Το IN-EDIT επιστρέφει στην Αθήνα

12525194_1097802680230485_7768670306651164212_o

Το 2003, στη Βαρκελώνη, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά ένα φεστιβάλ που πρόβαλε ντοκιμαντέρ για σπουδαίους μουσικούς και μουσικές, φέρνοντας στο φως ένα παραμελημένο μέχρι εκείνη τη στιγμή κινηματογραφικό είδος: το μουσικό ντοκιμαντέρ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | EVENT | OFFICIAL PAGE | TICKETS

Δεκατρία χρόνια μετά, το IN-EDIT, είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ στον κόσμο. Έχει πραγματοποιηθεί σε περισσότερες από δεκαπέντε πόλεις παγκοσμίως, από την Πόλη του Μεξικού μέχρι το Βερολίνο και από το Σαντιάγο μέχρι τη Μαδρίτη, ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς των απανταχού φίλων της μουσικής και του σινεμά. Το In-Edit Festival είναι το παρασκήνιο του μουσικού κόσμου. Καταγράφει με την ίδια ειλικρίνεια τις στιγμές δόξας αλλά και τις εντάσεις, τις αποτυχίες και τις συγκινήσεις που μόνο η μουσική μπορεί να προκαλέσει. Καταγράφει τον παγκόσμιο χαρακτήρα της μουσικής αλλά και την αλλαγή των αποχρώσεών της, ανάλογα με τη χώρα, την πόλη ή τη γλώσσα.

Το IN-EDIT Festival, ήρθε στην Ελλάδα το 2014, με πρώτη στάση τη Θεσσαλονίκη ενώ την επόμενη χρονιά, διοργανώθηκε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις: στην Αθήνα το Φεβρουάριο και στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο. Το 2016, έχοντας συμπληρώσει τα δεκατρία του χρόνια, το IN-EDIT ξεκίνησε το παγκόσμιο ταξίδι του από τη Βαρκελώνη και πριν ταξιδέψει για πρώτη φορά στην Ιταλία και την Ολλανδία, επιστρέφει στην Αθήνα!

Υποψηφιότητες Oscars 2016

Δείτε τις φετινές υποψηφιότητες που μόλις ανακοινώθηκαν: 

file_610726_2016-oscar-predictions-best-actor-640x320

ΤΑΙΝΙΑ
“The Big Short” Brad Pitt, Dede Gardner and Jeremy Kleiner, Producers
“Bridge of Spies” Steven Spielberg, Marc Platt and Kristie Macosko Krieger, Producers
“Brooklyn” Finola Dwyer and Amanda Posey, Producers
“Mad Max: Fury Road” Doug Mitchell and George Miller, Producers
“The Martian” Simon Kinberg, Ridley Scott, Michael Schaefer and Mark Huffam, Producers
“The Revenant” Arnon Milchan, Steve Golin, Alejandro G. Iñárritu, Mary Parent and Keith Redmon, Producers
“Room” Ed Guiney, Producer
“Spotlight” Michael Sugar, Steve Golin, Nicole Rocklin and Blye Pagon Faust, Producers

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
“The Big Short” Adam McKay
“Mad Max: Fury Road” George Miller
“The Revenant” Alejandro G. Iñárritu
“Room” Lenny Abrahamson
“Spotlight” Tom McCarthy

Α’ ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Bryan Cranston in “Trumbo”
Matt Damon in “The Martian”
Leonardo DiCaprio in “The Revenant”
Michael Fassbender in “Steve Jobs”
Eddie Redmayne in “The Danish Girl”

Β’ ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Christian Bale in “The Big Short”
Tom Hardy in “The Revenant”
Mark Ruffalo in “Spotlight”
Mark Rylance in “Bridge of Spies”
Sylvester Stallone in “Creed”

Α’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ
Cate Blanchett in “Carol”
Brie Larson in “Room”
Jennifer Lawrence in “Joy”
Charlotte Rampling in “45 Years”
Saoirse Ronan in “Brooklyn”

Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ
Jennifer Jason Leigh in “The Hateful Eight”
Rooney Mara in “Carol”
Rachel McAdams in “Spotlight”
Alicia Vikander in “The Danish Girl”
Kate Winslet in “Steve Jobs”

ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
“The Big Short” Screenplay by Charles Randolph and Adam McKay
“Brooklyn” Screenplay by Nick Hornby
“Carol” Screenplay by Phyllis Nagy
“The Martian” Screenplay by Drew Goddard
“Room” Screenplay by Emma Donoghue

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
“Bridge of Spies” Written by Matt Charman and Ethan Coen & Joel Coen
“Ex Machina” Written by Alex Garland
“Inside Out” Screenplay by Pete Docter, Meg LeFauve, Josh Cooley; Original story by Pete Docter, Ronnie del Carmen
“Spotlight” Written by Josh Singer & Tom McCarthy
“Straight Outta Compton” Screenplay by Jonathan Herman and Andrea Berloff; Story by S. Leigh Savidge & Alan Wenkus and Andrea Berloff

ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ
“Anomalisa” Charlie Kaufman, Duke Johnson and Rosa Tran
“Boy and the World” Alê Abreu
“Inside Out” Pete Docter and Jonas Rivera
“Shaun the Sheep Movie” Mark Burton and Richard Starzak
“When Marnie Was There” Hiromasa Yonebayashi and Yoshiaki Nishimura

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
“Carol” Ed Lachman
“The Hateful Eight” Robert Richardson
“Mad Max: Fury Road” John Seale
“The Revenant” Emmanuel Lubezki
“Sicario” Roger Deakins

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
“Bridge of Spies” Production Design: Adam Stockhausen; Set Decoration: Rena DeAngelo and Bernhard Henrich
“The Danish Girl” Production Design: Eve Stewart; Set Decoration: Michael Standish
“Mad Max: Fury Road” Production Design: Colin Gibson; Set Decoration: Lisa Thompson
“The Martian” Production Design: Arthur Max; Set Decoration: Celia Bobak
“The Revenant” Production Design: Jack Fisk; Set Decoration: Hamish Purdy

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
“Carol” Sandy Powell
“Cinderella” Sandy Powell
“The Danish Girl” Paco Delgado
“Mad Max: Fury Road” Jenny Beavan
“The Revenant” Jacqueline West

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
“Amy” Asif Kapadia and James Gay-Rees
“Cartel Land” Matthew Heineman and Tom Yellin
“The Look of Silence” Joshua Oppenheimer and Signe Byrge Sørensen
“What Happened, Miss Simone?” Liz Garbus, Amy Hobby and Justin Wilkes
“Winter on Fire: Ukraine’s Fight for Freedom” Evgeny Afineevsky and Den Tolmor

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
“Body Team 12” David Darg and Bryn Mooser
“Chau, beyond the Lines” Courtney Marsh and Jerry Franck
“Claude Lanzmann: Spectres of the Shoah” Adam Benzine
“A Girl in the River: The Price of Forgiveness” Sharmeen Obaid-Chinoy
“Last Day of Freedom” Dee Hibbert-Jones and Nomi Talisman

ΜΟΝΤΑΖ
“The Big Short” Hank Corwin
“Mad Max: Fury Road” Margaret Sixel
“The Revenant” Stephen Mirrione
“Spotlight” Tom McArdle
“Star Wars: The Force Awakens” Maryann Brandon and Mary Jo Markey

ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΤΑΙΝΙΑ
“Embrace of the Serpent” Colombia
“Mustang” France
“Son of Saul” Hungary
“Theeb” Jordan
“A War” Denmark

ΜΑΚΙΓΙΑΖ
“Mad Max: Fury Road” Lesley Vanderwalt, Elka Wardega and Damian Martin
“The 100-Year-Old Man Who Climbed out the Window and Disappeared” Love Larson and Eva von Bahr
“The Revenant” Siân Grigg, Duncan Jarman and Robert Pandini

ΜΟΥΣΙΚΗ
“Bridge of Spies” Thomas Newman
“Carol” Carter Burwell
“The Hateful Eight” Ennio Morricone
“Sicario” Jóhann Jóhannsson
“Star Wars: The Force Awakens” John Williams

ΤΡΑΓΟΥΔΙ
“Earned It” from “Fifty Shades of Grey”
Music and Lyric by Abel Tesfaye, Ahmad Balshe, Jason Daheala Quenneville and Stephan Moccio
“Manta Ray” from “Racing Extinction”
Music by J. Ralph and Lyric by Antony Hegarty
“Simple Song #3” from “Youth”
Music and Lyric by David Lang
“Til It Happens To You” from “The Hunting Ground”
Music and Lyric by Diane Warren and Lady Gaga
“Writing’s On The Wall” from “Spectre”
Music and Lyric by Jimmy Napes and Sam Smith

ΜΟΝΤΑΖ ΗΧΗΤΙΚΩΝ ΕΦΕ
“Mad Max: Fury Road” Mark Mangini and David White
“The Martian” Oliver Tarney
“The Revenant” Martin Hernandez and Lon Bender
“Sicario” Alan Robert Murray
“Star Wars: The Force Awakens” Matthew Wood and David Acord

ΗΧΟΣ
“Bridge of Spies” Andy Nelson, Gary Rydstrom and Drew Kunin
“Mad Max: Fury Road” Chris Jenkins, Gregg Rudloff and Ben Osmo
“The Martian” Paul Massey, Mark Taylor and Mac Ruth
“The Revenant” Jon Taylor, Frank A. Montaño, Randy Thom and Chris Duesterdiek
“Star Wars: The Force Awakens” Andy Nelson, Christopher Scarabosio and Stuart Wilson

ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ
“Ex Machina” Andrew Whitehurst, Paul Norris, Mark Ardington and Sara Bennett
“Mad Max: Fury Road” Andrew Jackson, Tom Wood, Dan Oliver and Andy Williams
“The Martian” Richard Stammers, Anders Langlands, Chris Lawrence and Steven Warner
“The Revenant” Rich McBride, Matthew Shumway, Jason Smith and Cameron Waldbauer
“Star Wars: The Force Awakens” Roger Guyett, Patrick Tubach, Neal Scanlan and Chris Corbould

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ
“Bear Story” Gabriel Osorio and Pato Escala
“Prologue” Richard Williams and Imogen Sutton
“Sanjay’s Super Team” Sanjay Patel and Nicole Grindle
“We Can’t Live without Cosmos” Konstantin Bronzit
“World of Tomorrow” Don Hertzfeldt

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
“Ave Maria” Basil Khalil and Eric Dupont
“Day One” Henry Hughes
“Everything Will Be Okay (Alles Wird Gut)” Patrick Vollrath
“Shok” Jamie Donoughue
“Stutterer” Benjamin Cleary and Serena Armitage


Πηγή: Cinemag

87th

Επίσημη Πρεμιέρα του «Forget Me Not» του Γιάννη Φάγκρα στην Αλκυονίδα

Μια από τις ταινίες που περιμέναμε ήδη από το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, έκανε χθες το βράδυ την επίσημη πρεμιέρα της στον κινηματογράφο Αλκυονίς. Η αίθουσα γέμισε από κόσμο, καθώς και από ορισμένους συντελεστές, ενώ ο ίδιος ο σκηνοθέτης Γιάννης Φάγκρας μας καλωσόρισε προλογίζοντας εν συντομία αυτό το ταξίδι – όπως το ονόμασε ο ίδιος- το οποίο ελπίζει να  ταξιδέψει καθέναν από μας. Η ατμόσφαιρα της ταινίας, το ταξίδι ενός σύγχρονου Οδυσσέα, η άγρια ομορφιά των κυμάτων της θάλασσας, και η ατόφια αγάπη που δεν δαμάζεται από τίποτα, είναι μερικά από τα αυτά που μας άφησε το γκριζωπό έργο του Γιάννη Φάγκρα. Έτσι λοιπόν στις παγωμένες θάλασσες της Αλάσκας το ταξίδι του “Forget Me Not” μας φέρνει πιο κοντά στη ζωή, την αγάπη και τα όριά μας.

47-1--2-thumb-large

Με ένα μελαγχολικό στριπτίζ σε μπαρ της Ν. Ορλεάνης, εισαγόμαστε στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Φάγκρα, δεκατρία χρόνια μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο του «Πες στη Μορφίνη Ακόμα τη Ψάχνω». Το «Forget Me Not» είναι μια ταινία για τη μοναξιά, για την αγάπη που φτάνει ως την άκρη του κόσμου (κυριολεκτικά).

Ο άξονας της ταινίας είναι ο κεντρικός της χαρακτήρας, δηλαδή ο Άλεξ (Γιάννης Στάνκογλου) που ζει στη Ν. Ορλεάνη και δουλεύει τα βράδια σε μπαρ, όμως η πραγματική του ικανότητα είναι οι καταδύσεις. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, τον περιμένει η Δάφνη (Αλίκη Δανέζη-Knutsen) που είναι αφοσιωμένη σε αυτόν, προειδοποιώντας τον πως «δεν υπάρχουν Πηνελόπες πια», δηλαδή πως εκείνη δεν είναι διατεθειμένη να τον περιμένει άπραγη να επιστρέψει. Μία κλήση στον Άλεξ για δουλειά στην άλλη πλευρά της χώρας (και το τέλμα του κόσμου) δίνει το έναυσμα στη δράση της ταινίας και την αρχή του ταξιδιού του ήρωα.

Δεν παρακολουθούμε συχνά road movies που γίνονται με πλοία, αλλά στο «Forget Me Not» ο όρος αυτός βοηθά να κατανοήσουμε, ως ένα βαθμό, την πορεία του φιλμ. Η μοναξιά του ήρωα, μεταφράζεται σε μοναξιά του τόπου, των ντόπιων, στην απομόνωση που προσφέρουν οι απόκρημνες περιοχές της Γης, αλλά και οι δρόμοι, είτε αυτοί είναι θαλάσσιοι είτε στη στεριά. Παράλληλα, ο χρόνος που νοείται ως κανονικότητα βασανίζει όλους τους χαρακτήρες της ταινίας. Στο Βορρά ο χρόνος αλλάζει μορφή, οι ρυθμοί χωλαίνουν. Και ο Jeff (Thor Gouker), ο πιο ευδιάθετος από τους χαρακτήρες, υπενθυμίζει στον Άλεξ -και κυρίως σε όλους εμάς- όσα έχουν πραγματικά σημασία στη ζωή, σ’ έναν πολύ όμορφο διάλογο που μοιράζονται οι δυο τους.

tbssozi9chm4mcivl7r0reykugw1wpxbu_swz8h8rck06a3cxwseovvkohe8vlrd9rhbtuol9ojwhkeungrljs8kqcbga2u2mburyi7_n4qdyerrbu8dwfsssxkhjnlom

Από την άλλη βρίσκεται η Δάφνη. Ο άνθρωπος που αγάπησε πραγματικά ο Άλεξ, αλλά φαίνεται να αποφεύγει. Εκείνη προσπαθεί να τον πλησιάσει, ώσπου τελικά να πάρει την απόφαση να έρθει να τον βρει. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ταινίας η παρουσία της Δάφνης επεμβαίνει στη βασική δράση, ακριβώς όπως και στη ζωή του ήρωα. Ταξιδεύουν «μαζί» οι δυο τους, μέχρι τη στιγμή που θα «συναντηθούνε».

Η ταινία είναι καλλιτεχνικά άρτια, από τη σκηνοθεσία μέχρι το soundtrack. Η κινησιολογία και χρήση της κάμερας από το διευθυντή φωτογραφίας Πέτρο Σαλαπάτα χωρίς φλυαρίες, παραδίδει μια εξαιρετική εικονογράφηση, ενώ στον τομέα του ήχου, οι country ντόπιες αναφορές συνδυάζονται ιδανικά με τις ηλεκτρικές επεμβάσεις του Άκη Καπράνου. Μια ταινία «χειροποίητη», όπως μας είπε ο σκηνοθέτης μετά την προβολή, που είχε ως βασικό συνεργείο σε μεγάλο μέρος της ταινίας μόλις τέσσερα άτομα, και που φτιάχτηκε με τη συμβολή όλων σε κάθε τμήμα της δημιουργίας.

Το «Forget Me Not» είναι μια ταινία που μας υπενθυμίζει πως σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Γι’ αυτό και το -ανοιχτό- τέλος της ταινίας είναι τόσο όμορφο. Ο Γιάννης Φάγκρας δεν ήθελε να μοιραστεί με το κοινό τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί θα χανόταν όλη η μαγεία του φιλμ, και αντιπρότεινε να κουβεντιάσουμε μεταξύ μας την ταινία και να βρούμε μια δική μας απάντηση. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

Επιμέλεια κειμένου: Κωνσταντίνα Κερκελέ

Κριτική ταινίας: Γιάννης Καντέα- Παπαδόπουλος

The Lobster – Εσύ τι ζώο θα γινόσουν;

Ο Γιώργος Λάνθιμος είναι μια περσόνα που έχει σχολιαστεί πολύ και έχει εκτιμηθεί κατά το ήμισυ. Μετά τον πολυσυζητημένο «Κυνόδοντα» κατάφερε να διχάσει και να ακουστεί το όνομα του παντού. Η τελευταία του ταινία (και η πρώτη αγγλόφωνη του σκηνοθέτη), έχει ταξιδέψει στα περισσότερα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, κερδίζοντας μάλιστα το Βραβείο Επιτροπής στα πλαίσια του 68ου Φεστιβάλ των Καννών. Επιτυχία ή όχι, ο Λάνθιμος έχει χτίσει γερά τα θεμέλια μιας αξιοσημείωτης-αν όχι αξέχαστης- φιγούρας στα κινηματογραφικά χρόνια που διανύουμε και θα διανύσουμε. Δεν πρόκειται για κανένα παίνεμα επειδή πρόκειται για Έλληνα δημιουργό, αλλά για μια ατόφια κριτική που έχει εντυπωθεί καλά και δεν είναι άλλη από μια ηχηρή αναγνώριση της τέχνης του. Δεν μιλάμε για μια ιδιαιτερότητα, ούτε είναι τόσο εύκολα τα λόγια. Αφήστε προκαταλήψεις, και τις συγκρίσεις και καλωσορίστε το σινεμά του Γιώργου Λάνθιμου.

11199399_417058061806422_2132498117_n

Σε ένα φουτουριστικό τοπίο, ο κάθε εργένης της κοινωνίας συλλαμβάνεται και μεταφέρεται σε ένα ξενοδοχείο στο οποίο καλείται μέσα σε 45 μέρες να βρει το άλλο του μισό. Αν δεν τα καταφέρει, μετά το πέρας και της τελευταίας του μέρας θα τον μεταμορφώσουν σε ένα ζώο το οποίο έχει διαλέξει ο ίδιος. Και εδώ κάπου προδίδεται ο τίτλος της ταινίας. Ο Ντέιβιντ (Colin Farrell), περνώντας τις μέρες του υπό αυτό τον ασφυκτικό κλοιό, και αφού θα διαπιστώσει πως δεν μπορεί να ξεφύγει και να ξεγελάσει, θα καταφέρει να το σκάσει και να κρυφτεί στο δάσος. Εκεί μια άλλη ομάδα κυνηγών, που ζουν ανεξάρτητοι και κρυμμένοι από το εποπτικό μάτι της κοινωνίας, ζει ομαδικά αλλά με την προϋπόθεση ότι ποτέ δεν θα αναπτύξουν συναισθηματικές σχέσεις τα μέλη μεταξύ τους. Σε περίπτωση που αυτός ο κανόνας παραβιαστεί, οι συνέπειες θα είναι επίπονες και καταστροφικές. Μέσα στον νέο του ρόλο, ο Ντέιβιντ θα γνωρίσει μια νέα γυναίκα (Rachel Weisz) , και μη μπορώντας να εμποδίσουν το μοιραίο θα ερωτευτούν παράφορα ζώντας με μυστικές γλώσσες, κρυφά ραντεβού, και υπό το άγρυπνο μάτι της επόπτη της ομάδας που καραδοκεί σαν αρπακτικό.

Το κωμικοτραγικό ακολουθεί το ζωώδες, και το ζωώδες το κωμικοτραγικό. Μια αλληγορία με χιούμορ και κυνισμό ακολουθεί πιστά το «περίεργο» και το παραμυθικό σε ένα περιβάλλον μάλλον δυστοπικό. Είναι λυρικό και έκδηλα ποιητικό, καυτηριάζει τους ασθματικούς ρυθμούς της κοινωνίας και τα πρότυπα επιτυχίας της, ξεκαθαρίζει πως δεκτές μονάδες στους κύκλους της είναι ο δυισμός – το ζευγάρι. Προφανώς δεν μιλάμε για ομοφυλόφιλα ζευγάρια αλλά για ετεροφυλόφιλα με την προϋπόθεση πως ο ένας ταιριάζει τόσο με ον άλλο σε βαθμό ομοιότητας. Αν παραλληλίζει την κοινωνία με την ζούγκλα; Ενδεχομένως. Αλλά το ζήτημα είναι να παρακολουθείς σκηνή προς σκηνή τον ρου της ταινίας και εκείνη θα σε οδηγήσει όπου είναι να σε οδηγήσει. Στο ζήτημα περί φιλοσοφικών συζητήσεων και πασαλειμμάτων η οπτική μου απέχει, ακριβώς επειδή ο πραγματικός διάλογος σε κάθε τι αναπτύσσεται πρώτα και κύρια εσωτερικά. Όπως και να χει είναι σαγηνευτικό και αισθαντικό ακόμα και μέσα από το παράδοξο. Δεν ψάχνει τι είναι αυτό που το λένε αγάπη, το έχει βρει και μάλιστα το ακολουθεί τυφλά!

Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Κερκελέ

Από τις 22/10 στους κινηματογράφους.

9ο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών στο Ινστιτούτο Θερβάντες

Το Caid- Κέντρο Κοινωνίας, Επιστήμης και Τέχνης διοργανώνει για 9η συνεχή χρονιά το Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών στο Ινστιτούτο Θερβάντες από τις 19-25 Οκτωβρίου 2015, περιλαμβάνοντας και φέτος μια πληθώρα από αξιόλογες επιστημονικές ταινίες από όλο τον κόσμο.

Θα προβληθούν οι καλύτερες επιστημονικές ταινίες της χρονιάς, και θα απονεμηθούν βραβεία σε πέντε κατηγορίες: Καλύτερης ταινίας, Καινοτομίας και Τεχνολογίας, Τέχνης, Επικοινωνίας της Επιστήμης, και Κοινού. Θα πραγματοποιηθούν και φέτος μαθητικές προβολές, με σκοπό την επιμόρφωση και την επαφή των νέων με τον κόσμο της επιστήμης.

http://www.caid.center/ | ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ | Facebook Event 

11908583_10153512689521166_7309648991062984352_o

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ


ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

Έναρξη

19:30-20:00  Ομιλία: Στραπατσάκη Μαριάννα -«Η χρήση της Τεχνολογίας στην Τέχνη»

Υπό την αιγίδα του ερευνητικού εργαστηρίου «Διαδραστικών Τεχνών», του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Διάλειμμα 10΄

20:10-21:00  Το μυστήριο της Μόνα Λίζα 53′, Terra Matter, Γαλλία

21:00-21:05  Οι φωνές της σιωπής 1′ 52» (Ειδική προβολή) Στεφανοπούλου Πάμελα, Ελλάδα

Διάλειμμα 10΄

21:15-21:25 Βαν Γκογκ: Διεισδύοντας στα μυστικά της ζωγραφικής του 10′, RTBF, Βέλγιο

21:25-22:15 Το ρολόι της Μέκκα 48′, SL-RASCH GmbH, Γερμανία

Διάλειμμα 10΄

22:25-23:20 Οικοδομικά θαύματα, Αγία Σοφία 55′, NOVA, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής


ΤΡΙΤΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Έναρξη

19:30-19:45 Η δύναμη της θάλασσας 15′, Fundación Cienciapara la Vida, Χιλή

19:45-20:00 Η δύναμη της γης, το κλίμα της Ανταρκτικής αλλάζει 17′, Fundación Cienciapara la Vida, Χιλή

Διάλειμμα 10΄

20:10-21:00 Άβυσσος, η συμμαχία βάθους 52′, CNRS Image, Γαλλία

Διάλειμμα 10΄

21:10-22:00 Δάσος, το διεθνές φαρμακείο 52′, AB International Distribution, Γαλλία

Διάλειμμα 10΄

22:10-23:05 Μεγαλύτερος από τον T-REX 55′, NOVA, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής


ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Έναρξη

19:30-20:30 Το μεγάλο μυστήριο των μαθηματικών 54′, NOVA, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Διάλειμμα 10΄

20:40-21:05 Σουπερ μύθος 25′, RTBF, Βέλγιο

21:05-22:00 Πως φτάσαμε στο σήμερα 56’, Φώς, Αγγλία

Διάλειμμα 10΄

22:10-22:20 Ο κύκλος του άνθρακα 9′, Max Planck Society, Γερμανία

22:20-23:10 Γκέι ή στρέιτ, είναι επιλογή; 52′, Mona Lisa Production, Γαλλία


ΠΕΜΠΤΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Έναρξη

19:30-20:00 Ομιλία: Πάτσης Πάνος, Δρ Αστροφυσικός, Διευθυντής Ερευνών – «Δομή και εξέλιξη των Γαλαξιών»

Διάλειμμα 10΄

20:10-21:05 Το αόρατο διάστημα αποκαλύπτεται 55′, NOVA, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Διάλειμμα 10΄

21:15-22:10 Το εξωγήινο διάστημα αποκαλύπτεται 55′, NOVA, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Διάλειμμα 10΄

22:20-22:30 Εξωπλανήτης 9′, Max Planck Society, Γερμανία

22:30-23:20 Μετέωρη απειλή 54′, Terra Matter, Αυστρία


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΒΙΟΛΟΓΙΑ

Έναρξη

19:30-20:00 Ομιλία: Μπολέτη Χαραλαμπία, του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ-«Τα μικρόβια: Εχθροί και Φίλοι»

20:00-20:30 Ομιλία: Isabelle Tardieux, French Institute of Health and Medical Research

 “Biology of Toxoplasma” [στα αγγλικά]

20:40-21:30 Η ζωή πάνω μας 52′, Mona Lisa Production, Γαλλία

Διάλειμμα 10΄

21:40-22:30 Αφύσικη Επιλογή 52′, Terra Mater, Αυστρία

Διάλειμμα 10′

22:40-23:30 Το στομάχι, ο δεύτερος εγκέφαλος 55′, SCIENTIFILMS, Γαλλία


ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

Έναρξη

19:30-20:00 Ομιλία: Κυριακουλάκος Παναγιώτης, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου – «Η Ελληνική σκέψη στην κοινωνία της πληροφορίας»

Διάλειμμα 10΄

20:10-21:00 Εγώ το ανδροειδές 52′, Kepach Production, Ιταλία

Διάλειμμα 10΄

21:10-22:10 Η μυστική ζωή των στοιχείων 60′, Metfilm Production, Αγγλία

Διάλειμμα 10΄

22:20-23:10 Χαρτογραφώντας το μέλλον, η δύναμη των αλγορίθμων 52′, a & o buero film produktion, Γερμανία


ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Έναρξη

19:30-20:20 Τα μάτια της Ατακάμα 52′, Terra Matter, Αυστρία

Διάλειμμα 10΄

20:30-21:20 Άρης, το τελευταίο σύνορο 52′, AB International Distribution, Γαλλία

Διάλειμμα 10΄

21:30-22:20 Ζώντας στο διάστημα 52′, AB International Distribution, Γαλλία

Διάλειμμα 15΄

22:35 Απονομή βραβείων 9ου Διεθνούς Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών  της Αθήνας

Ανταπόκριση: Νύχτες Πρεμιέρας 2015 [Last Part]

Αποχαιρετάμε τη φθινοπωρινή γιορτή του σινεμά «Νύχτες Πρεμιέρας» με τέσσερεις επιλεγμένες ταινίες που ξεχωρίσαμε. Οι ταινίες που είδαμε και φέτος στο 21ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου μας χάρισαν μοναδικές στιγμές στις αίθουσες και για μια ακόμη φορά το αφήνουμε με μια γλυκιά γεύση. Η αγάπη μας όμως για την 7η τέχνη δεν σταματά εδώ. Ραντεβού στα σινεμά λοιπόν!

Cartel Land | Matthew Heineman | 3.10

LrrxA

Καλωσορίσατε στην γη των καρτέλ. Ένα ντοκιμαντέρ για έναν κόσμο που υπάρχει και δρα παράλληλα αλλά εντελώς ξεκομμένα από αυτό που έχουμε συνηθίσει να ορίζουμε ως δική μας καθημερινότητα. Ένας πόλεμος που μαίνεται μεταξύ εκείνων που μάχονται τα καρτέλ των ναρκωτικών, που είναι η ομάδα των πολιτών, και εκείνων που διακινούν τα καρτέλ κοντά στα σύνορα των Η.Π.Α και Μεξικού. Ένας πόλεμος με εμπλεκόμενους το κράτος, την αστυνομία, των στρατό, τα καρτέλ και τους απλούς πολίτες. Δηλαδή ολόκληρη την κοινωνική πραγματικότητα. Καθηλωτικό και συνταρακτικό, το ντοκιμαντέρ είναι μια γροθιά στο στομάχι. Δεν χάνεται.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=6JD7hPM_yxg


Extraordinary Tales | Raul Garcia | 3.10

extraordinary-tales4

Όταν ο Εdgar Allan Poe συναντά τον  Guillermo Del Toro, τον Roger Corman, τον Bela Lugosi, και τον Sir Christopher Lee στην τελευταία του ταινία, το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από «extraordinary». Ειδικά όσον αφορά τον τελευταίο, τον αξέχαστο Sir Christopher Lee, η φωνή του δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να μας θυμίζει πόσο πολύ θα μας λείψει.  Μια εικονογραφημένη ανθολογία πέντε ιστοριών του μεγάλου Αμερικάνου συγγραφέα ενδεδυμένα με άψογα κινούμενα σχέδια και εφέ, και με την ατμόσφαιρα μυστηρίου που του ταιριάζει. Και η αλήθεια είναι πως όντως δικαίωσε τον τίτλο του. It was extraordinary indeed!

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=IQe5L542hoI


In a Lonely Place | Nicholas Ray | 4.10

inalonelyplace1

Από την γιορτή του σινεμά δεν μας έλειψε ούτε η αίγλη και η ζεστασιά του παλιού σινεμά της δεκαετίας του ’50. Μια υπόθεση εγκλήματος αναζητά επίλυση, τοποθετώντας τον Dixon Steele στο στόχαστρο. Εκείνος, ένας άντρας μυστηριώδης και αινιγματικός θα προσπαθήσει να αποδείξει την αθωότητα του μέχρι την στιγμή που στην υπόθεση θα μπλεχτεί η γειτόνισσα και παράφορα ερωτευμένη μαζί του Laurel Gray. Ως από μηχανής θεός εκείνη θα καταθέσει ως μάρτυρας υπέρ της αθωότητας του και πως δεν έχει ουδεμία ανάμειξη με το συμβάν. Στο ερωτικό τους ειδύλλιο εκείνη θα αρχίσει σιγά σιγά να έχει αμφιβολίες για την αθωότητα του. Ένα νουάρ κομψοτέχνημα εφάμιλλο των στάνταρ μιας εποχής που γέννησε και ανάθρεψε μια άλλη γενιά θεατών και σινεμά, με τον Humphrey Bogart σε έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=Cq9VYIrFy3M


Eureka | Nicolas Roeg | 4.10

eureka1

1925. Ένας άντρας που κυνηγάει τον πλούτο βρέθηκε στην μεγαλύτερη ανακάλυψη της ζωής του. Μια φλέβα χρυσού στον ορεινό Καναδά. Μετά από χρόνια, έχοντας χτίσει την ζωή του γύρω από τον πλούτο που του χάρισε η ανακάλυψη του η ζωή θα πάρει διαφορετική ρότα. Μετά από 20 χρόνια η ζωή θα αρχίζει να μην του δίνει απλόχερα ευημερία, τοποθετώντας τον στο κέντρο των προβλημάτων του. Μια ιστορία θλίψης και ένα ψυχολογικό θρίλερ για την ματαιότητα και για τον αυτοσκοπό του πλούτου ξεδιπλώνει περίτεχνα ο σκηνοθέτης Nicolas Roeg, στον οποίο το φεστιβάλ αφιέρωσε ξεχωριστή ενότητα.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=paz1GsaZMuU

Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Κερκελέ

 

Ανταπόκριση: Νύχτες Πρεμιέρας 2015 [part3]

My Friend Larry Gus | Βασίλης Κατσούλης | 01.10

larry

Τέσσερα χρόνια γυρισμάτων και η ιστορία ενός φίλου από την Βέροια στο μουσικό του οδοιπορικό. Παρατώντας τις σπουδές του στην Βαρκελώνη ο Larry Gas (μη διστάσετε να το προφέρετε λάρυγγας) αποφασίζει να ξεκινήσει από το δωμάτιο που μεγάλωσε πίσω στην Βέροια και στο πατρικό του. Ο Βασίλης Κατσούλης σκηνοθετεί την ζωή του κολλητού του που ξεκίνησε από την Ημαθία για να φτάσει έως την Νέα Υόρκη ηχογραφώντας ένα άλμπουμ που θα έφτανε να κυκλοφορήσει από την θρυλική εταιρία DFA Records.  Ένα “do it yourself” ντοκιμαντέρ χωρίς περιττά στησίματα και πολύ αυθορμητισμό παρέας που σε κάνει μέρος της απευθείας. Το ντοκιμαντέρ συμμετείχε τον Ιούλιο που μας πέρασε στο 50ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Καρλόβι Βάρυ.

Δείτε το trailer.

 

Short Fuse | Ανδρέας Λαμπρόπουλος, Κώστας Σκύφτας | 01.10

10425103_464091843728886_854479945903741571_n

Η Ελληνική παρουσία στις νύχτες πρεμιέρας δεν σταματά να μας τραβά την προσοχή. Ο λόγος για το Short Fuse του Ανδρέα Λαμπρόπουλου και του Κώστα Σκύφτα οι οποίοι παραβρίσκονταν στην προβολή μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές της ταινίας. Ο Άρης, ζώντας υπό την σκιά του μεγαλοδικηγόρου πατέρα του προσπαθεί να κερδίσει τα προς το ζην πατώντας στα πόδια του. Δεν ήξερε όμως ότι η νέα αυτή αρχή θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον πιο δύσκολο αγώνα επιβίωσης μέχρι την στιγμή που θα ξυπνήσει έχοντας δεμένα πάνω του εκρηκτικά και ένα ακουστικό που θα του υπαγορεύσει τι καλείται να κάνει για να επιβιώσει. Ένα ασθματικό θρίλερ περιπέτειας και μυστηρίου που ενώ μπορεί να μας θυμίζει ιστορίες που έχουμε ξαναδεί, παρόλα αυτά κερδίζει το στοίχημα με τον εαυτό του κρατώντας την αγωνία ψηλά. Ένα δυνατό κάστ και δύο σκηνοθέτες που κατάφεραν να καθηλώσουν την αίθουσα.

Δείτε το trailer.

How to win at checkers (every time) | Josh Kim | 02.10

how_to_win_at_checkers_every_time_still

Ο μικρός Oat ζει σε μια φτωχική συνοικία της Μπανγκόγκ μαζί με την θεία, την μικρή του ξαδέρφη και τον μεγάλο του αδερφό. Έχοντας χάσει και τους δύο τους γονείς, ότι τους έχει απομείνει είναι φροντίδα του ενός για τον άλλο. Όταν ο αδερφός του θα συμπληρώσει τα 21α του χρόνια θα κληθεί να μπει στην κλήρωση για να υπηρετήσει την πατρίδα όπως προβλέπει η υποχρεωτική στράτευση. Η προσπάθεια όμως του μικρού για να κρατήσει τον αδερφό του εκεί θα τον μπλέξει με την μαφία και θα τον φέρει αντιμέτωπο με την σκληρότητα των πραγμάτων ενός ενήλικου κόσμου ο οποίος εξουσιάζει και δωροδοκεί. Μην έχοντας πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει την κατάσταση, τα πράγματα θα αφεθούν στα χέρια της τύχης. Μια ταινία βασισμένη στο βιβλίο «Sightseeing» του Rattawut Lapcharoensap  αγγίζει χωρίς να γίνεται μελόδραμα τα ζητήματα της κοινωνικής ανοχής, της απώλειας και της ομοφυλοφιλίας αλλά και της αβεβαιότητας του αύριο. Ένα σύγχρονο δράμα που όμως δεν ξεχνά  το χιούμορ και την παιδική αθωότητα, που προβλήθηκε στο Panorama του φετινού φεστιβάλ του Βερολίνου, και που βρέθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας.

Δείτε το trailer.

La Tête Haute | Emmanuelle Bercot | 02.10

LA TÊTE HAUTE de Emmanielle Bercot LES FILMS DU KIOSQUE

Η ταινία που άνοιξε το 68ο Φεστιβάλ των Καννών βρέθηκε στις ελληνικές αίθουσες στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας με παρουσία του ίδιου του πρωταγωνιστή, Rod Paradot. Η εφηβεία για την ζωή του νεαρού Malony  είναι ένα δύσκολο χαρτί. Ο ίδιος όντας μετέωρος μεταξύ παραβατικότητας και οργής ήδη από πολύ μικρή ηλικία ζει ως αγρίμι μέσα σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον που αφορά όλο το φάσμα του κοινωνικού του κύκλου, από το σχολείο μέχρι το σπίτι. Η επέμβαση στην ταραχώδη ζωή του μιας δικαστή ανηλίκων και ενός αφοσιωμένου εκπαιδευτικού θα προσπαθήσει να αναπληρώσει ότι δεν μπόρεσε να χτίσει η δική του οικογένεια, ακόμα και μέχρι το τέλος: την τιμωρία. Ένα δυνατό δράμα που θίγει σχεδόν χειρουργικά το θέμα της παιδικής παραβατικότητας μέσα από την εκρηκτική ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή της.

Δείτε το trailer.

 

Pawn Sacrifice | Edward Zwick | 02.10

pawn-sacrifice_nws1

Ένα μυαλό – μύθος και μια από τις πιο διάσημες μονομαχίες σκακιού που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Ο λόγος για το βιογραφικό θρίλερ που εξιστορεί τη ζωή μιας σκακικής ιδιοφυίας του Bobby Fischer. Ένα παιχνίδι μυαλού, φαντασίας και τρέλας διαδραματιζόμενο την περίοδο που μαινόταν ο Ψυχρός Πόλεμος και που δεν θα χάσει την προσοχή σας μέχρι το τέλος. Μια εξαιρετική δουλειά του βραβευμένου με όσκαρ σκηνοθέτη Edward Zwick (Ο τελευταίος Σαμουράι) με ένα φορτισμένο πολιτικά περιβάλλον για μια παρτίδα σκάκι που ήταν κάτι πολύ παραπάνω από αυτό που πρόχειρα μπορεί κανείς να εικάζει.

Δείτε το trailer.

 

Αφιέρωμα Moving Future:

Occupy, Resist, Produce | Dario Azzellini, Oliver Ressler | 02.10

Σε συνεργασία με την Μπιενάλε της Αθήνας 2015-2017 «Ομόνοια» πραγματοποιήθηκε η προβολή τριών ντοκιμαντέρ υπό τον ίδιο τίτλο «Occupy, Resist, Produce». Και τα τρία αφορούν καταλήψεις εργοστασίων παραγωγής από τους ίδιους τους εργαζόμενους και η ανάπτυξη στα πλαίσια της επαναλειτουργίας ενός εναλλακτικού τρόπου διαχείρισης τόσο του προϊόντος όσο και της ίδιας της εργασίας. Μέσα από συχνές συνελεύσεις, προσωπικό κόπο και κόστος, μέσα σε ένα κλίμα όχι κάθετης αλλά οριζόντιας ιεραρχίας, άνθρωποι νέοι αλλά και μεγάλοι, με χρόνια πείρα και εμπειρία, ξαναπήραν στα χέρια τους υπό διαφορετικό καθεστώς αυτή τη φορά τη δουλειά που τους στερήθηκε λόγω πτώχευσης της εταιρίας. Μέσα στα τρία αυτά ντοκιμαντέρ διάρκειας σχεδόν μισής ώρας το καθένα παρακολουθούμε τις διαδικασίες ανασυγκρότησης τριών εργοστασίων. Σε τρείς διαφορετικές πόλεις (Μιλάνο, Ρώμη, και Θεσσαλονίκη) τρείς διαφορετικές καταλήψεις (RiMaflow, Officine Zero, Βιο.Με.) παράγουν νέα προϊόντα, με δική τους διαχείριση. Ένα κάλεσμα για επαναπροσδιόριση όχι μόνο της οικονομίας και της λειτουργίας του εργοστασίου αλλά και του τρόπου λειτουργίας της κοινωνίας.

Μπορείτε να δείτε online εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=UyhVdoK1g10

https://www.youtube.com/watch?v=WiU6pCKj2MQ


Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Κερκελέ

Ανταπόκριση: Νύχτες Πρεμιέρας 2015 [part 2]

Σε φρενήρεις ρυθμούς, ενώ η πόλη «καίει», συνεχίζεται το μεγαλύτερο κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς οι Νύχτες Πρεμιέρας. Μην ξεχνάτε ότι αν δεν έχετε δει ακόμα κάποια ή κάποιες από τις ταινίες του προγράμματος προλαβαίνετε ακόμα να σπεύσετε μέχρι τις 4/10. Πάμε να ρίξουμε μια ματιά σε επιλεγμένες προβολές των δύο τελευταίων ημερών με τις οποίες αποχαιρετήσαμε τον Σεπτέμβρη.

ART/ LIFE: The Futurism Revolution | Verdone Luca | 29.09

461261294_640

Futurism ή αλλιώς Futurismo όπως είναι η απόδοση του καλλιτεχνικού – και γιατί όχι κοινωνικού- αυτού κινήματος στην γενέτειρα χώρα του την Ιταλία, λέγεται το κίνημα που τάραξε τα καλλιτεχνικά δεδομένα της μέχρι τότε εποχής. Ο Verdone Luca με τον δικό του ιδιαίτερο και πολύ εντυπωσιακό τρόπο μας παρουσιάζει το γνωστό κίνημα του 20ου αιώνα καθώς αποτυπώνει καρέ-καρέ την ταχύτητα, την δυναμικότητα, την μηχανικότητα από τότε που περίπου το 1909 ο Filippo Tommaso Marinetti έκανε λόγο για το μανιφέστο του Φουτουρισμού, έως στις μέρες μας σε μια ιστορικοχρονική αφήγηση σαν να μας την αφηγείται ο ίδιος ο Marinetti. Το πρώτο ντοκιμαντέρ που μιλά για το κίνημα που επηρέασε τόσο πολύ την ιστορία των τεχνών ήταν μια από τις εκπλήξεις του φεστιβάλ.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=7eqxiS8j6QQ


Μαριονέτες | Παντελής Καλατζής | 30.09

02

Το φεστιβάλ θα ήταν ελλιπές αν δεν είχε δυνατές εγχώριες παραγωγές. Μια από αυτές ήταν οι «Μαριονέτες» του Παντελή Καλατζή. Ένα πολύ ισχυρό σύστημα που επιφυλάσσει πολλούς κινδύνους είναι ο κεντρικός άξονας της ταινίας. Ένας από αυτούς τους κινδύνους είναι να γίνεις η «μαριονέτα» του. Σε αυτό τον φαύλο κύκλο θα μπει ένας δημοσιογράφος που προσπαθεί να εξερευνήσει την δολοφονία ενός στενού του φίλου και συνεργάτη του. Μαζί του σε αυτή την δύνη των γεγονότων η πρώην σύντροφος του θύματος. Μια σύγχρονη νέο-νουάρ ταινία στους δρόμους της Αθήνας, και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη δημιουργεί μια μυστηριώδη ατμόσφαιρα με μυστικιστικές αδελφότητες και σασπένς.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=H9O86KOli7s


Καλιαρντά | Πάολα Ρεβενιώτη | 30.09

assets_LARGE_t_420_54572684

Η πιο διασκεδαστική στιγμή της ημέρας (και ίσως και του φεστιβάλ) είναι χωρίς δεύτερη σκέψη τα «Καλιαρντά» της Πάολα Ρεβενιώτη. Είτε ξέρεις είτε όχι περί τίνος πρόκειται, το ντοκιμαντέρ αυτό αξίζει να το δεις χωρίς να το μετανιώσεις. Σε σχεδόν μια ώρα μεταφερόμαστε νοητά σε μια άλλη εποχή, σε έναν αθέατο ή και σε εξαιρετικές περιπτώσεις θεατό κόσμο των τράνς και των ομοφυλόφιλων της Αθήνας του ’80. Αν και μικρή τότε (στο 16 χρόνια όπως είπε και η ίδια) η Πάολα ήρθε σε επαφή με μια ιδιαίτερη γλώσσα, μια αντί-γλώσσα όπως λέγεται καλύτερα που αναπτύχθηκε μεταξύ εκείνων των κύκλων που ήθελαν να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς να τους καταλαβαίνει κανένας άλλος που δεν βρίσκεται στους στενούς κόλπους της κοινότητας. Έτσι λοιπόν με λεξιπλασίες που προδίδουν ζοφερή φαντασία, λέξεις ξένες από τα Αραβικά, Τούρκικα, Γαλλικά, Ιταλικά κ.α που χρησιμοποιούνταν ελληνιστί, ή οτιδήποτε άλλο μπορούσε κανείς να σκαρφιστεί, όταν μίλαγε κάποιος καλιαρντά δεν τον καταλάβαινε κανένας μπάτσος και κανένας άλλος όσο και να χτυπιούνταν. Ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ και μια ενδιαφέρουσα μελέτη που πραγματοποιήθηκε με την παρουσία της ίδιας στην προβολή, ζωντάνεψε ολόκληρη την αίθουσα ενώ τα γέλια ίσως ακούγονταν μέχρι και την Πανεπιστημίου. Μετά την προβολή το κοινό είχε την ευκαιρία να την ρωτήσει ανοιχτά ο,τι ήθελε ενώ η ίδια έδωσε ειλικρινείς απαντήσεις χωρίς στημένες κουβέντες και πολύ αυθορμητισμό. Χωρίς περιττά λόγια θα κρατήσω σαν απόφθεγμα από την βραδιά την φράση της ίδιας :« Ο Έλληνας είναι αναρχικός στην καύλα του».


Το παραμύθι των Παραμυθιών |  Matteo Garrone | 30.09

_1-salma_9426.jpg

Το αγγλικό ντεμπούτο του σκηνοθέτη του «Gomorra» χωρίζει την ιστορία σε τρείς επιμέρους: μιας οικογένειας τσίρκου, μιας ζηλιάρας βασίλισσας και εκείνης ενός παθιασμένου βασιλιά. Εκεί που –μάλλον- δεν περίμενε κανείς να δει τους Salma Hayek,  Vincent Cassel, John C. Reilly, Toby Jones και την Τριερική (λόγω Nymphomaniac) Stacy Martin να δίνουν σάρκα και οστά σε αλλόκοτους ήρωες που δρουν μαζί με γίγαντες και άλλα πλάσματα της φαντασίας. Υπέροχος κόσμος φαντασίας σε ακόμα πιο «παραμυθένια» πλάνα και ιδανική ατμόσφαιρα έτσι όπως μπορεί να φανταστεί κανείς σχετικά εύκολα ένα παραμύθι.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=e3hVmpGzl7A


Elephant Song | Charles Binamé | 30.09

elephant_song_still

Ένα ψυχολογικό δράμα με πρωταγωνιστή το enfant terrible του Καναδικού σινεμά Xavier Dolan σε έναν ρόλο «αποκάλυψη». Η εξαφάνιση ενός ψυχιάτρου θα φέρει αντιμέτωπο τον Dr. Toby Green σε ένα παιχνίδι «μυαλού» με έναν διαταραγμένο ασθενή που φαίνεται να είναι το μοναδικό άτομο που μπορεί να βοηθήσει στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Μια φορτισμένη ταινία με εκρηκτικές ερμηνείες σκηνοθετημένη από τον Βέλγο Charles Binamé.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=Efi5pj73nUc


LIFE | Anton Corbijn | 30.09

lifedanerob

Ύστερα από 60 χρόνια μετά τον θάνατο του πιο διάσημου γόη του σινεμά και αμετανόητο επαναστάτη χωρίς αιτία James Dean το βιογραφικό έργο του σκηνοθέτη μιας άλλης βιογραφίας («Control») μας τοποθετεί στο Λος Αντζελες του 1955. Η ταινία εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά σε ένα από τα μυστηριώδη κεφάλαια της ζωής του θρύλου του σινεμά σε ένα κορυφαίο δράμα που βασίζεται γύρο από την φιλία του διάσημου ηθοποιού με τον φωτογράφο του περιοδικού LIFE Dennis Stock.  Ένα δράμα που δίνει φως σε ένα από τα κομμάτια της ζωής ενός από τους «καταραμένους» ηθοποιούς της ιστορίας του σινεμά.

Δείτε το trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=lMMwg4RoaRU

Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Κερκελέ 

Ανταπόκριση: Νύχτες Πρεμιέρας 2015 [Part 1]

Την περασμένη Τρίτη 22 του μηνός ξεκίνησε ένας μαραθώνιος για τους σινεφίλ. Μια μεγάλη γιορτή για την έβδομη τέχνη, που μας θυμίζει γιατί αγαπάμε τόσο τον Σεπτέμβρη! 21 χρόνια μετά, οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι εδώ για να μας κάνουν να συναντηθούμε όλοι και πάλι στις αίθουσες.

LOVE | Gaspar Noé | 22.09

gaspar-noe-love-nsfw-00

Ξεκινάμε λοιπόν με την πρώτη προβολή που παρακολουθήσαμε και θα μπορούσαμε να πούμε ότι ίσως είναι και μία από τις καλύτερες ταινίες για τη φετινή χρονιά. Ο λόγος για το «LOVE». Είναι η τελευταία ταινία του Gaspar Noé, o οποίος αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την κάθε ταινία του, ως προς την σκηνοθεσία, την παραγωγή και το edit. Οι περισσότεροι τον γνώρισαν τότε που βγήκε στις αίθουσες η δεύτερη ταινία του «Μη Αναστρέψιμος» (2002), όπου ακούγαμε ότι πολλοί θεατές αποχωρούσαν από την αίθουσα διότι δεν άντεχαν την σκληρή σκηνή βιασμού της Μόνικα Μπελούτσι. Το Love είναι η τέταρτη ταινία του και ναι σαφώς υπόσχεται να σοκάρει το κοινό για ακόμη μια φορά. Άλλωστε μέσα στο έργο πολλές φορές ο πρωταγωνιστής φαίνεται σα να μιλά εκ μέρους του Νοέ, εκφράζοντας ότι όνειρό του είναι να κάνει ταινίες με αίμα, σπέρμα, ιδρώτα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να αποδώσει ρεαλιστικά την ένταση του έρωτα. Και το κάνει. Το love, θα σου δείξει πως είναι να ερωτεύεσαι και να κάνεις έρωτα με κάποιον μέσα από ένα πορνογραφικό πλαίσιο και όχι με γλυκανάλατες σκηνές ρομαντισμού. Ο Νοέ δείχνει την ωμή αλήθεια ακριβώς όπως είναι και το κοινό θα πρέπει απλά να είναι έτοιμο να αποδεχτεί τη θέαση της μέσα από μια οθόνη και όχι όπως συνηθίζει πίσω από κλειστές πόρτες.

YOUTH | Paolo Sorrentino | 23.09

youth-de-paolo-sorrentino-aussi-triste-que-sincere,M224064

Την Τετάρτη μαζί με την επίσημη Έναρξη Τελετής στο Μέγαρο Μουσικής προβλήθηκε η νέα ταινία του Paolo Sorrentino, «Νιότη». Η τελευταία φορά που συνδυάσαμε Νύχτες Πρεμιέρας και Σορεντίνο ήταν το 2013 με τη ταινία «Great Beauty» που πραγματικά μας άφησε την πιο όμορφη ανάμνηση. Αυτή τη φορά, μέσα από τη Νιότη, επιχειρείται η εξιστόρηση της καθημερινότητας δύο υπερήλικων ανδρών που διατηρούν φιλία αρκετών χρόνων και πως ακριβώς αυτή αλληλεπιδρά με το γύρω περιβάλλον τους. Η ιστορία είναι λίγο πιο αφηρημένη και ίσως αυτός να ήταν και ο σκοπός. Το μεγαλύτερο βάρος δίνεται στα εξαιρετικά πλάνα, τη φωτογραφία και τη σκηνοθεσία που πραγματικά κερδίζουν τη παράσταση. Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία της Rachel Weisz, η οποία χαρίζει στιγμές γέλιου με την ερμηνεία της και τη σχέση που διατηρεί με τον πατέρα της. Τα λόγια είναι περιττά για τις ερμηνείες των Michael Caine και Harvey Keitel.

THE SUMMER OF SANGAILE | Alanté Kavaïté | 24.09

201510251_2_IMG_FIX_700x700

Σε μία από τις δημοσιογραφικές προβολές παρακολουθήσαμε το «Καλοκαίρι του έρωτά μου». Η ταινία απέσπασε δικαιωματικά βραβείο σκηνοθεσίας στο Sundance και στο φετινό φεστιβάλ, λαμβάνει θέση ανάμεσα στις ταινίες που θίγουν θέματα ομοφυλοφιλίας. Όχι, δεν είναι ακόμα μία παραλλαγή του La Vie d’Adèle, αντιθέτως είναι πιο soft εκδοχή μιας ερωτικής ιστορίας που ταυτόχρονα θέλει να μας δείξει ότι μέσω της συντροφικότητας μας δίνεται η ευκαιρία να ξεπεράσουμε τους φόβους μας (όπως εδώ ο ίλιγγος και η υψοφοβία) και να κατακτήσουμε τα όνειρά μας, έχοντας στο πλάι μας έναν άνθρωπο που θα μας βοηθήσει να δούμε πιο καθαρά το κόσμο. 

LA LOI DU MARCHE | Stéphane Brizé | 26.09

loidumarch__Brize

O «Νόμος της Αγοράς» ήταν μία από τις πρώτες ταινίες που βιώσαμε την αγωνία του κοινού να προλάβει μία θέση μέσα στην αίθουσα του Ideal. Πριν βρεθούμε στη προβολή είχαμε ακούσει τις καλύτερες κριτικές και η ταινία μας το επιβεβαίωσε. Υπάγεται στη κατηγορία «Ευρώπη Έτος Μηδέν» και είναι από αυτές που φέτος επιλέχθηκαν ώστε να προβάλλουν την παρούσα οικονομικο-πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη. Για του λόγου το αληθές, ο κεντρικός ήρωας είναι ένας μεσήλικας που βιώνει την ανεργία τη στιγμή που τα έξοδα στην οικογένειά του τρέχουν. Το παιδί τους είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και το όνειρό του είναι να μπορέσει να σπουδάσει. Ο πατέρας θα πρέπει να βρει άμεσα εργασία ώστε να καλύψει τα έξοδα των σπουδών και να συντηρήσει την οικογένειά του. Παράλληλα, παρατηρούμε το πόσο δύσκολο είναι το να σε επιλέξουν για μια θέση εργασίας αλλά και το πόσο σκληρός μπορεί να είναι ένας εργοδότης με τους εργαζόμενους του. Ο Βενσάν Λιντόν, απέσπασε από τις Κάννες το βραβείο για την καλύτερη ανδρική ερμηνεία της χρονιάς.

GREEN ROOM | Jeremy Saulnier | 26.09

green_room_photo01

O Jeremy Saulnier έγινε γνωστός στο κοινό το 2013 με το «Blue Ruin». Παρά το γεγονός ότι το βιογραφικό του είναι σχετικά μικρό, έκανε από νωρίς αίσθηση. Τυχαία, είχα παρακολουθήσει μια ταινία στην οποία είχε αναλάβει την επιμέλεια της φωτογραφίας, με τίτλο «Septien» και εκεί το αποτέλεσμα ήταν εξίσου καλό, αν και η ταινία δεν είναι και τόσο εύπεπτη, κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό. Σε μεταμεσονύχτια λοιπόν προβολή, απολαύσαμε το Green Room, το οποίο κινείται σε μία ατμόσφαιρα punk και τα πλάνα είναι από ελαφρώς φωτεινά έως σκοτεινά, σαφώς επιτηδευμένη τεχνική ώστε να το κάνει ακόμα πιο μυστήριο. Η αλήθεια είναι ότι συνολικά η ταινία είχε ενδιαφέρον αλλά δεν σου άφηνε κάποιον ενθουσιασμό, παρά το ότι παρακολούθησες ακόμη ένα θρίλερ ένα Σάββατο βράδυ. Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι προτιμάμε το «Blue Ruin» ανάμεσα στα δύο.

45 YEARS | Andrew Haigh | 27.09

45-years-5

To 45 years ήταν αυτό που έκανε κόσμο να περιμένει έξω από το Ιντεάλ μήπως υπάρξει ακύρωση τελευταίας στιγμής, καθώς ήταν από νωρίς sold out. Η ιστορία αφορά ένα ζευγάρι Βρετανών που διοργανώνει την επέτειο των 45 χρόνων του μαζί. Το σκηνικό παίρνει άλλη τροπή όταν το παρελθόν σκάει αναπάντεχα στο παρόν τους. Τα πράγματα δεν είναι ποτέ ιδανικά και κυρίως δεν είναι όπως ακριβώς φαίνονται. Η ιστορία επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στη ματιά της συζύγου (Σάρλοτ Ράμπλινγκ) η οποία κερδίζει και όλη τη προσοχή επάνω της με την εξαιρετική ερμηνεία που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Ο σκηνοθέτης, Andrew Haigh, είναι γνωστός για το Weekend του 2011 και από το 2014 γράφει και σκηνοθετεί τη σειρά Looking της HBO που ασχολείται με τη ζωή τριών gay, ένα κατά κάποιο τρόπο Sex and the City που επικεντρώνεται στις ερωτικές περιπέτειες των gay (tip: να το δείτε asap).

LE TOUT NOUVEAU TESTAMENT | Jaco Van Dormael | 28.09

562052

Όπως κάθε χρόνο το φεστιβάλ αφιερώνει μια προβολή στην Ημέρα Γαλλοφωνίας και στην προβολή παρευρίσκονται επίσημοι καλεσμένοι από το Γαλλικό Ινστιτούτο. Η παρουσίαση της ταινίας έγινε από τον Ορέστη Ανδρεαδάκη ο οποίος κάνοντας παράλληλη μετάφραση στα Γαλλικά μας εξήγησε ότι πρόκειται για μια αρκετά διασκεδαστική μαύρη κωμωδία. Η αλήθεια είναι πως κάθε χρόνο ανυπομονούμε να δούμε ό,τι προέρχεται από Γαλλία, μόνο και μόνο γιατί λατρεύουμε αυτή τη δόση σουρεαλισμού που μας κάνει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τον έρωτα εντελώς διαφορετικά από το σύνηθες. Η ταινία φέρει την μαγική ατμόσφαιρα που κάποτε βιώσαμε μέσω της Αμελί αλλά και αρκετό γέλιο αφού σατιρίζει όσα γνωρίζουμε για τη Καινή Διαθήκη. Οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, με κύριο πρόσωπο τη μικρή κόρη του θεού που κερδίζει τη συμπάθειά μας από την αρχή με τον επαναστατικό της χαρακτήρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σκηνοθέτης φημίζεται για την ιδιαίτερη αναφορά που κάνει σε άτομα με νοητικές και σωματικές αναπηρίες μέσα από τις ταινίες του, κάτι που οφείλεται στην προσωπική του εμπειρία από τη στιγμή της γέννησής του. Ιδιαίτερα γνωστή στο κοινό έγινε το 2009 η ταινία του «Mr Nobody» στην οποία πρωταγωνιστεί ο Jaret Leto.

EL INCENDIO | Juan Schnitman | 28.09

El_Incendio_-_Escaleras_24718442_type12499

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έως τώρα αυτή ήταν η ταινία με τις πιο έντονες σκηνές ανάμεσα σε ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Η ταινία προέρχεται από την Αργεντινή και εξιστορεί την αγωνία και το άγχος ενός ζευγαριού να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι. Παρατηρούμε μέσα σε ένα 24ωρο μία συνεχόμενη αναβολή των σχεδίων τους και συνάμα την ένταση που επικρατεί όταν η κουβέντα επικεντρώνεται στα χρήματα. Ποιος είναι αυτός που συμβάλει περισσότερο οικονομικά, ποιος έχει καλύτερη δουλειά και ποιος έχει βοήθεια από την οικογένειά του. Κάτι τέτοιες στιγμές παρατηρούμε πόσο εύθραυστες μπορεί να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις όταν στην μέση μπαίνει το οικονομικό κομμάτι. Η Λουτσία είναι αυτή που θα σπάσει πρώτη και θα θελήσει να αποχωρίσει από το κοινό τους όνειρο. Τότε θα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα και μεταφορικά ξεσπάει μια «πυρκαγιά» συναισθηματικών αντιδράσεων.

Οι Νύχτες Πρεμιέρας συνεχίζονται έως και την Κυριακή 04.10 και το πλήρες πρόγραμμα μπορείτε να το δείτε εδώ.

Επιμέλεια αφιερώματος: Μαρία Καρανάσιου

Σε κλίμα «Νιότης» η Τελετή Έναρξης για 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας

Γύρω στις 8 φτάσαμε στο Μέγαρο Μουσικής. Γύρω μας, κοινό όλων των ηλικιών, καλλιτέχνες, φωτογράφοι και η υπόλοιπη Αθήνα που κάθε χρόνο αδημονεί να ζήσει από κοντά το πιο όμορφο φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα το Σεπτέμβρη, τις Νύχτες Πρεμιέρας. Αφού αφουγκραστήκαμε για κάμποση ώρα τον ενθουσιασμό στον προαύλιο χώρο, μπήκαμε στα ενδότερα και η ατμόσφαιρα μας θύμισε λίγο Όσκαρ, λίγο Fashion Week, ένα συνδυασμό γκλαμ/σικ που περικλειόταν γύρω από την επιβλητικότητα της έβδομης τέχνης.

IMG_20150923_212708

Κατά τις 21.30, αφού τακτοποιηθήκαμε στις θέσεις μας, στη σκηνή εμφανίστηκε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης. Μας έκανε μια σύντομη εισαγωγή σε αυτά που παρουσιάζουν φέτος οι Νύχτες Πρεμιέρας, τονίζοντας ότι παρά το γεγονός ότι η εποχή χαρακτηρίζεται δυσχερής, ο ανθρώπινος παράγοντας (συντελεστές/εθελοντές) κατάφεραν να φέρουν εις πέρας και τη φετινή διοργάνωση του φεστιβάλ.

Λίγο αργότερα, τα φώτα χαμήλωσαν και η προβολή του Youth ήταν πια γεγονός. Να σημειωθεί ότι πριν δύο χρόνια, πάλι κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ είχε προβληθεί η αμέσως προηγούμενη ταινία του Paolo Sorrentino με τίτλο The Great Beauty που αντίστοιχα και τότε έκανε το κοινό να τρέξει άμεσα στις αίθουσες ώστε να απολαύσει μία τουλάχιστον εξαιρετική ταινία. Αυτός και μόνος ο λόγος ήταν αρκετός ώστε και αυτή τη φορά να έχουμε αυξημένες προσδοκίες από την νέα του δημιουργία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το κοινό ξέσπασε σε γέλια σε αρκετές στιγμές, ειδικά όταν ο διάλογος ήταν ανάμεσα στους υπερήλικες πρωταγωνιστές που σχολίαζαν θέματα της καθημερινότητας τους. Σεναριακά ίσως να περιμέναμε κάτι καλύτερο αλλά η σκηνοθεσία ήταν τόσο δυνατή που σχεδόν υπερκάλυπτε το κενό που σου άφηνε η ιστορία η ίδια. Πλάνα πραγματικής άφθαρτης ομορφιάς.

Με το τέλος της ταινίας, μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη στην αυλή του Μεγάρου, όπου το κοινό είχε την ευκαιρία να απολαύσει δροσιστικά ποτά και refreshments υπό σχεδόν καλοκαιρινές μελωδίες. Συζητήσεις για τη ταινία, τη διοργάνωση και πάνω απ’όλα μια όμορφη γιορτή για τον Κινηματογράφο. Ανάμεσα στο κοινό πετύχαμε και τον κ. Κατρούγκαλο, υπουργό της παρούσας κυβέρνησης.

Το φεστιβάλ λοιπόν φέτος κλείνει τα 21 του χρόνια και μάλλον βρίσκεται στην καλύτερη ηλικία ώστε να κάνει όνειρα διεύρυνσης των δραστηριοτήτων του, όπως έκανε φέτος με τη δημιουργία του Athens Film Lab, που φέτος θα χρηματοδοτήσει 7 ταινίες νέων δημιουργών. Μαζί του και εμείς ονειρευόμαστε κάθε χρόνο να μας δίνεται η ευκαιρία να γιορτάζουμε κάτι τόσο όμορφο όσο η έβδομη τέχνη.

Ομάδα #toutestinmag 

Μανταρίνια («Mandariinid») – Zaza Urushadze

Η αποκαθήλωση της ΕΣΣΔ προκάλεσε έναν εθνικιστικό παροξυσμό, σε κάθε πρώην σοβιετική επικράτεια. Η ταξική συνείδηση έδωσε τη θέση της στον πατριωτικό φανατισμό, ο οποίος εντοπίζεται μέχρι σήμερα (αρκεί κάποιος να δει τι συμβαίνει στην Ουκρανία από πέρυσι). Αυτός, για να ικανοποιηθεί είχε ανάγκη την κατασκευή εθνικών μύθων και εξιστορήσεων, ώστε κάθε λαός να στέκεται μόνος (κι ανώτερος φυσικά) από τους γείτονές του, ακόμη κι αν προηγουμένως απάρτιζαν το ίδιο κράτος. Έτσι, με μαθηματική ακρίβεια προέκυπταν εμφύλιοι πόλεμοι, για την κυριαρχία σε εδάφη που διεκδικούσαν δύο και τρεις διαφορετικές πλευρές.

Την ανυπόστατη φύση του φυλετικού μίσους τοποθετεί στο επίκεντρο ο Urushadze, με αφορμή τον πόλεμο τις Αμπχαζίας που ξέσπασε το 1992. Η περιοχή αυτή που σήμερα είναι ντε φάκτο ανεξάρτητη από τη Γεωργία, και αναγνωρίζεται μόνο από τη Ρωσία, είδε πολλούς από τους κατοίκους της να μεταναστεύουν κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Εσθονία, η οποία ήταν από τις πρώτες χώρες που κέρδισαν την ανεξαρτησία τους μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Tangerines6 μεσα

Από τους ελάχιστους που έμειναν εκεί, είναι ο Ivo (Lembit Ulfsak) και ο Margus (Elmo Nüganen), οι μόνοι κάτοικοι του χωριού τους, που προσπαθούν να διασώσουν την τελευταία σοδειά μανταρινιών. Μετά από συμπλοκή Τσετσένων και Γεωργιανών στρατιωτών, θα περιθάλψουν έναν τραυματία από κάθε πλευρά. Μόνη τους έννοια είναι να τους κρατήσουν ζωντανούς, σ’ έναν πόλεμο που δεν έχει νικητές, αλλά μάλλον μόνο ηττημένους και νεκρούς. Αντιθέτως, οι στρατιώτες ανυπομονούν να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλο, για λόγους που δεν κατανοούν. Ο ένας θεωρεί τον άλλο εισβολέα, η γνώση ιστορίας όμως και μόρφωσης βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο. Πρόκειται για πόλεμο προκαταλήψεων, στην πραγματικότητα δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για τι μάχονται.

Το αντιπολεμικό μήνυμα του σκηνοθέτη είναι προφανές σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, η οποία αν προβαλλόταν σε κάποια άλλη χρονική στιγμή δε θα είχε ενδεχομένως τη σημασία και τη δύναμη που έχει τώρα. Το ασίγαστο μίσος μεταξύ των ανθρώπων, δεν έχει τη ρίζα του παρά στην άγνοια και τη συμμόρφωση με το εκάστοτε κυρίαρχο πνεύμα ή συναίσθημα. Η απάντηση που προτάσσει η ταινία, είναι να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε κουτιά για να μαζεύουμε μανταρίνια, παρά φέρετρα. Το φιλμ κατάφερε να φτάσει μέχρι τις υποψηφιότητες για Όσκαρ μαζί με το «Timbuktu», το «Leviathan» και φυσικά, την «Ida» που πήρε το βραβείο.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Αποχαιρετισμός Στη Γλώσσα (Adieu Au Langage) – Jean-Luc Godard

Για τον Jean-Luc Godard είναι περιττές οι συστάσεις. Στα 85 του χρόνια, συνεχίζει και αλλάζει το πρόσωπο του κινηματογράφου με μοναδικό τρόπο. Απόδειξη: η τελευταία του ταινία διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών, κερδίζοντας το Βραβείο της Επιτροπής μαζί με το «Mommy» του Xavier Dolan. Πειραματιζόμενος αδιάκοπα με το μέσο στο οποίο κυριολεκτικά ζει, επιστρατεύει ξανά την τρισδιάστατη εικόνα (όπως και στο «3x3D», που δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα) για ν’ αφηγηθεί μια «απλή» ιστορία αγάπης.

Η ιστορία αυτή δεν είναι βέβαια παρά μια αφορμή, για να αποσυναρμολογήσει όχι μόνο την ίδια την κινηματογραφική γλώσσα, αλλά την ανθρώπινη επικοινωνία εν γένει. Η τεχνολογία, στο βαθμό που ωφελεί και βοηθάει, άλλο τόσο περιπλέκει και αποπροσανατολίζει. Βιβλία συνυπάρχουν με ψηφιακές σελίδες, άνθρωποι μιλούν μεταξύ τους μέσω μηχανημάτων, αλλά διστάζουν πρόσωπό με πρόσωπο, και το ίδιο το σινεμά αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο φιλμ και το άψυχα ψηφιακά ίχνη. Και εκείνος μετατρέπεται σε απορημένο παρατηρητή της εποχής, όπως ένας σκύλος στέκεται κοιτώντας τα πλήθη που διασχίζουν το δρόμο.

Adieu au Langage 5 μέσα

Με μια μοναδική ευκολία, δημιουργεί κάδρα σουρεαλιστικής δύναμης, μια αλληλουχία μεταφορών, αλλά στο κέντρο πάντα το ζευγάρι: η γυναίκα, ο άντρας, τα συναισθήματά τους. Ο φόβος της ύπαρξης, και της παύσης της, της αδυναμίας να κατανοήσει ο ένας τον άλλο. Οι διερμηνείς στο μέλλον θα ‘ναι αναγκαίοι σε όλους για να ‘ναι αυτό εφικτό.

Οι ταινίες του Godard ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να είναι μοναδικές και ρηξικέλευθες. Παρά το γεγονός πως εδώ και πολλά χρόνια, μοιάζει να φτιάχνει ταινίες αποκλειστικά για τον εαυτό του (στον αντίποδα της θέσης «πρέπει να κάνουμε ταινίες που θα μπορούμε να τις βλέπουμε μαζί μ’ εκείνους για τους οποίους προορίζονται» που πρέσβευε το ’60),  αδιαφορώντας για την οποιαδήποτε προσβασιμότητα του έργου του. Ο Godard δεν είναι λόγιος, δεν είναι δημοσιογράφος, είναι κινηματογραφιστής. Κι αυτά που σκέφτεται μπορεί να τα πει μόνο με την κάμερα.

Σε ερώτηση του Thierry Lounas, για το περιοδικό «Sofilm», γιατί του πήρε τέσσερα χρόνια ώστε να ολοκληρώσει αυτήν την ταινία (που ξεπερνά ελάχιστα τη μία ώρα), απάντησε: «Αν την κάνατε εσείς, θα βλέπατε πόσο καιρό χρειάζεται για να αποχαιρετίσετε τη γλώσσα.» Και δε χρειάζεται παραπάνω διάρκεια για να μας πείσει.

Ο Godard ετοιμάζει ήδη τη νέα του ταινία.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος