταγωνιστή Tetsuo εκτός ελέγχου, σε σύγκρουση με τον παιδικό του φίλο Kaneda, αλλά και στον κίνδυνο απελευθέρωσης του μυστηριώδους Akira, της ενσαρκωμένης αρχέγονης δύναμης που οδήγησε την ζωή στην δημιουργία και την ανθρωπότητα στην εξέλιξη. Μ’ άλλα λόγια δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη δυστοπική ιστορία συνωμοσίας, αλλά μια βαθιά φιλοσοφική ματιά σε υπαρξιακά ερωτήματα καθώς και στην ίδια την ανθρώπινη φύση, όπως και στα κοινωνικά αδιέξοδα του μυστικοπαθούς συστήματος εξουσίας που βρίσκεται πίσω από τη κυβέρνηση και τον ίδιο τον κινητήριο κοινωνικό χαρακτήρα. Όλα αυτά παρουσιάζονται μέσα στο πλαίσιο καταδιώξεων με μηχανές, σε έναν αλληγορικό αγώνα δρόμου, καβάλα στην ίδια τη συστημική εξουσία.

32413_akira

Έντονα βίαιο, γίνεται εφιαλτικό μέσα από την παγερή, ρεαλιστική απεικόνιση της καθημερινότητας, καθώς δεν προβαίνει σε υπερβολές, αλλά αντίθετα παρουσιάζει ένα αρκετά πιθανό να συμβεί, κοινωνικό – πολιτικό μέλλον με την βία και την μανία να δίνονται κοφτά και ξεκάθαρα στο θεατή, θυμίζοντας σημερινές εικόνες καθημερινότητας. Οι ήρωες μέσα από βιωματικές αναδρομές και καθημερινούς διαλόγους που, με λίγες λέξεις, προσεγγίζουν οντολογικές αναζητήσεις, ξεδιπλώνουν τα κίνητρα και το εύρος τους, παρουσιάζοντας χαρακτήρες απλοϊκούς και απόλυτα αληθοφανείς. Χωρίς ίχνος βερμπαλισμού ή αερολογιών, προσφέρουν ωμή πραγματικότητα. Αυτό είναι και το καταπληκτικό σε αυτή τη ταινία, η αδρεναλίνη δεν ανεβαίνει πάνω από τα επιτρεπτά όρια ρουτινιασμένης μουντίλας και η ομορφιά μέσα από το γκροτέσκο συνθέτουν ένα κοσμογονικό ποίημα που υψώνεται σε ύμνο κατά το φινάλε.

akiraDVDcap07

Το υπέροχο σχέδιο και η ιδιαίτερη μουσική επένδυση προσυπογράφουν την υψηλή ποιότητα του συνόλου, ενώ αξίζει να δοθεί προσοχή και στο manga για όσους θέλουν να εμβαθύνουν στην ιστορία. Λατρεμένη από κριτικούς και κοινό, κατά πολλούς άνοιξε τον δρόμο στην μαζική εξαγωγή ιαπωνικών anime στη Δύση και επηρέασε τους σπουδαιότερους μεταγενέστερους δημιουργούς εντός και εκτός χώρου καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα σταθμό στην νεότερη ποπ κουλτούρα. Φυσικά και ανήκει στην κατηγορία των θεαμάτων που πρέπει να έχει παρακολουθήσει ο οποιοιδήποτε και όχι μόνο ο λάτρης των κινουμένων σχεδίων.

Γιούλη Ρέτζικα

Comicdom Con Athens 2015 – 2nd/3rd day

Τη δεύτερη μέρα της διοργάνωσης το Comicdom πλημμύρισε κόσμο. Η ουρά για τις προσκλήσεις του cosplay event ήταν τεράστια από νωρίς και ένα σωρό cosplayers έκαναν βόλτες και φωτογραφίζονταν με τους φανς όλο το απόγευμα.

Πέρα από το event των βραβείων του cosplay που ολοκλήρωσε τη βραδιά το Σάββατο υπήρχαν όπως και τη Παρασκευή workshops σχετικά με το σχέδιο από τον Γάλλο δημιουργό Patrice Killofer και αργότερα από την Barbara Stock. Οι καταξιωμένοι καλλιτέχνες στο χώρο: Peter Snejbjerg, Declan Shalvey, Jordie Bellaire και Ulises Farinas μίλησαν στους φανς και υπέγραψαν δημιουργίες τους ενώ παρουσιάστηκαν παιχνίδια με σκοπό να μάθουν την κουλτούρα των κόμικς στα παιδιά. Τέλος πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις σχετικές με τη Λογοκρισία στα Κομικς καθώς και την προσέγγιση του Αυτισμού μέσα απ’ αυτά.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την τρίτη μέρα ο κόσμος ήταν εμφανέστατα λιγότερος, αλλά περισσότερος απ’ τη Παρασκευή και  προβλήθηκαν κλιπάκια κινουμένων σχεδίων σχετικά με το Star Wars αλλά και η επίσης animated ταινία Star Wars Η Επανάσταση: Η Σπίθα της Επανάστασης. Η ημέρα ολοκληρώθηκε με ένα ντοκιμαντέρ για τα δέκα χρόνια ελληνικού Comicdon αλλά στο ενδιάμεσο υπήρξαν πολλές συζητήσεις σχετικές με τη συλλογή των κόμικς, την άλλη πλευρά των υπερηρώων και σημαντικές πληροφορίες για πετυχημένο cosplay, ενώ τα workshops περιελάμβαναν τεχνικές για τη δημιουργία άρτιων εξώφυλλων, για τεχνικές χρωμάτων και πως γίνεται πιο εύκολη η αφήγηση μέσα απ΄ αυτά, συμβουλές επιβίωσης στο χώρο για ανερχόμενους comic artists και το δημιουργικό παιχνίδι Comic Jam.

Σαν απολογισμός το comicdom είναι μια διοργάνωση για όλους, φανατικούς των κόμικς και μη, για μικρούς και μεγάλους και αποτελεί και χώρο συνάντησης και γνωριμιών ατόμων με κοινά ενδιαφέροντα. Κάποιοι θα ψάξουν τεύχη που δεν έχουν, κάποιοι θα ψάξουν βιβλία σε καλές τιμές ή φιγούρες, κάποιοι θα πάνε για στήριξη στους ανεξάρτητους καλλιτέχνες και κάποιοι θα πάνε για να κάνουν cosplay. Όλοι θα πάνε για να χαζέψουν τα cosplay, τα γελαστά πρόσωπα και τους ενθουσιασμένους επισκέπτες ενώ κάποιοι άλλοι θα θελήσουν να δουν αγαπημένους δημιουργούς από κοντά.

Το σίγουρο είναι ότι είναι μια πανέμορφη διοργάνωση από άτομα με μεράκι, στηριζόμενη κατά πολύ στην εθελοντική εργασία, που κατάφερε να γίνει θεσμός και να προσελκύει κόσμο απ’ όλη τη χώρα.

Και του χρόνου λοιπόν!

Γιούλη Ρέτζικα

Το πιο συζητήμένο anime στα στέκια των φανατικών – Attack On Titan (Shingeki no Kyojin)

Στις 6 Απριλίου του 2013, έκανε πρεμιέρα ένα από τα πιο γνωστά σύγχρονα anime, που προκάλεσε σάλο σε όλο το διαδίκτυο, καθώς στην αρχή όλοι μιλούσαν για τα δραματικά plot twists του. Πρόκειται για το Attack on Titan, ένα δυστοπικό shounen (anime για αγόρια) στο οποίο η ανθρωπότητα είναι υπό εξαφάνιση και περιορισμένη σε πελώρια, θεοποιημένα Τείχη, που φτιάχτηκαν για να προστατεύουν από παράξενα ανθρωπόμορφα τέρατα (τιτάνες), χωρίς λογική, που αρέσκονται στο να καταβροχθίζουν ανθρωπάκια.

Για εκατό χρόνια επικρατούσε ειρήνη μέσα στο τείχος και η μόνη επαφή ανθρώπου με τιτάνα ήταν οι αποστολές ειδικά εκπαιδευμένου τάγματος του στρατού (Survey Corps) που έβγαινε οικειοθελώς έξω, προκειμένου να μαζέψει στοιχεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την επέκταση (στο μέλλον) και θεωρητικά στην νίκη επί των τιτάνων την οποία όμως κανείς δεν έβλεπε στον ορίζοντα. Ο μικρούλης Eren και οι φίλοι του Armin και Mikasa έβλεπαν την ανθρωπότητα να έχει γίνει ένα μεγάλο βόσκημα, χωρίς όραμα, με τους ευγενείς να είναι αποτραβηγμένοι στο πιο βαθύ σημείο του τείχους, τους αστούς στο δεύτερο και τον απλό λαό στο πρώτο, πολύ κοντά στους Τιτάνες, ώστε να βλέπουν τα μέλη των Survey Cops να επιστρέφουν σε κομμάτια και να νιώθουν ευγνωμοσύνη που το Τείχος ζει και βασιλεύει. Η ασφάλεια ήταν Ιερή, ο ωκεανός ένας μύθος που ψιθύριζαν οι τρελοί ή τα παιδιά και η απλή ζωή συνεχιζόταν κάθε μέρα. Τίποτα δεν μπορούσε να καταστρέψει το Τείχος. Μέχρι που στο πρώτο κιόλας επεισόδιο εμφανίζεται ένας τιτάνας πιο μεγάλος από τους τιτάνες, πιο μεγάλος και από το ίδιο το ιερό Τείχος, ο οποίος απλά του έδωσε μια κλωτσιά, άνοιξε μια τρύπα και μιλιούνια τα τιτανάκια άρχισαν να καταπίνουν ανθρώπους σχεδόν αμάσητους. Επικρατεί πανικός τόσο στους ήρωες όσο και στον θεατή, που αποσβολωμένος βλέπει την χωρίς λόγο σφαγή και οδηγείται στο τραγικό φινάλε ,ώστε να πάει με κομμένη την ανάσα και δάκρυα στα μάτια στο επόμενο επεισόδιο.

1

Έχουμε να κάνουμε με ένα από τα πιο εντυπωσιακά πρώτα επεισόδια σε anime. Έχει τα πάντα, φιλοσοφικά ερωτήματα, καλό animation ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ μουσική, άρτια και περιεκτική παρουσίαση χαρακτήρων σε λίγα λεπτά, plot twist και δραματικότατο φινάλε που αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Όλα αυτά στο πρώτο μόνο επεισόδειο, να τονισθεί αυτό. Το Attack on Titan κάνει το εξής παράδοξο: Ξεκινάει με κορύφωση που αγγίζει το τέλειο και σιγά σιγα ξεθυμαίνει τόσο που στο 25ο και τελευταίο επεισόδιο ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με εσωτερική πάλη «Γιατί έκατσα να το δω αυτό; Με τι πράγματα σπαταλάω το χρόνο μου στη Γη;». Φυσικά όποιος αποφασίσει να δει το εν λόγω anime θα το παρακολουθήσει ως το τέλος με σκοπό να μάθει τι στο καλό γίνεται. Αφελέστατη προσδοκία, σαφέστατα, καθώς τίποτα δεν απαντάται, το manga δεν έχει τελειώσει (ουτε έχει εξηγήσει πολλά πράγματα ακόμα) και δεύτερη season δεν ξέρουμε πότε θα δημιουργηθεί.

2

Το πρόβλημα λοιπόν με αυτό το παραλίγο σημαντικό έργο είναι αφενός η πλοκή που ξεφουσκώνει και φτάνει στο ναδίρ γύρω στο 10ο επεισόδιο. Αφετέρου βλέπουμε ανάλυση χαρακτήρων που πλατιάζει, τα λεγόμενα fillers (επεισόδια χωρίς λόγο ύπαρξης στα anime που σκοπό έχουν να καθυστερήσουν τη πλοκή μέχρι να γραφούν κεφάλαια στο manga), το animation να γίνεται πιο πρόχειρο και τη σκηνοθεσία από τα σφιχτοδεμένα πλάνα να οδηγείται σε υπερπροσπάθειες έντασης και εσωτερικής πάλης που δεν προσδίδουν την επιθυμητή δραματικότητα, παρά μόνο κουράζουν. Λυπάμαι Eren δεν θα γίνεις ποτέ Shinji (πρωταγωνιστής του θρυλικού anime «Neon Genesis Evangelion» που έμεινε στην ιστορία για την διστακτικότητα του να μπει σε ένα ρομποτ) και λυπάμαι Attack on Titan δεν θα γίνεις ποτέ το ριζοσπαστικό δραματικό θρίλερ που μας υποσχέθηκες ότι θα είσαι αρχικά. Είναι πραγματικά κρίμα γιατί σαν βάση, η ιστορία είναι αντικειμενικά πρόσφορη, καθώς έχει αρκετές πολιτικοποιημένες σκηνές όπου θέτονται μαρξιστικά ερωτήματα περί τάξης και καπιταλιστικής πραγματικότητας. Φαίνεται όμως πως σκηνές με φασίνα είναι πιο ενδιαφέρουσες από οποιοδήποτε κοινωνικοπολιτικό ερώτημα και για αυτό αξίζουν τριπλάσιο χρόνο. (ποιος θα κάνει άλλωστε μιμίδιο ένα εγελιανό διάλογο; Αντίθετα μιμίδια με σκουπόξυλα είναι ευκολονόητα και γίνονται viral στο πιτς φιτίλι) Από την άλλη η προέλευση των τιτάνων και όλο το μυστήριο γύρω από την δημιουργία του Τείχους και άλλων στοιχείων θα μπορούσε με μια συνομοσιολογική πινελιά να γίνει ένα άσμα κατά του ακόρεστου της ανθρώπινης κατάντιας. Αντ αυτού έχουμε μια μετρια φούσκα, που υποψιάζομαι δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό του δημιουργού.

3

Μολαταύτα θα επιμείνω πως τα πρώτα επεισόδια είναι συγκλονιστικά και το soundtrack τρομερό, οπότε θα το συνιστούσα για να περάσει η ώρα. Επίσης μπορούμε πάντα να ελπίζουμε σε μια άξια λόγου δεύτερη σεζόν, χωρίς να χάσουμε τη πίστη μας σαν άλλοι προφήτες που αναμένουν τον Μεσσία. Ούτως ή άλλως θα ήταν υποκριτικό να λησμονηθεί η αναστάτωση που προκάλεσε στην αρχή αυτό το παράξενο δημιούργημα, που τόσο πολύ αγαπούν οι έφηβοι ανά τον κόσμο πλέον. Υπάρχουν άλλωστε τόσα χειρότερα πράγματα για να δει κανείς, θα βγει και σε live action σειρά όπως φαίνεται.

Γιούλη Ρέτζικα

Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime – Κλείσιμο Αφιερώματος

Mε την ολοκλήρωση του, το Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime της Ταινιοθήκης ολοκληρώθηκε με τη προβολή του “Planzet” και του “NEGADON: The Monster from Mars” .

Το 55λεπτο Planzet λαμβάνει μέρος στο μέλλον όπου η ανθρωπότητα δέχεται επιθέσεις εξωγήινων και προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Ο πρωταγωνιστής αναζητά την εκδίκηση, ενώ προσπαθεί να βοηθήσει στη διάσωση του πλανήτη . Κλισέ ιστορία για τα δεδομένα της επιστημονικής φαντασίας, δεν εστιάζει τόσο στο σενάριο όσο στο εξαιρετικό 3D animation, που αποτελεί ανερχόμενη μορφή σχεδιασμού στα anime, παρότι είναι κυρίαρχη στα video games και σε δυτικά στούντιο όπως η Dreamworks Και η Pixar. Σκηνοθετικά θα μπορούσε να έχει καλύτερη πορεία, ώστε να μην κουράσει τον θεατή, αλλά σίγουρα αποτελεί εξαιρετικό δείγμα των προοπτικών σχεδιασμού που προσφέρουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και απ αυτή την οπτική αξίζει τη προσοχή μας.

planzet-15468

Το 25λεπτο Negadon: The Monster from Mars, επίσης επιστημονικής φαντασίας μιλά και αυτό για εξωγήινη επίθεση. Σε αντιστοιχία με το Planzet η επίθεση και εδώ στέρησε από τον πρωταγωνιστή τη κόρη και το μάτι του και το οδήγησε στο να φτιάξει το μεγαλύτερο αριστούργημα στη καριέρα του, ένα τεράστιο υπερομποτ, ώστε να αντιμετωπίσει την εξωγήινη απειλή. Ελαφρώς δραματικότερη σκηνοθεσία που εστιάζει στο χαρακτήρα, δεν έχει να παρουσιάσει κάτι καινούριο σεναριακά, αλλά όπως και το Planzet, προβάλει μια πτυχή της κατηγορίας Mecha στα anime, όπου γίνονται διαστημικές μάχες σώμα με σώμα με γιγάντια τέρατα και ρομπότ τα οποία πιλοτάρουν άνθρωποι. Η ιδιαιτερότητα του Negadon είναι στο ότι αναβιώνει τη μορφή ηλεκτρονικού σχεδιασμού των 60ς με σεβασμό και αποτελεί ενδιαφέρουσα παρουσίαση των κλασικών τρόπων σχεδιασμού παλιάς σχολής.

NegadonShot1

Συμπερασματικά το Φεστιβάλ της Ταινιοθήκης είχε μερικά από τα πιο διάσημα είδη Ιαπωνικών Κινουμένων σχεδίων, το παιδικό, το θρίλερ, το υπερωικό, την κοινωνική σάτιρα και την επιστημονική φαντασία. Τα πασίγνωστα anime για κορίτσια με τις μαγικές δυνάμεις, το φάντασυ, το ιστορικό, το δράμα, το υπερεαλιστικό, οι μονομαχίες με τέρατα και όλα τα σχετικά έλειψαν καθώς στόχος του φεστιβάλ φαίνεται να ήταν η παρουσίαση της ποικιλίας των κινηματογραφικών τεχνικών στα anime και όχι τα είδη πλοκής. Ο στόχος επιτεύχθηκε και το κοινό μπόρεσε να έρθει σε επαφή με απλές ιστορίες μεν, μα με εξαιρετικά δείγματα σχεδιασμού δε. Για αυτό το λόγο επιλέχθηκαν κυρίως αυτοτελείς τίτλοι, άγνωστοι στο κοινό ώστε να δοθεί η προσοχή στη κινηματογραφική δομή. Εμείς, στα πλαίσια του προγράμματος «Περιοδεύων Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου» ελπίζουμε να δούμε περισσότερα από τον ανεξάντλητο κόσμο των anime και αναμένουμε για τη συνέχεια.

Γιούλη Ρέτζικα

Διάβασε και τα υπόλοιπα κείμενα για το Φεστιβαλ: Έναρξη | Επόμενες Μέρες

Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime – Ανταπόκριση #toutestinmag

Στη συνέχεια του Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime της Ταινιοθήκης παρακολουθήσαμε δύο ακόμα ταινίες το «SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next» και το «Science Ninja Team Gatchaman: The Movie».

gman2

Το 40λεπτο «SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next» ήρθε από την Sunrise και την Bandai Visual σε σκηνοθεσία Shunji Takagi. Περιγράφει την περιπέτεια τεσσάρων αγοριών τα τρία εκ των οποίων γνωρίστηκαν Online με σκοπό να βρουν τον κρυμμένο Ιαπωνικό θησαυρό που λέγεται πως υπάρχει σε μυστικά, ξεχασμένα υπόγεια τούνελ . Η αναζήτηση ξεκίνησε όταν το ένα από τα αγόρια βρήκε χάρτη αυτού του θησαυρού στα παλιά πράγματα του πατέρα του. Εν τω μεταξύ ο πέμπτος της παρέας, ο άγνωστος κύριος Όξινη Βροχή δεν έχει έρθει μαζί με τα παιδιά φαινομενικά. Αστεία, σατυρική περιπέτεια, βλέπεται άνετα από παιδιά αλλά το χιούμορ της αναφέρεται σε κωμικοτραγικές πλευρές της σύγχρονης Ιαπωνικής κουλτούρας και μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμα και πολιτικό. Διασκεδαστικό και όμορφο περιγράφει ένα διαφορετικό είδος anime από τα δύο προηγούμενα του φεστιβάλ, αυτό της κοινωνικής οικογενειακής κωμωδίας και αξίζει την γενικότερη προσοχή μας.

cb3cf84015.6.big

Το «Science Ninja Team Gatchaman: The Movie» είναι η ταινία της γνωστής στο ελληνικό κοινό σειράς G-Force: Guardians of Space, που συντρόφευε τα παιδιά των 80ς παγκοσμίως. Περιγράφει την πρώτη περιπέτεια της ομώνυμης ομάδας διαστημικών υπερηρώων στο πρώτο μέρος της και τη λήξη της στο δεύτερο. Αρκετά σκληρή για τα δεδομένα της εποχής της, (καθώς ξεκίνησε να προβάλλεται το 1972) έθεσε τα θεμέλια για τα υπερηρωικά κινούμενα σχέδια τόσο στην Ιαπωνία όσο και στην Αμερική. Απόλυτα cheesy, θα συγκινήσει τους νοσταλγούς της παιδικής ηλικίας και θα προκαλέσει γέλια σε οποιονδήποτε δεν έχει επαφή με τη σειρά, οπότε συνιστάται για τους φανατικούς ή για όσους θέλουν μια σφαιρική εγκυκλοπαιδική γνώση πάνω στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων. Να σημειωθεί πως στη Ελλάδα όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου προβλήθηκε η αμερικανική μεταφορά της σειράς που ήταν λιγότερο επιθετική και σκληρή για τα δεδομένα των late 70s απ’ ότι η riginal ιαπωνική version της ταινίας. Επίσης η σειρά αριθμεί και δύο μεταγενέστερες ταινίες, προσαρμοσμένες αρκετά στα σύγχρονα δεδομένα.

Γιούλη Ρέτζικα

Διαβάστε εδώ την ανταπόκριση από την 1η μέρα >>

Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime – DAY 1

To Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime που γίνεται στη Ταινιοθήκη της Ελλαδος, ξεκίνησε δυναμικά χτες το απόγευμα, Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου με την προβολή δύο ταινιών: του Komaneko (The Curious Cat) και του Kakurenbo (Hide n Seek).

komaneko1

To 60λεπτο Komaneko (2009), δημιουργημένο αποκλειστικά από κούκλες και χειροτεχνίες, είναι ένα stop motion film, στο οποίο χρειάστηκαν τουλάχιστον 24 λήψεις για κάθε δευτερόλεπτο της ταινίας. Ο δημιουργός Tsuneo Gōda, έπρεπε να τοποθετεί με προσοχή τις κούκλες για κάθε μια από τις λήψεις, όπως κάνει και η ίδια η πρωταγωνίστρια, η γατούλα Koma-chan με τις δικές τις κούκλες στο φιλμ.

KomanekoT1

Ουσιαστικά, λοιπόν, το Komaneko αναφέρεται σε στιγμιότυπα από τη ζωή της γλυκιάς γατούλας, η οποία παρατηρώντας τη φύση και φτιάχνοντας ιστορίες με τις κούκλες που ράβει μόνη της, προσπαθεί να φτιάξει το τέλειο stop motion film. Στη πορεία θα συναντήσει νέους φίλους με δικά τους ενδιαφέροντα και μαζί θα εξερευνήσουν το περιβάλλον τους, και θα το μετατρέψουν σε ένα ατέλειωτο παιχνιδότοπο με τη δύναμη της παιδικής φαντασίας. Το φιλμ κατακλύζεται από τη ζεστασιά και την γλυκύτητα της παιδικής ηλικίας, περνώντας μηνύματα συντροφικότητας, αποδοχής και κυρίως αθωότητας. Οι ήρωες μέσα από τη συμβολική κινησιολογία των άνιμε, αποδίδουν την ιστορία χωρίς λόγια και ενσωματώνουν ατόφιες όλες τις χαρακτηριστικές παιδικές συμπεριφορές που φέρνουν νοσταλγικά χαμόγελα στα χείλη των μεγάλων και χαρούμενα επιφωνήματα στα χείλη των παιδιών, φέρνοντας τον θεατή σε επαφή με την «χαμένη» παιδικότητα.

kakurenbo06

Το 25λεπτο Kakurenbo (2004), απ΄την άλλη, είναι θρίλερ και μας μεταφέρει σε μια φουτουριστική πόλη, της οποίας τα θεμέλια είναι ερείπια. Εκεί γίνεται ενός τύπου απαγορευμένη τελετουργία, ένα κρυφτό στο οποίο μόνο παιδιά με μάσκες αλεπούς μπορούν να πάρουν μέρος και τελικά καταλήγουν εξαφανισμένα. Τότε ένα αγόρι θα πάρει μέρος για να βρει τη χαμένη του αδερφή. Η πλοκή προχωρά και ξετυλίγει ολόκληρη την ιστορία με μεγάλο εύρος ανατροπών και μυστικών σε μόλις μισή ώρα. Ταυτόχρονα δημιουργείται στο θεατή αίσθημα ανασφάλειας, καθώς αυξάνεται η ένταση της αγωνίας για να φτάσει την αποκάλυψη του μυστικού και τη λύση του μυστηρίου που κάθε άλλο παρά λυτρωτική είναι. Εξαιρετικά ατμοσφαιρικό και περιεκτικό, είναι ένα φιλμ άξιο θέασης για κάθε λάτρη των anime και όχι μόνο.

Γιούλη Ρέτζικα

Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime από 26 Φλεβάρη στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Η Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα, σε συνεργασία με το Japan Foundation και την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, παρουσιάζουν το Φεστιβάλ Ιαπωνικών Ταινιών Anime που οργανώνεται στα πλαίσια του προγράμματος «Περιοδεύον Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου», μέρος των πολιτιστικών δράσεων του Japan Foundation στο εξωτερικό.

Στο πλούσιο πρόγραμμα του αφιερώματος περιλαμβάνονται έξι διακεκριμένες ταινίες που παρουσιάζονται σε πρώτη προβολή στην Ελλάδα αποκλειστικά για τους φίλους του ιαπωνικού animation (στα ιαπωνικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους).

TheTaleOfPrincessKaguya

Ο πολύπλευρoς κόσμος των Anime

Τα anime (κινούμενα σχέδια) είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη της ιαπωνικής pop κουλτούρας, ενώ συγχρόνως, ως μία τέχνη που ξεπερνά τα σύνορα της χώρας μαζί με τα manga, την μόδα του cosplay (μεταμφίεση με κοστούμια από χαρακτήρες Manga, ιαπωνικών καρτούν) κ.α., έχουν μαγέψει τους νέους σε πολλά μέρη του κόσμου και σήμερα έχουν κερδίσει σταθερά μία θέση στις λίστες δημοτικότητας και στις καρδιές πολλών. Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς με μία λέξη το φαινόμενο των anime, καθώς η ιστορία τους είναι μεγάλη και το περιεχόμενό τους καλύπτει ένα τεράστιο εύρος θεμάτων. Κοινό στοιχείο όλων παραμένει η γοητεία που ασκούσαν σε κάθε εποχή-και εξακολουθούν να ασκούν-με το πλούσιο θεματολόγιό τους (που περιλαμβάνει από τέρατα, ιαπωνικά παραδοσιακά φαντάσματα (yōkai) και ήρωες, έως αθλητικά επιτεύγματα και άλλα πολλά, τις εικόνες υψηλής αισθητικής αποτέλεσμα ειδικής τεχνικής επεξεργασίας, τους ελκυστικά σχεδιασμένους ήρωες, το άψογο σενάριο , αλλά και το πλήθος των ικανών ηθοποιών (seiyū) με την υψηλή εκφραστική δύναμη της φωνής τους, την πρωτότυπη μουσική, καθώς και πολλά άλλα στοιχεία. Τα anime λόγω της ανώτερης ποιότητας πέτυχαν να οικοδομήσουν μία μοναδική και ταυτόχρονα πλούσια καλλιτεχνική κουλτούρα, που εξακολουθεί να μας υπόσχεται πολλά για το μέλλον, γιατί η εξέλιξή της είναι αδιάκοπη και ο αιώνιος σκοπός της είναι να μας χαρίζει το όνειρο.

Οι έξι ταινίες του φεστβάλ-αφιερώματος, που παρουσιάζονται αποκλειστικά σε πρώτη προβολή στην Ελλάδα, είναι διαπρεπή έργα, γεμάτα εξαίρετες σκηνές, αλλά και κατάλληλα για όλη την οικογένεια.

469697-228898-34

“Komaneko – The Curious Cat” (σκηνοθεσία Tsuneo Gōda)
© amis de Komaneko

Είναι ένα έργο γεμάτο ζεστασιά, δημιουργημένο με μεράκι από τον Tsuneo Gōda, την ομάδα του και, φυσικά, την πρωταγωνίστρια γάτα-κούκλα.

kakurenbo
“Hide and Seek” (σκηνοθεσία Shūhei Morita)
©YAMATOWORKS/D.I.C

gatchaman3


“Science Ninja Team Gatchaman: The Movie” (σκηνοθεσία Hisayuki Toriumi)
© TATSUNOKO PRODUCTION Co., Ltd.

sos_1080_03

“SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next” (σκηνοθεσία Shunji Takagi)

Η ταινία βασίζεται στην αντίστοιχη σειρά manga μικρού μήκους “Tokyo Metro Explorers (Dai-Tokyo Tanken-tai)” του Katsuhiro Ōtomo, ενός από τους πιο αντιπροσωπευτικούς Ιάπωνες σκηνοθέτες anime. Η ταινία παρουσιάζει τη συνέχεια του manga σε κινηματογραφική ταινία με την τεχνική του 3D animation, ενώ ο σκηνοθέτης Shinji Takagi έχει προσθέσει νέες ιδέες και τολμηρές τροποποιήσεις. Η ποιότητα της εικόνας προκαλεί τον θαυμασμό του ίδιου του Ōtomo, ενώ με την παραγωγή αυτή, που βασίζεται σε παραδοσιακή τεχνική animation, η επίλεκτη ομάδα των animator με αρχηγό τον Takagi άνοιξε νέους δρόμους στο χώρο του 3D animation.

Based on the manga «SOS DAITOKYOTANKENTAI» by KATSUHIRO OTOMO published by KODANSHA LTD. ©2006 KATSUHIRO OTOMO・KODANSHA / BANDAI VISUAL・SUNRISE

“NEGADON: The Monster from Mars” (σκηνοθεσία Jun Awazu)
© Jun Awazu/CoMix Wave Films

“Planzet” (σκηνοθεσία Jun Awazu)
©Jun Awazu/MEDIA FACTORY/CoMix Wave Films

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου


19:30 
Komaneko -The Curious Cat – / Komadori Eiga Komaneko (2006/ 60′)
Σκηνοθεσία: Tsuneo GŌDA



Hide and Seek / Κakurenbo (2005, 24′)
Σκηνοθεσία: Shūhei MORITA

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου


20:00 Science Ninja Team Gatchaman / Kagaku Ninja-tai Gatchaman (1978, 110′)
Σκηνοθεσία: Hisayuki TORIUMI

22:00 
SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next / Shin SOS Dai Tokyo Tanken-tai (2006, 40’)
Σκηνοθεσία: Shinji TAKAGI

Planzet (2010, 53’)
Σκηνοθεσία: Jun AWAZU

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου

18:00 
NEGADON: The Monster from Mars / Wakusei Dai-kaijū Negadon (2005, 25’)
Σκηνοθεσία: Jun AWAZU


Hide and Seek / Κakurenbo (2005, 24′)
Σκηνοθεσία: Shūhei MORITA



Planzet (2010, 53’)
Σκηνοθεσία: Jun AWAZU

20:00 
Komaneko -The Curious Cat – / Komadori Eiga Komaneko (2006/60′)
Σκηνοθεσία: Tsuneo GŌDA

SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next / Shin SOS Dai Tokyo Tanken-tai (2006, 40’)
Σκηνοθεσία: Shinji TAKAGI

22:00 
Science Ninja Team Gatchaman / Kagaku Ninja-tai Gatchaman (1978, 110′)
Σκηνοθεσία: Hisayuki TORIUMI


Kυριακή, 1 Μαρτίου

18:00 Komaneko -The Curious Cat – / Komadori Eiga Komaneko (2006/ 60′)
Σκηνοθεσία: Tsuneo GŌDA



SOS! Tokyo Metro Explorers: The Next / Shin SOS Dai Tokyo Tanken-tai (2006, 40’)
Σκηνοθεσία: Shinji TAKAGI

20:00 Science Ninja Team Gatchaman / Kagaku Ninja-tai Gatchaman (1978, 110′)
Σκηνοθεσία: Hisayuki TORIUMI

22:00 
NEGADON: The Monster from Mars / Wakusei Dai-kaijū Negadon (2005, 25’)
Σκηνοθεσία: Jun AWAZU


Hide and Seek / Κakurenbo (2005, 24′)
Σκηνοθεσία: Shūhei MORITA



Planzet (2010, 53’)
Σκηνοθεσία: Jun AWAZU

Usagi Drop

Μένοντας και αυτή την εβδομάδα στη κατηγορία josei (anime-manga για ενήλικες γυναίκες), θα σταθώ σε κάτι πιο κοινωνικό χωρίς ρομαντικό στοιχείο. Το Usagi Drop μπορεί να κάνει και τον πιο φανατικό «Ηρώδη» να θέλει παιδιά, η μάλλον να θέλει τη πρωταγωνίστρια για παιδί.

Rin02_Distro

Έχουμε λοιπόν έναν κοινωνικά αχαΐρευτο τριαντάρη, τον Daikichi, ο οποίος πηγαίνει στη κηδεία του παππού του. Εκεί ανακαλύπτει έκπληκτος ότι ο γέρος είχε παράνομη σχέση, η οποία του χάρισε ένα εξάχρονο παιδί, την Rin. Η οικογένεια αγνοούσε επίσης την ύπαρξη του παιδιού και το απορρίπτει σα να ήταν κάποιου είδους εγκληματίας, παρότι είχε μεγαλώσει κανονικά με το νεκρό παππού. Ο Daikichi, μην αντέχοντας αυτή τη συμπεριφορά παίρνει τη μικρή μαζί του και η κοινή ζωή τους ξεκινά.

670914

Πώς είναι να είσαι ανύπαντρος πατέρας του πιο αξιαγάπητου και έξυπνου μικρού κοριτσιού που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς? Η απάντηση είναι: Πανέμορφο. Ο πρωταγωνιστής καλείται να ωριμάσει και να μάθει πως είναι να μην είσαι προτεραιότητα του εαυτού σου και για αντάλλαγμα λαμβάνει αγνή αγάπη, συγκινητικές στιγμές, γέλιο και στοργή. Παράλληλα η μικρή Rin μεγαλώνει και διδάσκει τόσο στον Daikichi, όσο και στην οικογένειά του την έννοια της αποδοχής και της καλοσύνης. Οι δύο τους γίνονται κολλητοί και αντιμετωπίζουν τις μικρές καθημερινές δυσκολίες χαρές και γκάφες σαν ιδανικό πρότυπο πατέρα και κόρης.

Προσωπικά όταν έχει κρύο μ’αρέσει να βλέπω «ζεστές» ιστορίες κουκουλωμένη και το Usagi Drop είναι από τα πιο ζεστά πράγματα που θα μπορούσε να παρακολουθήσει κανείς και λόγο σεναρίου αλλά και εξαιτίας των απαλών χρωμάτων και της έμφασης που δίνεται στις γλυκές παιδικές εκφράσεις. Δεν συνιστάται για θέαση με το ταίρι σας, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες προτάσεις γάμου. Δεν είναι όλα τα παιδάκια σαν τη Rin και τους φίλους της (ναι και τα φιλαράκια της έχουν τις δικές τους ιστορίες και είναι επίσης για ζούληγμα), μην την αφήσετε να σας ξεγελάσει.

Γιούλη Ρέτζικα

Μια πρωτοποριακή βιβλιοθήκη : Athens comics library

Στις 11 Φεβρουαρίου άνοιξε τις πόρτες της για το ευρύ κοινό η πρώτη δανειστική βιβλιοθήκη κόμιξ στην Ελλάδα. Βρίσκεται στον πολυχώρο «Impact Hub Athens» (Καραϊσκάκη 28, Ψυρρή) και πιο συγκεκριμένα στο υπόγειο του κτηρίου. Περιέχει ως επί το πλείστον κάθε είδους δυτικά comics και κάποια manga.

Η πρώτη εντύπωση που δίνεται στον επισκέπτη είναι πως βρίσκεται σε ένα μεσαιωνικό κάστρο, ίσως εξαιτίας των πέτρινων τοίχων και της μικρής έκτασης του χώρου, που αφήνει μια αίσθηση οικειότητας και ηρεμίας. Στο κέντρο του χώρου βρίσκεται ένα κεντρικό τραπέζι με οχτώ θέσεις για να ανάγνωση και γύρω του είναι τα ράφια γεμάτα με δημοφιλείς αλλά και λιγότερο γνωστούς τίτλους. Ο αριθμός του περιεχομένου ανέρχεται σε 2.000 διεθνείς και εγχώριους τίτλους comics και graphic novels. Λογικά θα υπάρξει ανανέωση στη πορεία αλλά η ήδη υπάρχουσα ποικιλία δεν θα αφήσει κανένα δυσαρεστημένο, πράγμα που φαίνεται από την τρομερή απήχηση των εγκαινίων.

11004240_10153023745237973_1098546827_n

Υπάρχουν 2 ειδών συνδρομές η ετήσια και η εφ όρου ζωής. Η πρώτη κοστίζει 80 ευρώ και το όριο δανεισμού είναι 5 κομμάτια ανά δύο εβδομάδες, ενώ η δεύτερη κοστίζει 600 ευρώ και το όριο δανεισμού είναι 10 κομμάτια ανά δύο εβδομάδες, όπως επίσης και δωρεάν συμμετοχή σε 4 σχετικά εργαστήρια. Γενικά, στο χώρο, προβλέπεται να διενεργούνται εκθέσεις, ομιλίες, παρουσιάσεις και σεμινάρια με σκοπό την ενημέρωση και την εξοικείωση του κοινού με την κουλτούρα της επιστημονικής, επικής και ηρωικής φαντασίας καθώς στόχος φαίνεται να είναι η δημιουργία ενός τόπου συνάντησης για τους λάτρεις του είδους.

10958035_10153023745762973_1833134243_n

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία  της Comicdom Press και του δικτύου κοινωνικής επιχειρηματικότητας, Impact Hub Athens και σύντομα θα είναι έτοιμη και η επίσημη ιστοσελίδα της: athenscomicslibrary.gr. Φιλικό περιβάλλον, μεράκι και καλή διάθεση είναι τα εφόδια για μια έξυπνη και πολλά υποσχόμενη επιχειρηματική κίνηση που αξίζει την στήριξη και τον θαυμασμό μας.

Γιούλη Ρέτζικα

«Nana»- Ένα cheezy anime για χαλάρωση

Ίσως έχω αναφέρει ξανά ότι τα manga χωρίζονται σε κατηγορίες, υπάρχει λοιπόν η κατηγορία Josei, ιδανική για εξεταστικές περιόδους κατά τις οποίες θέλουμε απλά και λίγο cheesy προϊόντα για να χαλαρώσουμε. Τα Josei αφορούν κυρίως σε ενήλικες γυναίκες και ως επί το πλείστον έχουν θεματική σχετική με έρωτες, ερωτικά τρίγωνα, τετράγωνα, η διάφορα σχήματα, συνήθως είναι ρεαλιστικοί (δηλαδή δεν έχουν στοιχεία φάντασυ) και συχνά δραματικοί, χωρίς εξιδανικευμένο τέλος.

nana_1

Ένα από τα πιο δημοφιλή Josei manga είναι το Nana, από την  Ai Yazawa που κυκλοφορούσε τη περίοδο 2000-2009 και θεωρητικά δεν έχει ολοκληρωθεί. Υπάρχουν δύο μέτριες Live action ταινίες ιαπωνικής παραγωγής και φυσικά το άνιμε που προβλήθηκε πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 2006 και έχει 47 επεισόδια.

Η ιστορία μας γνωρίζει την Nana ένα απλό κορίτσι της επαρχίας, γλυκό, ονειροπόλο, αφελές χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες που αποφασίζει να ακολουθήσει το αγόρι της στη πόλη, όπου αυτός σπουδάζει. Στο τρένο κάθεται δίπλα σε μια εντυπωσιακή κοπέλα με ροκ ντύσιμο και ένα μεγάλο δακτυλίδι με την υπογραφή της vivienne westwood, πιάνουν τη κουβέντα και φανερώνεται ότι η μυστηριώδης κοπέλα λέγεται επίσης Nana και είναι (post) punk τραγουδίστρια. Μετά από μια σύμπτωση, θα θελήσουν το ίδιο διαμέρισμα και τελικά για οικονομικούς λόγους θα καταλήξουν να συγκατοικούν, καθώς μπορεί να είναι αντίθετες σε όλα, αλλά έχουν κοινό παρορμητικό τρόπο λήψης αποφάσεων. Φυσικά γίνονται κάτι σαν αδερφές, στηρίζουν και βοηθούν η μία την άλλη ενώ ανακαλύπτουν τα φαντάσματα του παρελθόντος που τις έκαναν να φύγουν από το σπίτι τους και προσπαθούν να τα νικήσουν. Το αν τα καταφέρνουν ή όχι δεν έχει τόση σημασία γιατί η πλοκή εστιάζει στη σχέση τους και στην έννοια της πραγματικής ενήλικης φιλίας.

nana_and_ren_wallpaper_by_shadowcat1510

Το παραπάνω σε συνδυασμό με το αρκετά προσεγμένο σχέδιο και τα πανέμορφα τραγούδια που κατακλύζουν τη σειρά συνθέτουν ένα αρκετά ενδιαφέρον θέαμα, ενώ τα δραματικά στοιχεία που εστιάζουν κυρίως στις ανθρώπινες αδυναμίες και στους ειλικρινείς χαρακτήρες που κάνουν λάθη και δεν φτάνουν εκεί που νόμιζαν ότι ήθελαν, το κάνει διασκεδαστικό και για τους πιο δύσκολους. Προσοχή όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα ηθογραφικό διαμάντι και δεν πλασάρεται σαν τέτοιο. Το Nana είναι εξελιγμένο εφηβικό ρομάντζο, με ήρωες που τρώνε το κεφάλι τους συνεχώς με κουλ τρόπο, έχει έναν κεντρικό πολύ όμορφο και ιδιαίτερο έρωτα, που κάνει τα κορίτσια να χαμογελούν, ωραίο στυλ και ωραία μουσική. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Γιούλη Ρέτζικα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ Walt Disney Studios. PART 1.

Το 2014 πέρασε και εδώ στο Τουτέστιν το γιορτάζουμε. Η στήλη «anime», την οποία επιμελούμαι, δεν έχει κλείσει ούτε χρόνο και προσπαθεί δειλά δειλά να καλύψει τα καλύτερα της τέχνης των κινουμένων σχεδίων. Καθώς, λοιπόν, είναι καινούρια αποφάσισα, αντί για αφιέρωμα στη χρονιά που πέρασε, να κάνω μια μικρή ιστορική αναδρομή, εμπλουτισμένη με μικρά trivia, στον κολοσσό του είδους, την Disney και πιο συγκεκριμένα στις κλασικές, ταινίες κινουμένων σχεδίων του στούντιο. Να σημειωθεί πως δεν πρέπει να συγχέονται οι ταινίες των Walt Disney Studios, με αυτές του στούντιο Disney Pixar, καθώς η δεύτερη αποτελεί αγορά της πρώτης, είναι μεν κομμάτι της, αλλά αρχικά δεν σχετιζόταν μαζί της. Oι πληροφορίες είναι πολλές και αρκετά ενδιαφέρουσες για να παραληφθούν και κατά συνέπεια το «Αφιέρωμα στα κινούμενα σχέδια της Disney Pictures» θα χωριστεί σε δύο μέρη.

1

Όλα ξεκίνησαν το 1923 με τη βωβή ταινία μικρού μήκους – συνδυασμό live action με κινούμενα σχέδια: «Αlice’s Wonderland» (δεν είχε προβληθεί για το κοινό και μπορεί να βρεθεί στα bonus της συλλεκτικής έκδοσης της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων»). Ο Walt Disney έχοντας φύγει από γερή διαμάχη με τους πρώτους του συνεργάτες σκέφτεται να κάνει την Αλίκη σειρά με τίτλο Alice Comedies και να φτιάξει δικό του στούντιο. Έτσι μαζί με τον αδερφό του Roy φτιάχνουν το Disney Brothers Cartoon Studio, η οποία το 1926 μετονομάστηκε σε Walt Disney Studio. Η σειρά δεν πήγε καλά και ο Walt φτιάχνει τον Oswald τον Τυχερό Λαγό, ο οποίος όμως καταλήγει να ανήκει στη Universal, μετά από μια μεγάλη διαμάχη η οποία στέρησε από τo στούντιο Disney τους κύριους σχεδιαστές του. Λίγο πολύ η απώλεια του Oswald οδήγησε τον Walt στη δημιουργία του ποντικιού Mortimer Mouse, το οποίο χάρη στη σύζυγο του Walt, Lilian, μετονομάστηκε σε Mickey. Έτσι, το 1928 έχουμε το ντεμπούτο του πρώτου καρτούν με συγχρονισμένο ήχο, με πρωταγωνιστή τον Mickey Mouse και τίτλο «Το Ατμόπλοιο Willie». Η επιτυχία ήταν τεράστια και ακολούθησαν κι άλλα καρτούν μικρού μήκους, όπου γεννήθηκαν οι γνωστοί ήρωες της παρέας του Mickey, δίνοντας στο στούντιο την οικονομική δυνατότητα για ψιλότερους στόχους.

Το Δεκέμβριο του 1937, μετά από τρία χρόνια προετοιμασίας, το παιδικό όνειρο του Walt γίνεται πραγματικότητα και κάνει πρεμιέρα η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους με τίτλο «Η Χιονάτη και οι Εφτά Νάνοι». Έκανε ρεκόρ πωλήσεων για την εποχή, παρότι οι του Hollywood τότε ήταν πεπεισμένοι ότι θα πατώσει. Λέγεται πως στη πρεμιέρα χρειάστηκε να αντικατασταθούν τα βελούδινα καθίσματα γιατί όλα τα παιδιά είχαν κατουρηθεί στην όψη της γριάς μάγισσας (παιδικός εφιάλτης για πολλούς από μας). Επίσης λέγεται πως ήταν η αγαπημένη ταινία του Αδόλφου Χίτλερ (και πολλών άλλων, λογικά, αφού ήταν πρωτοποριακή για την εποχή της). Το συμβόλαιο της Adriana Caselotti (φωνή της Χιονάτης) δεν την άφηνε να ξανατραγουδήσει σε ταινία, γιατί ο Walt ήθελε η φωνή της Χιονάτης να είναι μοναδική. Ακόμα και στις μεταγλωττίσεις οι άριες της μένουν άθικτες. Ο Walt ήθελε εμφάνιση της μητέρας της Χιονάτης, πιο μεγάλο ρόλο στο πρίγκιπα και αναπαράσταση και των τριών αποπειρών δολοφονίας της Χιονάτης, αλλά έχοντας εστιάσει τόσο πολύ στους Νάνους και το κωμικό στοιχείο, όλα τα παραπάνω δεν χωρούσαν.

2

Η Χιονάτη λοιπόν έθεσε τα θεμέλια μια αυτοκρατορίας. Το 1940 ακολούθησαν οι οικονομικές αποτυχίες «Πινόκιο» και η «Fantasia» (ύμνος στη λατρεία του Walt για την κλασική μουσική). Το 1941 το «Dumbo» και το 1942 to «Bambi», έκαναν και θα κάνουν εκατομμύρια παιδιά να κλαίνε, όπως έκλαψε και ο Walt γιατί αποτέλεσαν οικονομική καταστροφή (ίσως γιατί κανείς δεν θέλει να βλέπει μανάδες να πεθαίνουν οι να φυλακίζονται εν καιρώ πολέμου). Με την συμμετοχή των Η.Π.Α. στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το στούντιο άδειασε, καθώς πολλοί κλήθηκαν να πολεμήσουν, αλλά παρήγαγε τα «Victory Through Air Power»,το μικρού μήκους «Education for Death», που είχαν πολεμικό περιεχόμενο και το αντιναζιστικό, σατυρικό «Der Fuehrer’s Face» με τον Donald. Ακολούθησε μια δεκαετία με κινούμενα σχέδια μικρού μήκους και παραγωγές ταινιών που συνδύαζαν live action μαζί με cartoon, που δεν απέφεραν κέρδη και οδήγησαν την εταιρία στα όρια της καταστροφής. Τα «Ο Μίκυ και η Φασολιά», «Make Mine Music», «Melody Time», «The Adventures of Ichabod and Mr. Toad» δημιουργήθηκαν και προβλήθηκαν τότε.

Το 1950 το στούντιο τα έπαιξε όλα για όλα ποντάροντας ξανά σε μεταφορά παραμυθιού των Γκριμ σε μεγάλου μήκους ταινία , ακολουθώντας την συνταγή της Χιονάτης. Η Σταχτοπούτα στην αρχή φορούσε αγροτικά ρούχα, μιλούσε στα ζώα και δεν άφησε πολύ χώρο για την ανάπτυξη του πρίγκιπα (για άλλη μια φορά είχαν γραφτεί πριγκιπικές σκηνές, αλλά ο καημένος κατέληξε να μην έχει ούτε όνομα). Η μεταμόρφωση του φορέματός της, ήταν η αγαπημένη σκηνή του Walt. Έφερε τόσα έσοδα που όχι μόνο έσωσε το στούντιο, αλλά οδήγησε και στη δημιουργία του γνωστού σε όλους θεματικού πάρκου με το όνομα Disneyland και για αυτό το λόγο το παλάτι της έγινε σήμα κατατεθέν και λογότυπο της εταιρίας αργότερα. Το 1951 ακολούθησε η «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» και το 1953 ο «Πήτερ Παν», έργα που είχαν ξεκινήσει να παράγονται κατά τον πόλεμο.

Από το 1954, που άνοιξε η Disneyland και μετά, το στούντιο απλά παίρνει φωτιά και κάνει σειρές στη τηλεόραση και ταινίες live action. Από κινούμενα σχέδια παράγει το 1955 το «Λαίδη και Αλήτης» και το 1959 την «Ωραία Κοιμωμένη». Εδώ ξανακολουθείται η τακτική με τα αγροτικά ρούχα και την ομιλία στα ζώα αλλά επιτέλους ο πρίγκιπας έχει ουσιαστικό ρόλο, πράγμα που ήταν καημός του Walt. Επίσης χρησιμοποιείται μεγάλο μέρος του ομωνύμου μπαλέτου του Tchaikovsky αυτούσιο, πράγμα που επίσης ήταν παιδικό όνειρο του Walt. To 1961 δημιουργούνται τα «101 Σκυλακια Δαλματίας» που είναι και η τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων υπό την επίβλεψη του Walt Disney, καθώς τον Δεκέμβριο του 1966, λίγο μετά τα γενέθλιά του, πεθαίνει από καρκίνο στους πνεύμονες. Το 1963 είχε βγει και το «Σπαθί του Βασιλιά Αρθούρου» που δεν ήταν ιδιαίτερα πετυχημένο.

3

Από εκεί και πέρα, αν και η Disney ήταν πλέον ακλόνητη οικονομικά, ακολούθησαν μουδιασμένες δεκαετίες στον τομέα των cartoon. Το πάρκο και οι υπόλοιπες παραγωγές ήταν το κύριο πεδίο κερδών. Παρόλα αυτά το 1969 έκανε πρεμιέρα το «Βιβλίο της Ζούγκλας» στο οποίο δούλευε ο Walt πριν αρρωστήσει. Οι «Αριστόγατες» ακολουθούν το 1970 και παίρνουν χορευτικές κινήσεις από τη Χιονάτη, τις οποίες μοιράζονται με την επόμενη ταινία, τον «Ρομπέν των Δασών (1973)». Μετά έχουμε το «Μπερνάρ και Μπίανκα (The Rescuers)», το «Οι περιπέτειες του Γουίνι (1977)», το «Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο (1981)», το «Μαύρο Τσουκάλι (1985)», «το The Great Mouse Detective (1986)» και το «Οliver and Company (1988)»

Βλέπουμε πως η Disney γνώρισε μια αδρανή περίοδο στο τομέα κινούμενα χέδια και ασχολήθηκε μόνο με ζωάκια πρωταγωνιστές (με εξαίρεση το μαύρο τσουκάλι). Παρόλα αυτά συνέχιζε να παράγει συνδυασμούς live action με κινούμενα σχέδια και η επιτυχία το 1988 του «Roger Rabbit», έθεσε σε δράση την κοιμισμένη ναυαρχίδα της εταιρίας, το στούντιο κινουμένων σχεδίων. Ο συνθέτης Alan Menken θα εισέρθει στην δημιουργική ομάδα και η εποχή της λεγόμενης «Αναγέννησης της Disney» θα ξεκινήσει παράγοντας τις λατρεμένες ταινίες κινουμένων σχεδίων των 90ς.

To be continued…

Κείμενο: Γιούλη Ρέτζικα

Cowboy Bebop

Ρετρό επιστημονική φαντασία, πολεμικές τέχνες, κλασικό western, διάσπαρτη film noir αισθητική και πιστολίδι, υπό τρομερά αισθησιακούς τζαζ ήχους, με animation ρεαλιστικό και arty αποτελούν την σύνθεση του Comboy Bebop. Και ναι, που να πάρει, είναι κινούμενα σχέδια του 1998.

Spike.Spiegel.full.212683

Αρχικά γνωρίζουμε τον Spike Spiegel και τον Jet Black, o πρώτος έχει κάτι από Bruce Lee (τον οποίο θαυμάζει) με σημάδι αντίστοιχο του Λούκι Λουκ (στον οποίο φέρνει λίγο έτσι που καπνίζει) και ο δεύτερος είναι ένας σοβαρός και καλόκαρδος, πρώην διαγαλαξιακός αστυνομικός με βιονικό χέρι. Οι δυο τους μένουν στο διαστημόπλοιο του Jet, που ονομάζεται Bebop και κυνηγούν επικηρυγμένους, κάνοντας συχνά γκάφες, μα έχοντας πάντα αμίμητο στυλ. Χωρίς να το καταλάβουν θα βρεθούν να συγκατοικούν στο Bebop και να συνεργάζονται με την σέξι κλέφτρα: Faye Valentine, την διαβόητη δεκατριάχρονη, παράξενη και αξιαγάπητη χάκερ: Ed και το πιο έξυπνο corgi του γαλαξία: Ein.

Οι πέντε τους θα μπλέξουν σε πολλές περιπέτειες και θα μας αφηγηθούν σιγά σιγά τα μυστικά τους (που δεν είναι και λίγα) σε 26 επεισόδια, τα περισσότερα απ’ τα οποία είναι αυτοτελή. Κάθε επεισόδιο μπορεί να είναι είτε πιο κωμικό και ανάλαφρο, είτε πιο μυστηριώδες και σκοτεινό, χωρίς ποτέ να ξεπερνά τη μοναδική αισθητική που κάνουν το Bebop τόσο ιδιαίτερο. Οι κωμικές ιστορίες δεν γίνονται ποτέ σαχλές και οι πιο δραματικές κυλάνε αρμονικά, ενώ δεν γίνονται ποτέ δακρύβρεχτες. Οι δυνατές σκηνές μεταφέρουν το βάρος των συναισθημάτων μετρημένα και με κομψότητα, χωρίς λυρισμούς και δραματικές μουσικές.

Προσπάθησα να βρω μια λέξη για να περιγράψω αυτή την άριστη σκηνοθετική απόδοση του Shinichirō Watanabe, την ισορροπημένη σεναριακή ροή της Keiko Nobumoto και την καλλιτεχνική απόδοση χαρακτήρων του Toshihiro Kawamoto που συνθέτουν το Cowboy Bebop. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη: «smooth». Κλείνοντας θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην πανέμορφη μουσική επένδυση από την Yoko Kanno και να υπογραμμίσω την αγάπη μου για τα έξι τελευταία επεισόδια της σειράς όπου βρίσκεται η επιτομή του έργου. Το noir φινάλε απλά υμνεί την καλαισθησία της τζαζ αρμονίας του συνόλου. Σε περίπτωση που κάποιος δεν χορτάσει από τη σειρά, το «Cowboy Bebop: The movie» αφηγείται άλλη μια περιπέτεια του λατρεμένου πληρώματος.

Για να πάρετε μια πιο συγκεκριμένη ιδέα για το τι σημαίνει «Cowboy Bebop», ρίξτε μια ματιά στο ακόλουθο link (ending song), όπου περικλείεται όλη η ουσία του και το περιγράφει καλύτερα από οποιοδήποτε κείμενο. See you space cowboys.

Κείμενο: Γιούλη Ρέτζικα