Κασέτα 19: Desire

285613_4487639864653_1001329810_n


Mια κασέτα για τα σώματα που θέλουν να ενωθούν.

Λέξεις-κλειδιά: Μάτια, χείλη, δέρμα, άγγιγμα, αισθήσεις

Χωρίς άλλα λόγια

ούτε εδώ

ούτε όταν θα ακούτε αυτή τη λίστα

//Απολαύστε υπεύθυνα//



Κασέτα 18: Around The World

3bd7_2cc_1fd954e6c0_e0_c1377-post

Επιμέλεια: Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Μπήκε Οκτώβρης και αυτή είναι η κασέτα που θέλησα να ακούσω, μια κασέτα που ταξιδεύει κυρίως σε ισπανόφωνες χώρες, αλλά όχι μόνο! Η βόλτα είναι μεγάλη και ακούμε μουσικές τόσο από Ευρώπη και Λατινική Αμερική, όσο και από Ασία και Αφρική. Θα ακούσεις μουσικά δείγματα από Ισπανία, Βενεζουέλα, Κολομβία, απ’ αυτά που ακούς και μεταφέρεσαι σ’άλλη εποχή. Συνεχίζουμε με Βαλκάνια και τον Goran και ύστερα, μαγικά, βρισκόμαστε στη Βηρυτό του Ibrahim Maalouf. Φυσικά, σειρά έχει το flamenco και οι εντελώς ιδρωμένες, από τον χορό, μελωδίες του. Καλό μου φαίνεται αυτό. Το fado της Amalia, αλλά και η “ξυπόλυτη ντίβα” μας οδηγούν, τέλος στην ήπειρο της Αφρικής.

Φτιάχνω κασέτες γιατί δεν μπορώ να ακούσω όλες αυτές τις μουσικές από κοντά. Και η αλήθεια είναι ότι βοηθάει. Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σε όλα αυτά τα μέρη, να νιώθει και να καταλαβαίνει, το χρώμα αυτών των μελωδιών. Μάλλον είναι πορτοκαλί. Έτσι λέω. Εσύ;

Καλή ακρόαση!

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ ΕΔΩ.

Κασέτα 17: Ιρλανδία

Ιρλανδία, αυτή τη φορά.

Σύντομα:

Χαρούμενοι πότες αλλά και αθλητικοί οι Κέλτες! Τραγούδι, ποίηση, μυθολογία μες στα πλαίσια της, σχεδόν διονυσιακής, έκστασης.

Άλλα στοιχεία αποτελούν οι ιεροτελεστίες και οι Δρυίδες, ως μέρη της κέλτικης ιστορίας. Πολεμικός λαός, βουκολικός και καθόλου αστικοποιημένος, όπως κατανοείς, φίλε μου. Κάποια σύγχρονα στοιχεία, τώρα, αγαπητέ μου. Σιχαίνονταν την Θάτσερ-αφού η πολιτική της προκάλεσε τραύματα στην εργατική τάξη της Ιρλανδίας-γεγονός που διαπίστωσα και από την πληθώρα των μουσικών κομματιών που αναφέρουν πόσο τη μισούν (για παράδειγμα το “I’ll Dance On Your Grave Mrs Thatcher”). Πιθανότατα ακόμη γιορτάζουν σε κάθε επέτειο του θανάτου της.

funny-pics-dad-are-we-irish

Επόμενο στοιχείο, ο IRA, για τον οποίο διάβασα ενδελεχώς ώστε να μην έχω κενά. Ωστόσο, το “Sons of Anarchy” έχει συμβάλει, οφείλω να παραδεχτώ. Επιπλέον δεδομένα αποτελούν ο φανατισμός, η ”Ματωμένη Κυριακή” του ‘72, αλλά και η αποκοπή της Ιρλανδίας από τη Μεγάλη Βρετανία και τους βασιλιάδες της, καθότι οι εργάτες της μιας, καμιά σχέση δεν ήθελαν, ούτε θέλουν, με τα μέλη της άλλης. Τί με εντυπωσίασε; Μηδενικό ποσοστό αναλφαβητισμού!

Τέλος, βουκολικά φλάουτα ακούγονται πάντα και παντού. Ακόμη και στην πανκ.

Υ.Γ: Απολαύστε υπεύθυνα, η μέθη είναι πιθανή.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Κασέτα 16: Νύχτα στη θάλασσα

8984013

Της είπε πως είναι ένα μείγμα αλατιού, ζεστού αέρα και χαμογελαστών φακίδων, σε συνδυασμό με φεγγαρόσκονη στα μαλλιά. Του είπε πως είναι άμμος, νυχτολούλουδο και νερό που δροσίζει.

Περπατούσαν, κολυμπούσαν, έκαναν σερφ στη Χαβάη και έτρωγαν φρούτα με κόκκους άμμου πάνω τους. Μάζευαν χρωματιστές πέτρες, όμως το βράδυ τις ελευθέρωναν και πάλι στην παραλία ώστε να μην κλέψουν ομορφιά, αλλά μόνο να την δουν. Ενώθηκε ζάχαρη με μέλι για να σώσουν πολλούς από υπογλυκαιμία θολούρας, μυστηρίου και έρωτα. Τους έσωσαν, όντως. Διότι, για να σωθούν, ήταν αρκετό, ο x και η y να μπερδέψουν τα σώματά τους και η αγαπόσκονη να μεταφερθεί. Πρέπει να μπορεί να μεταφέρεται και αυτή η σκόνη, όχι μόνο η άλλη, που σε κάνει να φτερνίζεσαι, βλέπεις. Το καλύτερο ήταν όταν ο x έβρισκε καμιά τρίχα στα ρούχα του αλλά δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν ήταν δική του ή δική της αφού, πλέον, η Σελήνη επιδρούσε καταλυτικά και στους δυο. Ο Ήλιος, από την άλλη, τους είχε δώσει το χάλκινο της τεκίλας και της δύσης του.

Του έδωσε υδρατμούς και της έδωσε μπύρα.

1654268_10202524586691478_587061101_n

ΤΕΛΟΣ

Υ.Γ:H κασέτα περπατάει χέρι-χέρι με το παραπάνω θαλασσινό μπουκαλάκι. Αν ήταν άνθρωποι θα είχαν πολλά να πουν και να κάνουν.

Καλή ακρόαση και πολλή αγάπη.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Κασέτα 15: Tunnel Songs

Αν έχεις δει το “Τhe perks of being a wallflower” θα θυμάσαι τη σκηνή με το “tunnel song”,

το “Heroes” του Bowie.

tunnel songs

Ε, λοιπόν, μια συνοπτική περιγραφή της ακόλουθης κασέτας είναι πως αυτά τα κομμάτια θα μπορούσαν να γίνουν για μένα “tunnel songs”. Νew retro χαρμολύπη και στίχοι που στοχεύουν στο να σε κάνουν να αναλογιστείς τι έχει γίνει, να διώξεις τη σιχαμένη στασιμότητα και να εκτιμήσεις τον αέρα που σε χτυπάει στο πρόσωπο αλλά και το άπειρο των επιλογών. Για να είναι ικανοποιημένοι και οι κυνικοί και οι ρομαντικοί. Και εκείνοι όμως που έχουν λίγο και απ ’τα δύο. Στο μυαλό μου έχω συνδυάσει απόλυτα αυτή τη μουσική λίστα με τον αέρα, με την ελευθερία και με τη διεύρυνση των οριζόντων. Με σκέφτομαι να οδηγώ και να φεύγω μακριά ενώ ένα κινηματογραφικό, μυστηριώδες χαμόγελο εμφανίζεται. Σκέφτομαι μεγάλη παρέα σε μπαλκόνι εξοχικού σπιτιού να έχει μείνει σιωπηλή κοιτάζοντας τον ουρανό γιατί ο χρόνος περνά, τα όνειρα είναι μεγάλα και χρειάζεται θάρρος. Εικόνες καλοκαιρινών βραδιών, γυμνών μπάνιων, φιλιών, φίλων και μυρωδιών. Με οποιονδήποτε τρόπο. Μήπως απλά έχω επηρεαστεί από την άνοιξη; Εσύ τι σκέφτεσαι;

editor: Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Kασέτα 14: Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά

ΑΚΟΥ |.

Η κασέτα είναι για τα πρωινά-και οχι μόνο-που περιλαμβάνουν αγκαλιές,φιλιά,ζεστό καφέ και ασπρόμαυρες ταινίες.Είναι κασέτα αγαπησιάρικη,γλυκιά και γκρι.Είναι για τους αδιάλλακτα και αθεράπευτα ρομαντικούς,για εκείνους που νιώθουν πολλά και λένε λίγα και που ξέρουν πολλά περισσότερα απ’ αυτά που επιδεικνύουν.Για εμάς (;) που κρατάμε παλιά λουλούδια παρότι αποξηραμένα πλέον,σημειώματα και χάρτινες σακούλες από ταξίδια.

a-JL9654001-640x468

Η κασέτα αυτή είναι αφιερωμένη στην Βικτώρια που θέλει να την ακούει όταν πίνει τον καφέ της τα πρωινά.

Καλή ακρόαση!

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

ΑΚΟΥ |.

Kασέτα 13: Πιάσε τη σφουγγαρίστρα

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ |.

Κυρίες και κύριοι, το θέμα της κασέτας 13 είναι οι ώρες θεϊκής φώτισης μες στο σαββατοκύριακο που ξυπνάμε νωρίς, αρωματιζόμαστε με χλωρίνη και είμαστε πανέμορφοι και πανέμορφες όπως πάντοτε! Με όπλο μας την ηλεκτρική σκούπα, τη σφουγγαρίστρα, τα πανάκια, τα γάντια-και δεν ξέρω τι άλλο ικανοποιεί τις διαθέσεις-ξεπροβάλλουμε πανέτοιμοι.

Όμως, για όλους όσοι δεν είναι γάτοι πρέπει να μάθετε πως αυτές οι ώρες της καθαριότητας μπορούν να γίνουν καλύτερες με τη μουσική.Βέβαια υπάρχουμε και εμείς οι ολίγον παράλογοι(μόνο η ψυχολογία μπορεί να μας δώσει εξηγήσεις) που θεωρούμε το άπλωμα των ρούχων αγχολυτικό.

1340745939218_565110

Φίλες και φίλοι, σύντροφοι,αδέρφια! Η κασέτα που θα ακούσετε αφορά τις δουλειές του σπιτιού και το καθάρισμα. Διότι, τι είσαι; Κανένας ρηχός, γραφικός και δυστυχής νοικοκύρης; Οχι,δεν είσαι! Άκου την κασέτα!Θα την ονόμαζα και «Πάρτυ 2» ως συνέχεια της προηγούμενης, της αξίζει.

Και θυμήσου. Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά, να τα λέμε και αυτά,ε;
Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες τι στο καλό θα κάναμε χωρίς τη μουσική.
Προσωπικά, σίγουρα δεν θα καθάριζα με την ίδια διάθεση, ούτε θα μετέτρεπα τη σκούπα σε μικρόφωνο. Και αν συνέβαινε αυτό πολλά υπέροχα θεάματα θα έχανε ο περίγυρός μου,δεν θα ήταν καλό.Καλή ακρόαση γλύκες! Χορέψτε!

Xριστιάννα Μοσχοχωρίτη

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ |.

Κασέτα 12: το ΠΑΡΤΥ

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ |.

Η παραπάνω κασέτα μπορεί να σου φανεί χρήσιμη μόνο αν θες να χορέψεις όπως θέλεις -ωραία,σέξυ,άχαρα,χαζά-σημασία δεν έχει. Αρκεί να χορέψεις και να τραγουδήσεις. Κι αν δεν ξέρεις τους στίχους, σου επιρέπεται να υποκριθείς πως τους ξέρεις ενώ «τρως» συλλαβές.

11016404_10205329580974582_117227937_n

Τα κομμάτια που θα ακούσεις τα έχω χορέψει σε πάρτυ, στο σπίτι μου, στο μυαλό μου, στις διακοπές στη Φοινικούντα το 2013.

Σ’αυτές τις διακοπές που ήταν όπως έπρεπε! Απολαμβάναμε τον πρωινό καφέ μας στο reggae bar που απείχε μόνο λίγα μέτρα απ’τη σκηνή μας, χορεύαμε και πίναμε τις καλοκαιρινές μας μπύρες με τους δυο γλύκες. Και δώσ’του ύπνους στην παραλία. Απ’αυτoύς που σε παίρνει ο ύπνος και ξυπνάς με σημάδια παλάμης στη φάτσα σου.

Η λίστα που θα ακούσετε είναι αφιερωμένη στους δυο γλύκες και στο καλοκαίρι. Και σε μας που χορεύουμε σε κάθε πάρτυ, πριν ακόμη ξεκινήσουμε να πίνουμε τη μπύρα μας!

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ |.

Kασέτα 11: Mornin’ Jazz

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ ΕΔΩ |.

00813354

Όταν ακούω jazz φτιάχνω στο μυαλό μου την καθόλου ρεαλιστική εικόνα μεν, καθόλα ιδανική δε, με τις τέλειες θηλυκές κινήσεις και τον κλισέ ρομαντισμό, με τους λεπτεπίλεπτους χειρισμούς και την εξαιρετικά ευγενή συμπεριφορά. Και στην πραγματικότητα ίσως να είναι η μόνη κατάσταση κατά την οποία όλο το παραπάνω τετριμμένο μοτίβο δεν με ενοχλεί (καθότι ωμό ον η γράφουσα),αντιθέτως το αγαπώ! Συγκεκριμένα, σκέφτομαι την Audrey Hepburn. Kάθε φορά. Το πρόσωπο της είναι υπέροχα συμμετρικό και κατά έναν τρόπο έτσι μου φαίνεται η jazz. Είναι λιγότερο προσβάσιμη από άλλα είδη μουσικής και πολλές φορές ακούγεται ή είναι μπερδεμένη, πολύπλοκη και για πολλούς ακατανότητη. Σαν να μιλάς για γυναίκα. Όμως μοιραία, εντελώς συμμετρική, αληθινή. Εντελώς προσωπική και απόλυτα ωμή μέσα στη μελωδικότητά της. Έτσι νιώθω εγώ. Αγάπες και χωρισμοί, ευτυχία και απώλεια, μπορούν όλα να υπάρξουν μέσα στην jazz με τα κυρίαρχα πνευστά της. Μάλλον έχει μεγάλη καρδιά. Θα πιω τον καφέ μου το πρωί με την παρέα της.

Καλή ακρόαση.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ ΕΔΩ |.

Κασέτα 10: You’re away

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ ΕΔΩ.

11007408_10205314220110570_1695993254_n

Το ξέρω πως θα τελειώσει. Περπατάω και βλέπω ήδη την εικόνα μου να τρέχω. Για να ξεφύγω ή για να προλάβω. Πάντα αυτό. Σίγουρα πάντως θα είμαι μακριά και θα παρατηρώ όσα συμβαίνουν γύρω μου μ’ αυτό τον τρόπο. Δεν θα σε ξαναδώ και πολλές φορές δημιουργώ εικόνες σου και εικόνες μας στο μυαλό μου τόσο ζωντανές που πολλές φορές μπερδεύομαι και δεν ξέρω αν όντως τις έχουμε ζήσει. Τουλάχιστον μπορώ να κάνω αυτό. «Είμαι καλά. Δεν θα ξαναγίνει. Είμαι δυνατός, είμαι εντάξει, έτσι είναι η ζωή». Το επαναλαμβάνω. Ξανά. Ξανά. Πιο δυνατά. Ξαναπές το,ρε. Πάλι. Πες το! Ναι, το ξέρουν οι άλλοι. Είναι λογικό να είμαι έτσι, τι περίμενες; Δεν θα σου πω ποτέ αυτό που νιώθω και αυτό που σκέφτομαι για όσα έχουν γίνει. Και πάρ’το χαμπάρι. Έτσι είναι τα πράγματα. Όσο πιο συνειδητοποιημένος είσαι, τόσο λιγότερες φρούδες ελπίδες θα έχεις εσύ και ο σκατένιος σου εγκέφαλος. Μάθε το, πως δεν θα μπορέσω να ξαναδώ το οτιδήποτε γύρω μου όπως τότε. Γιατί πάντα ευχόμαστε να είχαμε κάνει κάτι διαφορετικά, περισσότερο ή καλύτερα. Αλλά μην αυταπατάσαι. Τρέφεις μόνο τον εγωισμό σου, το κάνεις μόνο για ΄σενα. Δεν θα μπορούσες να κάνεις κάτι αλλιώς τότε, έκανες ακριβώς αυτό που μπορούσες.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

tumblr_mhfe5qd9Pd1roexp8o1_500

 

Κασέτα 9: Πεχλιβάνης ή Ροκ

Όσο διάλεγα τα κομμάτια για την παρακάτω λίστα είχα στο μυαλό μου το “Ροκ” του Κραουνάκη και τον ορισμό της λέξης που δίνεται στο εν λόγω κομμάτι. Ροκ, εκτός των άλλων είναι και ο Αυλωνίτης, η Βασιλειάδου, είναι “να ‘χεις να πίνεις, κι άμα δεν έχεις…τότε να δίνεις”.

tumblr_m3cqaoTJI71ruo3a1o1_500

Λοιπόν ναι, το πιστεύω. Ροκ είναι ο Καββαδίας, ροκ είναι η φύση και ο Ψαραντώνης που τόσο την αγαπά, ροκ είναι να κάνεις αυτό που θες, σταθερά και σωστά και ευγενικά. Κι ας κάνεις τον χαμό σου. Ροκ είναι η ανάληψη ευθύνης και η αποδοχή αυτού που είσαι και όλων των διαφορετικών. Είναι ακόμη και η “Συννεφούλα” του Σαββόπουλου. Και πολλά πολλά πράγματα ακόμη.Είναι ροκ η στιγμή στο 3.40 στον “Πεχλιβάνη” του Παπακωνσταντίνου που στα αυτιά μου ηχεί οργασμικά.

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ ΕΔΩ.

Υ.Γ:Ακόμη και εσείς που ντύνεστε ροκ, ακούτε ροκ ή νιώθετε ροκ ψαχτείτε. Αδέρφια, η παρακάτω μουσική είναι πραγματικά ροκ αν και δεν εντάσσεται θεωρητικά στο ροκ. Είναι όμως.

Φιλιά και επιμονή. Και ροκ παντού σε όλες τις μορφές του.

Καλή ακρόαση.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη

Μία κασέτα για τα 00’s

Κασέτα 8:2000’s,αδερφέ!

Είναι πραγματικά απίστευτο το ότι ακούγαμε το 2000 το “Come,come my lady you’re my butterfly sugar baby”. Γιατί δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως θυμάμαι πως το χορεύαμε σε κάθε πάρτυ. Του δημοτικού. Στα οκτώ μας. Μες στην παρακάτω λίστα υπάρχουν κάποια από τα κομμάτια που έπαιζαν αρκετά ή και συνεχώς τότε, όπως το Blackfield που ο ροκ σταθμός που άκουγα τότε, όταν ήμουν νεαρά, είχε καταφέρει να με κάνει να διαισθάνομαι το πότε θα παίξει. Κάθε δυο ώρες, δηλαδή, τελικά δεν είχα το συγκλονιστικό χάρισμα που νόμιζα.

ΑΚΟΥ ΕΔΩ.

Στην κασέτα που θα ακούσεις δεν στάθηκα στην αισθητική σε όλα τα κομμάτια, ακούς, ελίτ;

Αν και είναι Mtv-ιες μερικά, απενοχοποιήσου, που να πάρει, και αποδέξου ότι-έστω σε ένα κομμάτι-το νιώθεις το κύμα της αναβίωσης των μέχρι και δεκαπέντε χρόνων πίσω! Εκτός αυτού δεν μπορούσα να αντισταθώ στην Avril, την είχα και σε αφίσα. Βέβαια, πιο σαφής και σταθερή είναι η Καιτούλα η Γαρμπή και όχι η Avril που μας το ‘παιζε skate και επανάσταση και τώρα φοράει ροζ. Αλλά δεν θα επεκταθώ.

Ο γνώμονας επιλογής είναι κομμάτια που θυμήθηκα, καθώς και κάποια που τυγχάνει να έχω σημειώσει σε τότε ημερολόγια. Γιατί οι ψυχαναγκαστικοί με τις λίστες φαίνονται.

Και να ‘ξέρες πόσα ακόμα κομμάτια θα έπρεπε να βρίσκονται σε αυτή την αξιομνημόνευτη κασέτα. Και όξω οι ηθικολόγοι ελιτιστές, εδώ κάνουμε δημοσιογραφική έρευνα. Και χαμογελάμε πονηρά. Καλή ακρόαση, αγάπη στα έτη 2000-2009.

Χριστιάννα Μοσχοχωρίτη